Μεταφυσικές Σκέψεις

Fire of Fohat

2008-09-08T09:12:00.002+03:00

Αποφάσισα τη μεταφορά του ιστολογίου μου στο wordpress. Από εδώ και πέρα θα μπορείτε να με βρίσκετε στη διεύθυνση www.fireoffohat.wordpress.com
Για τις επόμενες λίγες ημέρες οι αναρτήσεις εκεί θα είναι κάποιες από αυτές που έχετε ήδη διαβάσει/σχολιάσει εδώ, σύντομα όμως θα συνεχίσουμε την ανάπτυξη νέων θεμάτων στο νέο διαδικτυακό χώρο που αποφάσισα να με φιλοξενεί.
Το παρόν ιστολόγιο θα διατηρηθεί για αρκετό χρονικό διάστημα μέχρι να γίνει γνωστή η νέα διεύθυνση σε όλους και ώσπου να μεταφερθούν όλα τα θέματα. Είμαι βέβαιος ότι η αλλαγή αυτή, που γίνεται περισσότερο για τεχνικούς λόγους δεν θα παρεμποδίσει κανέναν αναγνώστη να δείξει κι εκεί την ίδια αγάπη που έδειξε και εδώ.
Σας περιμένουμε όλους.

Δαιμονισμένος! (μέρος τρίτο)

2008-08-30T19:02:00.005+03:00

Οι επιστήμονες αλλά και όσοι επικαλούνται έναν ψευδοεπιστημονικό τρόπο σκέψης αλλά και "έρευνας", όπως οι ίδιοι τη θεωρούν τουλάχιστον, μιλούν και ζητούν αποδείξεις. "Θέλετε να πιστέψουμε στο δαιμονισμό; Προσκομίστε αποδείξεις." Τι είδους αποδείξεις μπορούν να προσκομιστούν, όμως, όταν η οργανωτική αρχή μερικών πραγμάτων βρίσκεται εκτός της υλικής σφαίρας; Μια δαιμονική επίδραση στο υλικό πεδίο είναι πολύ πιθανόν ότι θα εκδηλωθεί με όλες εκείνες τις καταστάσεις που έχει επαρκώς περιγράψει η επιστήμη της Ψυχιατρικής αλλά η γενεσιουργός αιτία βρίσκεται σε ένα άλλο επίπεδο , το οποίο αναγκαστικά γίνεται αντιληπτό μόνο από εκείνους που διαθέτουν την αντίστοιχη εκπαίδευση. Ο Δαίμονας, είτε αρέσει είτε όχι στους σκεπτικιστές, δεν μπορεί να μπει σε δοκιμαστικό σωλήνα και να φυγοκεντρηθεί αλλά και συνολικά το θέμα του Δαιμονισμού δεν θα έπρεπε να εξεταστεί με τη συνηθισμένη τάση γελοιοποίησης, όπως συνήθως κάνουν οι ορδές των ανοήτων. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε πως η σωματική και ψυχική υγεία του υφισταμένου την επίθεση - κατοχή βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο εάν η κατάστασή του δεν προσεγγιστεί με βάση κάποιους κανόνες που δεν θα αναφερθούν εδώ. Ας σημειωθεί πάντως ότι αποδείξεις υπάρχουν για εκείνον που έχει αληθινή επιθυμία να τις βρει αλλά ας μην είναι αυτός ο αυτοσκοπός του.
Η σύγχρονη Ιατρική επιστήμη αναμφίβολα έχει πραγματοποιήσει αλματώδη πρόοδο αλλά έχει πολλά να επωφεληθεί εάν μπει στον κόπο να εξετάσει προσεκτικά τις γνώσεις της Εσωτερικής Επιστήμης, όπως και της Εσωτερικής σύστασης του ανθρώπινου σώματος διότι, για το συγκεκριμένο θέμα που συζητάμε, είναι βασικής σημασίας. Εάν το κάνει, θα μάθει πως η κατοχή διευκολύνεται όταν υπάρχει σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα και θα διδαχτεί πως να αντιμετωπίζει, επικουρικά μεν αλλά απόλυτα ουσιαστικά περιπτώσεις που χαρακτηρίζονται ως δαιμονικές κατοχές. Θα μάθει πως στην περίπτωση της κατοχής δεν είναι απαραίτητα "σκοτεινός" ο σκοπός που αυτή συμβαίνει ή έργο "δαιμόνων"¨αλλά αποτέλεσμα της ίδιας της ανισορροπίας του ανθρώπου, προερχόμενης από τις μεσαίες σφαίρες. Με άλλα λόγια, ο παράγοντας που προκαλεί την κατοχή σε ορισμένες περιπτώσεις θεωρεί ότι σκοπός του είναι το καλό αλλά στην ουσία τα αποτελέσματα για τον άνθρωπο μπορεί να είναι ολέθρια. Ας μην περιμένουμε την εκδήλωση εντυπωσιακών φαινομένων απαραίτητα σε κάθε υποψιαζόμενη περίπτωση δαιμονισμού, διότι αυτά συμβαίνουν για ευνόητους λόγους στον κινηματογράφο και στη λογοτεχνία. Στην πραγματικότητα, είναι πολύ πιθανό ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων να τελούν υπό κατοχή και να μην το έχουν αντιληφθεί.
Συνηθίζω να λέω πως το "κοιλιακό άλγος" ή η "κεφαλαλγία" που αναγράφεται από γιατρούς σε όλο τον πλανήτη, δεν αποτελεί ουσιαστικά διάγνωση αλλά απλά την καταγραφή του συμπτώματος του ασθενή για το οποίο δεν έχει βρεθεί η αιτιολογία. Κατά αντίστοιχο τρόπο η Κατάθλιψη και οι διάφορες ψυχικές διαταραχές αποτελούν το ίδιο ακριβώς πράγμα και χρειάζεται μια ενδελεχής διερεύνηση προκειμένου να διαπιστωθεί το αίτιο, το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις διαφέρει από το εκλυτικό αίτιο. Για παράδειγμα, ας εξετάσουμε την περίπτωση κατάθλιψης από πρόσφατο θάνατο ενός προσφιλούς προσώπου. Στην περίπτωση αυτή κατάθλιψη είναι η αντίδραση, το σύμπτωμα απέναντι στο εκλυτικό αίτιο του θανάτου αλλά η πραγματική αιτία του κακού ίσως είναι η αδυναμία του ατόμου να συμβιβαστεί με το πεπερασμένο της ανθρώπινης ύπαρξης ή και κάτι άλλο. Κατ' αντίστοιχο τρόπο ο δαιμονισμός μπορεί να αποτελεί το αίτιο (εκλυτικό ή μη) μιας αλλόκοτης συμπτωματολογίας αλλά πίσω από αυτό υποκρύπτονται άλλες κατάστασεις που πρέπει να διερευνηθούν, διαφορετικά η θεραπεία που θα επέλθει θα είναι προσωρινή. Παραδειγματικά, θα πρέπει να ελεγχθεί η αύρα του ατόμου, οι αστρολογικές του επιρροές, οι επιδράσεις άλλων ατόμων, η σωματική και ψυχική του υγεία, οι ενδοκρινείς του αδένες, διότι υπήρξε ανισορροπία που επέτρεψε μια τέτοια σκοτεινή εκδήλωση. Εάν δεν ισχυροποιηθεί η αύρα, αν δεν εξαγνιστεί ο χώρος, αν δεν αποκοπεί το άτομο από τυχόν δυσμενείς επιρροές και αν δεν αποκατασταθεί η χαμένη ισορροπία της ζωής και του μυαλού του, τότε θα συμβεί εκείνο που λέγεται από τον κόσμο: ότι απέτυχε ο εξορκισμός.
Επιδιώκοντας μόνο τη θεραπεία στο υλικό επίπεδο θα μοιάζουμε με εκείνον που παίρνει παυσίπονα για ένα χαλασμένο δόντι: ο πόνος θα περνάει για κάποιο διάστημα, η φλεγμονή όμως θα συνεχίζεται και θα φτάσουμε σε ένα σημείο που και τα παυσίπονα δεν θα έχουν καμία δράση και το δόντι θα έχει καταστραφεί μέχρι αφανισμού. Επιδιώκοντας να συνδέσουμε την κατοχή με συγκεκριμένα σύνδρομα και μόνο, που επίσης αφορούν στο υλικό πεδίο, το μόνο που θα κατορθώσουμε θα είναι να εφεύρουμε ένα σωρό διαφορετικά ονόματα για την ίδια κατάσταση.
Ας μην υποθέσει κανείς πως υποτιμώ την ιατρική επιστήμη. Λειτουργός της είμαι κι εγώ αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να εξετάζω όλες τις πιθανές παραμέτρους και όλες τις εναλλακτικές προκειμένου να υπηρετήσω κι εγώ και όλοι τον άνθρωπο. Σαφώς και χρειάζεται η επίσκεψη στο γιατρό, σαφώς και χρειάζεται η τόνωση του υλικού φορέα με όσα μέσα είναι διαθέσιμα. Χρειάζεται όμως και ένα ευρύ πνεύμα, όπως και η αποφυγή των πάσης φύσεως τσαρλατάνων που λυμαίνονται το χώρο της εσωτερικής αναζήτησης.

Δαιμονισμένος! (μέρος δεύτερο)

2008-08-23T19:33:00.000+03:00

Είναι πολλά τα ερωτήματα που περιμένουν απάντηση σχετικά με το ζήτημα του Δαιμονισμού, με πρώτο και κύριο το εάν μια τέτοια κατάσταση υφίσταται ή όχι. Μπορεί, θεωρητικά, ένα πνεύμα να εισέλθει και να ελέγξει ένα σώμα και μπορεί κάτι τέτοιο να αποδειχτεί; Νομίζω πως πριν κανείς θέσει ένα τέτοιο αναμενόμενο ερώτημα, θα πρέπει να έχει σκεφτεί το σε τι ακριβώς συνίσταται η "απόδειξη" που περιμένει να λάβει.
Σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε και τα οποία έχουν ισχυριστεί γνώστες από διάφορους χώρους, η ψυχή στο επίπεδό της παραμένει αμόλυντη, μακριά από το κακό. Η οντότητα που εισέρχεται στον άνθρωπο, δεν καταργεί την ψυχή, δεν την εκδιώχνει αλλά αποκτά, κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος, έλεγχο πάνω στις λειτουργίες του σώματος. Όταν η δαιμονική συνείδηση είναι "εξαντλημένη" ή σε ύφεση, είναι η ψυχή που μιλάει και κατά τους εξορκισμούς ζητάει τη βοήθεια των παρισταμένων.
Ο Δαιμονισμός, για να συμβεί, χρειάζεται ο άνθρωπος να βρίσκεται σε συγκεκριμένη κατάσταση, κατά την οποία η Αύρα του είναι διαταραγμένη και δεν βρίσκεται σε καλή ψυχική και σωματική κατάσταση. Ακόμη και αυτά να συμβαίνουν, όμως, μια δαιμονική οντότητα δεν είναι εύκολο να ελέγξει το ανθρώπινο σώμα αλλά ούτε και να εισέλθει εντελώς απρόσκλητη και αυτό είναι ένα πολύ σπουδαίο σημείο, για το οποίο κανείς μπορεί να σκεφτεί πολλά. Διότι ο Δαιμονισμός δεν εκδηλώνεται πάντοτε με τόσο εντυπωσιακό τρόπο όσο έχει κανείς συνηθίσει να νομίζει, επηρεασμένος προφανώς από τον κινηματογράφο και τις φημολογίες. Αλλά για αυτό ας μιλήσουμε αργότερα.

Δαιμονισμός και ψυχαθένειες

Σε παλιότερες εποχές, κάθε φορά που ο άνθρωπος παρουσίαζε αλλόκοτη συμπεριφορά, αυτή αποδιδόταν σε δαιμονική επίδραση και τελούνταν τα ανάλογα τυπικά ή οι τελετουργίες εξευμενισμού, ώστε ο Δαίμονας να υποχωρήσει και ο άνθρωπος να πάψει να βασανίζεται. Χρειάστηκε να περάσουν πολλοί αιώνες μέχρι ο άνθρωπος και η επιστήμη του να ανακαλύψουν την Ψυχιατρική, τη φυσιολογία και παθολογία του νευρικού συστήματος και τις καταστάσεις εκείνες που ονομάζονται πλέον ψυχικές παθήσεις και η κατάσταση άλλαξε δραματικά. Τώρα, από εκεί που όλοι έψαχναν να βρουν το Διάβολο κρυμμένο πίσω από οτιδήποτε τους έμοιαζε παράξενο, πλέον ψάχνουν να βρουν ανατομικές και λειτουργικές ανωμαλίες που επιδρούν στην ψυχική σφαίρα και η αλήθεια είναι πως τα φάρμακα και οι διάφορες μορφές ψυχοθεραπείας άλλαξαν πολύ την αντίληψη των ανθρώπων.
Το 1923, ο Freud δημοσίευσε τη μελέτη του "Μια δαιμονολογική νεύρωση του 17ου αιώνα" στην οποία παρατήρησε πως οι αναφορές για οργιαστικές τελετές στα περίφημα sabbath των μαγισσών, αντικατοπτρίζουν ουσιαστικά την καταπιεσμένη σεξουαλική φύση των ανθρώπων της εποχής εκείνης. Ο μεγάλος ψυχίατρος θεωρούσε επίσης το Διάβολο ως την αρνητική όψη της πατρικής φιγούρας, ακριβώς όπως ο Θεός συμβολίζει τη θετική.
Ο μαθητής του Freud, Jung, επίσης κορυφαίος (και κατά τη γνώμη μου μεγαλύτερος από τον δάσκαλό του) ψυχίατρος, επεκτείνοντας τις απόψεις του πρώτου, θεώρησε πως ο Διάβολος δεν είναι απλά το αρνητικό πατρικό πρότυπο αλλά εκείνο που ονόμαζε Σκιά, με άλλα λόγια όλες οι απωθημένες τάσεις, η σκοτεινή μας πλευρά, οτιδήποτε απορρίπτουμε για ηθικούς, αισθητικούς ή οποιουσδήποτε άλλους λόγους. Ο ίδιος ο Jung λέει ότι: " Αν οι απωθημένες τάσεις ή η Σκιά, όπως τις αποκαλώ, ήταν προφανώς κακές, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Αλλά η Σκιά είναι απλώς κατώτερη, πρωτόγονη, απροσάρμοστη και αδέξια. Δεν είναι εντελώς κακή". Κατά τη γνώμη μου, ο Jung εδώ μας λέει κάτι εξαιρετικά σημαντικό, κάτι που από αιώνες τώρα είναι γνωστό στους Εσωτεριστές και που με αυτό εξηγούνται πολλά σημεία από τις αναφορές στις δίκες των μαγισσών και στις εμπειρίες με Δαίμονες, όπως και στις κατηγοριοποιήσεις αυτών ή στις ειδικότητές τους, που πολλές φορές προκαλούν τα γέλια επειδή πρόκειται για σκανδαλιές και ανοησίες και όχι για τρομερό κακό.

Δαιμονικές ατμόσφαιρες

Από την άλλη, όμως, κανείς δεν θα πρέπει να παραβλέπει πως, ακόμα και αν όλα αυτά ισχύουν, η δύναμη που έχουν οι Σκεπτομορφές που δημιουργούν τα απωθημένα και η σκοτεινή μας πλευρά, είναι εξαιρετικά μεγάλη για τον απλό άνθρωπο και ειλικρινά θα ήθελα να δω πως θα μπορούσε κανείς να "χειριστεί" μια δύναμη σαν αυτή που αποκαλούμε Ασμοδαίο ή Μπελιάλ.
Μιλήσαμε πριν σχετικά με το ότι ο Δαίμονας δεν έρχεται απρόσκλητος, όσο ενάντιο στη Λογική και αν ακούγεται αυτό. Διότι θα αναρωτηθεί κάποιος πως είναι δυνατό να επιθυμήσει κανείς έστω και να πειραματιστεί με τους Δαίμονες, ό,τι κι αν αυτοί αντιπροσωπεύουν. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που συνειδητά ή ασυναίσθητα πειραματίζονται μαζί τους. Η πρώτη περίπτωση είναι προφανής και δεν θα αναλυθεί. Για τη δεύτερη, όμως, υπάρχει ο Εσωτερικός κανόνας που λέει πως το Όμοιο έλκει το Όμοιο. Όταν ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου, σε κάθε της έκφανση - εκδήλωση περιστρέφεται γύρω από την αρνητική όψη, τότε θα ελκύσει την αντίστοιχη δύναμη. Οτιδήποτε και αν είναι ο Σατανάς ή όποιος μικρότερος τη τάξει δαίμονας, ισχυροποιείται από τις σκέψεις, τις φαντασίες και τους φόβους μας. Δεν θα ήταν υπερβολή εάν ισχυριζόμουν πως τη μορφή του Σατανά τη γιγάντωσαν οι σέκτες της χριστιανικής πίστης, επειδή πολλές από αυτές κατέληξαν να μιλούν και να ασχολούνται πολύ περισσότερο με το Σατανά παρά με το Θεό. Όταν ολόκληρη η ζωή των πιστών εκείνων στρέφεται γύρω από τις αρνητικές δυνάμεις και πόσο μάλλον όταν αυτοί οι πιστοί τις προσωποποιούν, κατορθώνουν να δημιουργήσουν μια ζοφερή σκεπτοατμόσφαιρα, έναν Διάβολο που μόνοι τους αναγόρευσαν ουσιαστικά σε έναν δεύτερο αλλά κακόβουλο Θεό. Ο Διάβολος θα έπαυε να υπάρχει αν κανείς δεν ασχολούνταν μαζί του αλλά αντίθετα αν εφάρμοζε το Νόμο και ενδιαφερόταν για την εξέλιξη της ψυχής του. Το Κακό, όπως θεωρείται Εσωτερικά, παύει να υπάρχει όταν, σύμφωνα με τη Διάνοια που έδωσε στη Dion Fortune το Κοσμικό Δόγμα: "(...)δημιουργείς γύρω του (από το κακό δηλαδή) ένα κενό και να μην αφήνεις την αντίθεση να το αγγίξει. Τότε, μένοντας χωρίς αντίδραση, είναι ελεύθερο να ακολουθήσει τους νόμους της δικής του φύσης, που είναι να ενωθεί με την κίνηση του Δακτυλίου - Χάους. Έτσ, περνάει έξω από την περιφέρεια του Σύμπαντος όπου και συναντάει την περιδίνηση του Αδιαπέραστου Δακτύλιου και φτάνει σε έναν τόπο τέτοιας αρχέγονης απλότητας, που αποσυντίθεται στα δικά του στοιχεία. Αυτά έλκονται από την πλησιέστερη κίνηση, που είναι ο Δακτύλιος - Κόσμος, η φύση του Καλού. Βέβαια, σε ένα άλλο σημείο, αναφέρει πως το "Κακό" καταστρέφεται, εάν υπάρχει μια υπεραφθονία καλού. Υπάρχει στις μέρες μας;
Όταν ολόκληρες πλανητικές δυνάμεις στηρίζουν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις πάνω στη δαιμονοποίηση των αντιπάλων τους, δημιουργούν τη σκεπτοατμόσφαιρα και σκεπτομορφή ενός Δαίμονα. Όταν τον συνδέσουν με την αρχέγονη δύναμη που εκείνος θα αντιπροσωπεύει από εδώ και πέρα, τότε κάλεσαν από την άβυσσο κάτι που δεν μπορούν να ελέγξουν και είναι απόλυτα αναμενόμενο πως η δύναμη εκείνη, αργά ή γρήγορα θα στραφεί εναντίον τους. Ο Καμαήλ δεν θα είναι πλέον η Αρχαγγελική συνείδηση του Γκεβούρα αλλά ένας από τους ισχυρότερους Αρχιδαίμονες. Δυστυχώς, το έτος 2012 θα ευνοηθεί πολύ η αρνητική πλευρά της ευλογημένης Γκεβούρα.
Οι παραπάνω απόψεις, στη γενική τους μορφή, ουσιαστικά δεν διαφέρουν πολύ από εκείνα που ψυχίατροι και απλός κόσμος γνωρίζουν. Εάν κανείς ζει σε ένα αρρωστημένο περιβάλλον αναμφίβολα θα αρρωστήσει και ο ίδιος. Εάν κανείς αντιμετωπίζεται ως δαιμονισμένος, ίσως να μπορεί τελικά να δαιμονιστεί; Είπαμε πως κάτι τέτοιο είναι μεν δύσκολο, αφού υπάρχουν αρκετές ασφαλιστικές δικλείδες αλλά δεν είναι αδύνατο.

Αναπάντητα ερωτήματα

Φυσικά, ένα θέμα όπως αυτό δεν εξαντλείται ούτε και αναπτύσσεται εύκολα. Δεν μπορούν να απαντηθούν όλα τα ερωτήματα σε μερικά μικρά άρθρα και κυρίως δεν μπορεί κανείς με βεβαιότητα να αποφανθεί εάν ο παθώς εμφανίζει απλά μια λειτουργική ανωμαλία της ψυχικής σφαίρας ή εάν πίσω από αυτή υποκρύπτεται μια δαιμονική επίδραση. Δυστυχώς, η αμάθεια και ημιμάθεια που επικρατούν, κάνουν ειδικούς και μη ειδικούς να προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις που στερούνται σοβαρότητας. Σε περιστατικά όπου υπάρχει εγκληματική πράξη και μάλιστα σφοδρής αγριότητας, συνηθέστερα μιλούν για προηγούμενα ψυχολογικά προβλήματα του ασθενή. Δεν είμαι ψυχίατρος και μπορεί να σφάλλω, ωστόσο πολύ θα ήθελα να μου εξηγηθεί τι είδους προβλήματα ήταν αυτά. Διότι ψυχικό πρόβλημα είναι και η κατάθλιψη αλλά από όσο γνωρίζω δεν οδηγεί τον άνθρωπο σε άγρια εγκλήματα, όπως δεν τον οδηγούν τα αντικαταθλιπτικά ή τα ήπια ηρεμιστικά. Έχω τη ζωηρή εντύπωση πως τα αναφερόμενα ψυχολογικά προβλήματα των δραστών αποτελούν την εύκολη εξήγηση καταστάσεων που ουδέποτε ψάχτηκαν σε βάθος. Ο οποιοσδήποτε κάνει έγκλημα ισχυρής αγριότητας, εκ των πραγμάτων δεν θεωρείται ψυχικά ισορροπημένος.
Επίσης, κατά πόσο μπορεί ένας εξορκισμός, που στις περισσότερες των περιπτώσεων γίνεται με "άγριες" συνθήκες να βοηθήσει κάποιον είτε είναι ψυχικά ασθενής είτε δαιμονισμένος;
(συνεχίζεται)

Δαιμονισμένος! (μέρος πρώτο)

2008-08-16T19:22:00.003+03:00

Εάν υπάρχει κάποιος τομέας της μεταφυσικής γνώσης που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την επιστήμη στο να τον ερμηνεύσει, αυτός θα ήταν σίγουρα το περίφημο όσο και αμφιλεγόμενο φαινόμενο του Δαιμονισμού, κατά το οποίο μια δαιμονική οντότητα εισέρχεται στο σώμα ενός δύστυχου ανθρώπου και αναλαμβάνει τον έλεγχο των κινήσεων, σκέψεων και πράξεών του. Η ανθρώπινη συνείδηση δεν αποβάλεται αλλά παραμένει δέσμια του Δαίμονα, στις επιθυμίες του οποίου υποκύπτει, καταστρέφοντας συχνά το ίδιο το υλικό σώμα που τη φιλοξενεί, μέσα από φοβερές πράξεις αυτοτραυματισμού.
Το σημερινό μας άρθρο θα το ξεκινήσουμε ανάποδα από ότι συνήθως και θα είναι από μια προσωπική εμπειρία που θα ξεκινήσουμε να ξετυλίγουμε τους συλλογισμούς μας.

Η δαιμονισμένη στα μάτια ενός παιδιού

Ήμουν αρκετά μικρός, φαντάζομαι γύρω στα 13 με 14, όταν παραβρέθηκα σε μια τελετουργία που δεν είχα παρακολουθήσει έως τότε - και από τότε δεν παρακολούθησα ξανά, όσο και αν το ήθελα. Οι λεπτομέρειες του που συνέβη αυτή, όπως και το πως και γιατί παραβρέθηκα κι εγώ τόσο μικρός, δεν έχουν σημασία, πάντως ήταν στο χώρο ενός χριστιανικού ναού που αυτή έλαβε χώρα. Παρόντες ήταν δυο ιερείς, μερικοί άντρες, ένας ή δυο ψάλτες και μερικές γυναίκες. Όχι παραπάνω από είκοσι άτομα, δηλαδή. Θυμάμαι ακόμα κάποιους από αυτούς να φέρνουν συνοδεία μια γυναίκα, η οποία φαινόταν να είναι ταλαιπωρημένη και υποβασταζόμενη σχεδόν κατέρρευσε μπροστά στην Ωραία Πύλη βογγώντας, όπως υπέθεσα τότε, από τον πόνο. Λίγη ώρα αργότερα ξεκίνησαν οι ψαλμωδίες και η γυναίκα άρχισε να ταράζεται. Βρισκόμουν σε σχετική απόσταση αλλά μπορούσα να παρατηρώ το οτιδήποτε, καθώς με είχαν συμβουλεύσει να μην πλησιάσω αλλά και να μην απομακρυνθώ.
Παρατηρούσα τις αντιδράσεις της γυναίκας. Ξεκίνησε να ταράζεται και με τα κλειστά της μάτια έδινε την εντύπωση ενός ανθρώπου που βλέπει έναν άσχημο εφιάλτη, λίγο αργότερα όμως τα άνοιξε και με νευρικές κινήσεις του κεφαλιού της, κοίταζε τριγύρω έναν έναν, όπως και τους άντρες που την κρατούσαν διακριτικά. Λίγο αργότερα έμαθα πως ήταν συγγενείς της. Όσο συνεχιζόταν η τελετουργία, η γυναίκα έκανε σαν αγρίμι που προσπαθεί να καταλάβει τι του συμβαίνει, σύντομα όμως άλλαξε τακτική και ξέσπασε σε ένα υστερικό γέλιο και μέσα από αρκετά τολμηρές φράσεις, ρωτούσε τους παριστάμενους αν έβρισκαν σημασία σε όλο εκείνο που γινόταν εκεί. Τέτοιο γέλιο ομολογώ πως έκτοτε δεν έχω ακούσει ποτέ. Η πράξη της ανταμοίφθηκε με ένα ράντισμα Αγιασμού και τότε μια κραυγή που πάγωσε το αίμα μου γέμισε το μικρό Ναό. Η κοπέλα τότε άρχισε να ουρλιάζει, να μουγκρίζει και να βγάζει ήχους που δύσκολα βγαίνουν από τις φωνητικές χορδές, φαντάζομαι. Στόλισε τούς Ιερείς με ένα σωρό αποτρόπαιες εκφράσεις, από εκείνες που δύσκολα ακούς από άντρα, πόσο μάλλον από γυναίκα και άρχισε να χτυπιέται τόσο που τίναζε τους άντρες που την κρατούσαν μακριά. Έγινε ιδιαίτερα επιθετική, μάλιστα δάγκωσε γερά έναν αλλά δεν τολμούσε να πλησιάσει τους Ιερείς, από τους οποίους ο ένας διάβαζε ευχές μέσα από ένα βιβλίο και ο άλλος, κρατώντας στο ένα χέρι το Σταυρό και στο άλλο το αγιαστήρι, τη ράντιζε με Αγιασμό και εκείνη κυριολεκτικά αφήνιαζε και μιλούσε με ακατάληπτες εκφράσεις, όταν δεν βωμολοχούσε.
Μου είναι πραγματικά δύσκολο να σας μεταφέρω το πως έσκουζε, μούγκριζε, βρυχόταν και γενικά δεν μπορώ να σας περιγράψω τους ήχους που έβγαζε αλλά και ούτε να σας επαναλάβω τα όσα έλεγε, όσα μπορούσα να καταλάβω τουλάχιστον. Πολλές φορές ακουγόταν αντρική φωνή, άλλες πάλι το υστερικό γέλιο ενός μικρού παιδιού, ενώ, δύσκολο να το πιστέψει κανείς, το ξέρω, δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε κανείς την εντύπωση πως ακούγονταν περισσότερες από μία φωνές να βγαίνουν μέσα από εκείνο το λαιμό, του οποίου οι φλέβες πετάγονταν. Κοντά σε αυτά, έφτυνε, έκανε χειρονομίες και σπασμούς πολλές φορές, έκλαιγε, ικέτευε και - κυρίως - απειλούσε με φριχτά βασανιστήρια "όταν θα έρθετε μαζί μου εκεί κάτω".
Υπήρχαν και στιγμές που, εξουθενωμένη και με εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, παρακαλούσε να τη βοηθήσουμε και επαναλάμβανε προσευχές που της υποδείκνυαν οι Ιερείς, καθώς έπινε Αγιασμό. Ένιωσα μια απέραντη θλίψη για το μαρτύριο του πλάσματος εκείνου που σύντομα ξεκίνησε πάλι να λέει ασυναρτησίες και να κάνει όσα έως τότε με είχαν τρομοκρατήσει. Δεν παρατήρησα καμία εντυπωσιακή μεταφυσική δραστηριότητα, εκτός ίσως του ότι όταν σωριαζόταν στο πάτωμα, δονούνταν έλεγες ολόκληρος ο Ναός, λες και είχε πέσει κάτω κάτι εξαιρετικά βαρύ.
Δεν θυμάμαι πόσο κράτησε η τελετουργία, κράτησε αρκετά πάντως και στο τέλος της η γυναίκα ήταν ήρεμη αλλά όχι "καλά", όπως έμαθα. Ήταν ένας Εξορκισμός που θα χρειαζόταν να επαναληφθεί, διότι το Δαιμόνιο δεν είχε βγει από μέσα της, μόνο είχε εξουθενωθεί, μέχρι την επόμενη φορά που θα αντιμετώπιζε τις ισχυρές επικλήσεις στον Ιησού, στους Αγγέλους, τους Αποστόλους και τους Αγίους. Αρκετό καιρό αργότερα, έμαθα πως η νεαρή γυναίκα είχε γίνει εντελώς καλά, αφού ο Δαίμονας την είχε εγκαταλείψει.

Μετά τον Εξορκισμό

Άκουσα αρκετές φορές την κασέτα, στην οποία είχε καταγραφεί το Τελετουργικό και, μετά από την εμπειρία εκείνη, κατάλαβα πως τα όσα μας έλεγαν στην Εκκλησία για τους Δαίμονες ήταν πολύ λίγα. Αν και δεν υπήρχε καμία από εκείνες τις εντυπωσιακές κινήσεις που μας δείχνει ο κινηματογράφος, εντούτοις η αίσθηση ήταν απολύτως τρομακτική. Ένιωθε κανείς πως βρισκόταν αντιμέτωπος με κάτι που ήταν εξαιρετικά κακόβουλο, με ένα Κακό που λες και δεν ανήκε στον κόσμο των ανθρώπων. Πέρασαν αρκετά χρόνια για να έρθω σε επαφή με ψυχιατρικούς ασθενείς σε φάσεις κρίσεως, είδα πολλά παρόμοια χαρακτηριστικά αλλά πάντοτε απουσίαζε η αίσθηση εκείνου του απόλυτου κακού που κρυβόταν μέσα στη γυναίκα. Ρώτησα τον εαυτό μου πολλές φορές εάν το σκηνικό ήταν που προκαλούσε το φόβο μέσω της υποβολής ή ίσως η μικρή μου ηλικία αλλά, σας μιλώ ειλικρινά, μόνο σε μια άλλη προσωπική μου εμπειρία έχω βιώσει την αίσθηση της τόσο μεγάλης κακοβουλίας. Αλλά για αυτήν δεν θα μιλήσουμε.
Από τότε, ο Δαιμονισμός αποτέλεσε αντικείμενο έρευνάς μου, η οποία συμπεριέλαβε τις προσωπικές μου πεποιθήσεις και την όποια επιστημονική μου κατάρτιση, σε μια απόπειρα να απαντήσω στον εαυτό μου εάν τέτοιο φαινόμενο υφίσταται ή αν απλώς αποτελεί μια δεισιδαιμονική ονοματολογία κάποιας ή κάποιων ψυχιατρικών καταστάσεων.
(συνεχίζεται)

Θρυλικά Βιβλία (μέρος τρίτο)

2008-08-08T20:12:00.004+03:00

Αποκάλυψη του Ιωάννη

"Ωδε η Σοφια εστιν. Ο εχων νουν ψηφισατω τον αριθμον του Θηριου, αριθμος γαρ ανθρωπου εστι. Και ο αριθμος αυτου χξς' "
Εάν κανείς χαρακτήριζε το συγκεκριμένο βιβλίο ως το πιο παράξενο βιβλίο όλων των εποχών, δεν θα είχε και άδικο. Είναι τόσα τα μυστήρια και τόσες οι ζοφερές εικόνες του βιβλίου αυτού, που πλέον έχει επικρατήσει να αποκαλούμε "Αποκάλυψη" οποιαδήποτε καταστροφή παίρνει μεγάλες διαστάσεις.
Κατά τα άλλα, εκτός από τις πλανητικής κλίμακας συμφορές, το βιβλίο έχει δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες συμβολισμούς που είναι δύσκολο να ερμηνευθούν - αποκαλυφθούν με σαφήνεια και αποτελούν πρόκληση για τους αναζητητές και το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν πολλές απόψεις ερμηνείας.
Ίσως το πιο παράξενο σημείο του βιβλίου να αποτελεί η εμφάνιση στη γη του Αντίχριστου, ενός ανθρώπου ο οποίος θα είναι ό,τι ήταν και ο Ιησούς αλλά στην αντίθετη όψη και του οποίου η αποστολή θα είναι η διαστροφή του μηνύματος του Χριστού. Ο Ιωάννης, στο περίφημο χωρίο που αναφέραμε παραπάνω, λέει ότι κανείς μπορεί να βρει το όνομά του, διότι το άθροισμα των γραμμάτων που το αποτελούν, δίνει τον αριθμό χξς', ο οποίος αποδίδεται ως 666. Έκτοτε πολλοί αναζητητές έχουν προσανατολιστεί στο ποιός μπορεί να είναι ο Αντίχριστος. Άλλοι λένε πως έχει ήδη γεννηθεί στο Λονδίνο, άλλοι ότι θα είναι ένας παγκοσμίου φήμης πολιτικός ή επιχειρηματίας, άλλοι βλέπουν τον αντίχριστο και το χάραγμά του πίσω από τα barcode ή τα γεγονότα της Αποκάλυψης πίσω από τις φυσικές καταστροφές. Ποια είναι η αλήθεια; Κανείς δεν ξέρει και αυτό είναι που κάνει το βιβλίο τόσο απόκοσμα γοητευτικό. Διότι, παρά τα τρομερά γεγονότα που θα προηγηθούν, στο τέλος ο αντίχριστος θα συντριβεί και, σε άγνωστο χρόνο, θα συμβεί η Δευτέρα Παρουσία, όπου θα κριθούν οι ζωντανοί και οι νεκροί.
Πως να ερμηνεύσει κανείς ένα τέτοιο βιβλίο, όταν η κυριολεκτική ερμηνεία του προκαλεί τόσα πολλά προβλήματα; Τι είδους γνώσεις μπορεί να επιστρατεύσει και πόσο σίγουρος μπορεί να είναι για την ερμηνεία; Είναι αρκετό το ατομικό και πλανητικό μας επίπεδο ώστε να κατανοήσει τα κρυμμένα νοήματα της Αποκάλυψης;

Το βιβλίο της Urantia

Να ένα βιβλίο που εμένα προσωπικά με έχει γοητεύσει με το λόγο και το περιεχόμενό του. Το βιβλίο αυτό δόθηκε κάπου στη δεκαετία του 1910 σε έναν άνθρωπο που κοιμόταν, η ταυτότητα του οποίου παραμένει άγνωστη. Συγγραφείς του βιβλίου αυτού υποτίθεται πως είναι πνευματικές οντότητες, που έδωσαν συνολικά 196 έγγραφα μέσα από 2.097 σελίδες στο κοιμώμενο υποκείμενο, ενώ ακολούθησε η πολυετής συλλογή και μελέτη των κειμένων αυτών από μια ομάδα ανθρώπων που τελικά αποφάσισαν να το εκδώσουν το 1955.
Το μυστηριώδες αυτό βιβλίο αποτελεί στο μεγαλύτερο μέρος του μια Κοσμολογία, αρκετά διαφορετική από εκείνες που έχουμε συνηθίσει, που θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι αποτελεί το πάντρεμα αρκετών εσωτερικών γνώσεων με το κίνημα του New Age, που βέβαια εμφανίστηκε πολύ αργότερα. Ανάμεσα σε άλλα, παραδέχεται την ύπαρξη ενός ρυθμιστή Θεού, την ύπαρξη αρκετών παράλληλων συμπάντων, την κατοίκηση του διαστρικού χώρου από πολλές εξωγήινες φυλές, ταυτίζει την αποστασία του Εωσφόρου με την επανάσταση ενός άρχοντα γειτονικού αστρικού συστήματος και άλλα πολλά.
Εκτός αυτών, μιλάει για την εξέλιξη των όντων στον πλανήτη Urantia (Γη), αναφέρεται στην εμφάνιση του ανθρώπου και στους πολιτισμούς που δημιούργησε και καταλήγει στο τελευταίο μέρος του στη διήγηση της καθόδου του Ιησού στη Γη, για τον οποίο λέει πως το ουράνιο όνομά του είναι Μιχαήλ. Περιγράφει με πολύ λογοτεχνικό τρόπο τα γεγονότα που προϋπήρξαν της ενσάρκωσης του Μιχαήλ - Ιησού, αναφέρεται στους Πατριάρχες και αποσαφηνίζει πολλά σημεία της ζωής του που παραμένουν κρυφά στα Ευαγγέλια.
Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο της Urantia, έρχεται σε επαφή ουσιαστικά με μια διήγηση περί Γης και περί της θέσης και του ρόλου της στη Δημιουργία. Το βιβλίο δεν περιλαμβάνει επιστημονικές ακρότητες αλλά έχει αρκετά σημεία που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως αιρετικά από αρκετούς, συμπεριλαμβανομένων και των ταγών της θρησκείας. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι αξίζει τον κόπο να μελετηθεί...

Τίμαιος - Το Κοσμικό Δόγμα

Ίσως ξενίσει αρκετούς το γεγονός ότι επέλεξα να εξετάσουμε αυτά τα δύο βιβλία μαζί, η αλήθεια είναι όμως πως θεωρώ ότι το δεύτερο χρωστάει πολλά στο πρώτο. Ο Πλατωνικός Τίμαιος είναι γνωστότερος στον πολύ κόσμο διότι εκεί αναφέρεται η περίφημη ιστορία της Ατλαντίδας, για την οποία έχουν γραφτεί χιλιάδες βιβλία και άρθρα, ενώ κάποτε είχε ψηφιστεί ως πιο ενδιαφέρον θέμα παγκοσμίως, πολύ πριν την ίδια τη Δευτέρα Παρουσία! Μετά την αναφορά στο καταποντισμένο αυτό νησί, όμως, ο Τίμαιος συνεχίζει με μια μεγαλειώδη περιγραφή της Δημιουργίας και του ανθρώπου.
Το Κοσμικό Δόγμα, αποτελεί ένα έργο που δόθηκε στη μεγάλη αποκρυφίστρια Dion Fortune από τα εσωτερικά πεδία στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και πραγματεύεται το ίδιο ακριβώς πράγμα: τη Δημιουργία από εσωτερικής πλευράς. Μελετώντας τα δύο αυτά δυσνόητα βιβλία, κατανοεί κανείς τις ομοιότητές τους και θα μπορούσε να ισχυριστεί πως η Fortune είχε υπόψη της τον Τίμαιο. Χωρίς κάτι τέτοιο να μπορεί να αποκλειστεί, η πραγματικότητα είναι πως η εσωτερική γνώση είναι μία και σαν αόρατο ρεύμα διατρέχει όλους εκείνους που είναι πρόθυμοι και αγνοί να συνδεθούν μαζί της.
Τα δύο βιβλία αυτά μιλούν για τις μεγαλειώδεις στιγμές που το Ανεκδήλωτο άρχισε να εκδηλώνεται, ξεκινώντας από το άμορφο στο μορφικό, από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο, από το πρωτόγονο στο απλό και μέσα από αυτές τις διαδικασίες απαντούνται και άλλα ερωτήματα σχετικά με τη φύση του Κακού, με τη δύναμη της Εξέλιξης, με τη φύση του Θεού και του ανθρώπου και με ένα σωρό άλλα θέματα. Η μελέτη των δύο αυτών βιβλίων θεωρώ ότι δεν είναι ακίνδυνη, καθώς κινητοποιεί το Νου του ανθρώπου και όποιος έχει λόγο να φοβάται την πρώτη αυτή αφύπνιση, καλά κάνει και φοβάται.

Θρυλικά Βιβλία (μέρος δεύτερο)

2008-08-01T16:40:00.007+03:00

Όπως υπάρχουν παράξενοι άνθρωποι, έτσι υπάρχουν και παράξενα βιβλία που έχουν να μας διηγηθούν περίεργες ιστορίες, που πολλές φορές έρχονται σε αντίθεση ή ακόμη και σε σύγκρουση με εκείνα που θεωρούσαμε πως ξέρουμε για τον κόσμο. Τα βιβλία, από την άλλη, δεν είναι νεκρές σελίδες αλλά ζωντανοί οργανισμοί που μπορεί να έχουν πολλαπλές επιδράσεις σε εκείνον που θα τα μελετήσει. Διότι γράφτηκαν από έναν νου δημιουργικό, μέσα από νοητικές και όχι μόνο διαδικασίες. Όπως ο σπόρος, αν πέσει σε γόνιμο έδαφος θα βλαστήσει, έτσι εκδηλώνουν τη δράση τους αυτοί οι οργανισμοί. Ας περάσουμε όμως να εξετάσουμε μερικά από τα βιβλία αυτά. Λέμε "μερικά" και όχι "όλα", γιατί καταλαβαίνετε πως κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο.

Παλαιά Διαθήκη - Γένεση
Να ένα βιβλίο (ή μια σειρά βιβλίων) που έχουν τόσο πολύ παρεξηγηθεί, ως συνήθως από εκείνους που διακρίνονται για την ημιμάθεια και τη μισαλλοδοξία τους. Το "έγκλημα" της Παλαιάς Διαθήκης και της Γένεσης, είναι ότι αποτελούν κληρονομιά του εβραϊκού έθνους και η ατυχία τους ήταν ότι κατά καιρούς έχουν πέσει στα χέρια ανθρώπων που στερούνταν της παραμικρής λογικής. Κι ενώ ο χαρακτήρας των βιβλίων αυτών ήταν κατεξοχήν μυστικιστικός, στα χέρια φονταμενταλιστών της θρησκείας έγιναν όπλα που στήριξαν φυλετικές και κάθε άλλου είδους διακρίσεις. Οι δικοί μου αναγνώστες, όμως, θέλω να ελπίζω ότι στέκονται πέρα από όλα αυτά και για αυτό το "παραπέρα" της Γένεσης θα μιλήσουμε εδώ.
Ένα από τα συνηθισμένα λάθη που κάνουν μερικοί, είναι να ερμηνεύουν το βιβλίο αυτό κατά γράμμα, θεωρώντας το μάλλον ως ένα λανθασμένο σύγγραμμα Βιολογίας και Κοσμολογίας, παρά ως ένα πνευματικό κείμενο. Έτσι, δεν μπορούν να κατανοήσουν τη δημιουργία του Φωτός πριν τη δημιουργία των Φωστήρων του Ουρανού, όπως και δεν μπορούν να καταλάβουν για ποιό λόγο δεν γίνεται αναφορά σε δεινοσαύρους. Το τελευταίο, κατά την γνώμη μου, αποτελεί ένα από τα βλακωδέστερα επιχειρήματα, διότι σε έναν σημερινό κατάλογο, όπου απαριθμούνται μερικά εκατομμύρια ειδών στον πλανήτη, τότε σαφώς η παράλειψη της Γένεσης θα ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη μη αναφορά στους δεινόσαυρους.
Όμως όχι, η Γένεση είναι κάτι άλλο. Είναι η Εσωτερική Δημιουργία που ενδιαφέρεται για τον Δημιουργικό Λόγο και όχι για τους επιστημονικούς νόμους με τους οποίους αυτή συντελέστηκε. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα από μόνο του και δεν θα το θίξουμε αλλά θα προσθέσουμε μερικές ακόμη δυσκολίες της Γένεσης. Καταρχήν, μας διαφεύγει το εάν έχουμε την πιστή της μετάφραση, δεδομένου των πολλών ερμηνειών που έχει μια λέξη στα εβραϊκά. Έπειτα, γνωρίζουμε ότι οι αρχαίοι εβραίοι συγγραφείς, χρησιμοποιούσαν κώδικες όταν έγραφαν, όπως η Γκεμάτρια, η Νοτάρικον και η Τεμουρά, που ήταν και οι τρεις μαζί κάτι πολύ παραπάνω από απλούς κώδικες. Το αποτέλεσμα της χρήσης αυτών των μεθόδων, είναι πίσω από μια ιστορία της Γένεσης, να κρύβονται τελείως διαφορετικά νοήματα. Διότι η Γένεση έχει γραφτεί με τις αρχές της Καμπάλλα και είναι γεμάτη από δύσκολους συμβολισμούς, για πολλούς από τους οποίους δεν διαθέτουμε το κλειδί της ερμηνείας.
Επομένως, η Γένεση μας λέει μυστηριώδη πράγματα, που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μελετητών σε όλες τις περιοχές. Μας μιλάει για το μυστηριώδες προπατορικό αμάρτημα, τον αινιγματικό ρόλο του Όφη, υπονοεί την πτώση των Αγγέλων μόλις είδαν τις θυγατέρες των ανθρώπων, μιλάει για φυλές γιγάντων, για τον μυστηριώδη Αρχιερέα Μελχισεδέκ, για θαυματουργικές εμφανίσεις του Θεού και των Αγγέλων. Πράγματι, είναι πολλά τα "θαυμαστά" και τα περίεργα που θα βρει κανείς στο βιβλίο αυτό, είτε το δει ως ένα διασκεδαστικό μυθολογικό κείμενο είτε πολύ περισσότερο έτσι και αποφασίσει να μελετήσει, όσο γίνεται, το μυστικιστικό του μέρος. Εκεί θα βρει πολλά, ακόμη θαυμαστότερα από τον πρώτο αναγνώστη, εκείνον που θα μείνει μόνο στην κυριολεξία του κειμένου. Σε κάποιο επόμενο άρθρο, ίσως επιχειρήσουμε να ρίξουμε φως σε μερικά μόνο από τα χιλιάδες σημαντικά της σημεία.

Βιβλίο του Ενώχ

Εξωκανονικό αλλά όχι αιρετικό θεωρείται το βιβλίο του Ενώχ, με λίγα λόγια δεν διδάσκεται και δεν θα ακούσετε να διαβάζουν αποσπάσματά του στις Θείες Λειτουργίες. Η κυριότερη αιτία είναι πως αποκαλύπτει ότι η αιτία της περίφημης Πτώσης των Αγγέλων ήταν η λαγνεία που επέδειξαν για τις θυγατέρες των ανθρώπων. Μια ομάδα από αυτούς, περίπου 50 στον αριθμό, με αρχηγό τον Σεμιαζάς, κατέβηκαν στη γη, τεκνοποίησαν με τις κόρες των ανθρώπων και τις δίδαξαν τέχνες που ήταν απαγορευμένες. Σαν να μην έφτανε αυτό, τα παιδιά τους ήταν γίγαντες που καταδυνάστευαν τους ανθρώπους, μέχρι που ο Θεός αποφάσισε να παρέμβει και να ρίξει τους εκπεσόντες στα τάρταρα, εξαφανίζοντας τη φυλή των γιγάντων και φέρνοντας τον Κατακλυσμό ως τιμωρία στους ανθρώπους.
Μπορεί το βιβλίο να δίνει μια σχετικά λογική αιτία για την Πτώση, όμως δημιουργεί και ένα σωρό άλλα προβλήματα. Πως είναι δυνατόν ένα πνεύμα, όπως ο Άγγελος, στον οποίο απουσιάζουν οι κατώτερες όψεις, να μπορεί να τεκνοποιήσει; Για ποιό λόγο ο Θεός αποφάσισε να επιτρέψει στα κακοποιά πνεύματα των γιγάντων να εξακολουθήσουν να είναι δέσμια στη Γη και να βασανίζουν τους ανθρώπους; Πως άραγε ο Νώε θεωρήθηκε παιδί Αγγέλου και είχε τη δυνατότητα της ομιλίας σε ηλικία που αυτή κανονικά απουσιάζει;
Και πάλι θα χρειαστεί να θυμήσουμε τη συμβολικότητα των ιστοριών αυτών, χωρίς αυτό να σημαίνει πως το αινιγματικό αυτό βιβλίο, στο οποίο περιγράφονται πολλές γνώσεις της τότε εποχής, καθώς και περιγραφές των Κολάσεων και των Παραδείσων, θα στερηθεί του μυστηρίου του.

Νεκρονομικόν

Ενώ τα δύο προηγούμενα βιβλία υπάρχουν και μπορείτε να τα αγοράσετε, δεν συμβαίνει το ίδιο με το Νεκρονομικόν, που θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως το πιο μυστηριώδες βιβλίο όλων των εποχών, για τον απλούστερο λόγο ότι κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά εάν υπάρχει ή αν δεν υπάρχει. Φυσικά, η σύγχρονη έρευνα μας λέει ότι το βιβλίο αυτό είναι απλά προϊόν της γόνιμης φαντασίας του Lovecraft, όμως υπάρχουν ακόμη πολλοί που πιστεύουν ότι το βιβλίο αυτό είναι υπαρκτό είτε στο υλικό πεδίο είτε στο Αστρικό.
Καταρχήν, τι σημαίνει Νεκρονομικόν; Υπάρχουν πολλές απόψεις αλλά τις περισσότερες τις θεωρώ τραβηγμένες. Πιθανώς να σημαίνει "Βιβλίο των Νεκρών Ονομάτων" ή "Βιβλίο του Νόμου των Νεκρών". Τι περιέχει; Σύμφωνα με το μύθο, ονόματα, σφραγίδες, επικλήσεις και τελετουργικά που αφορούν στην επίκληση των Μεγάλων Παλαιών. Σύμφωνα με τον Lovecraft, γράφτηκε από τον Αμπντούλ Αλ Χαζρέντ, έναν άραβα ποιητή που δεν φημιζόταν για την πνευματική του ισορροπία, μιας και είχε επισκεφτεί τη μαγική πόλη Ιρέμ των Κιόνων, την οποία είχαν φτιάξει τα Τζίνι σε προανθρώπινες εποχές και είχε ακούσει το ουρλιαχτό τους. Υποτίθεται ότι τον καταβρόχθισε ζωντανό, παρουσία μαρτύρων, ένα αόρατο τέρας και αυτό ήταν ένα ταιριαστό τέλος στη μυθική ζωή του.
Το βιβλίο αυτό, στα έργα του Lovecraft υπάρχει σε περιορισμένα αντίτυπα, φυλασσόμενα σε ιδιαίτερους χώρους και ελάχιστα αποσπάσματά του είναι γνωστά, καθώς υποτίθεται πως διηγείται την άγνωστη ιστορία του πλανήτη μας. Διασημότερη από όλα παραμένει η μυστηριώδης εισαγωγή του που αναφέρεται στον Κθούλου: "Δεν είναι νεκρό εκείνο που αιώνια κοιμάται και στο διάβα παράξενων αιώνων, ακόμη και ο θάνατος μπορεί να πεθάνει".
Για μερικούς οπαδούς της σύγχρονης μαγείας (ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν οι ίδιοι), το Νεκρονομικόν είναι ένα εγχειρίδιο μιας ισχυρής μαγείας που δόθηκε από τον Lovecraft, ο οποίος κατά γενική ομολογία είχε μεγάλη σχέση με τον Αποκρυφισμό. Κυκλοφορούν κάποιες εκδόσεις του Νεκρονομικόν αλλά, φυσικά, δεν πρόκειται για το αυθεντικό, μιας και εκείνο το έχουν υποτίθεται λίγοι, οι οποίοι και πειραματίζονται με την ισχυρή του μαύρη μαγεία (...) Όποια και αν είναι η αλήθεια, ο συγγραφέας έχει φροντίσει να μας πληροφορήσει ότι ακόμη κι εκείνος που από περιέργεια θα διαβάσει αράδες από το αποτρόπαιο αυτό σύγγραμμα, θα ζήσει για λίγο μέσα στην παράνοια, μέχρι να του τελειώσει η ζωή, συνήθως μέσα στον τρόμο και τον αποτροπιασμό...
(συνεχίζεται)

Θρυλικά Βιβλία (μέρος πρώτο)

2008-07-28T00:28:00.005+03:00

Καμιά φορά, καθώς σκεφτόμαστε το Παράδοξο, φέρνουμε στο νου μας μέρη απομακρυσμένα, μυστικά, μαγικά, που βρίσκονται σε κρυφές γωνιές του χάρτη και ελάχιστοι τα ξέρουν. Τότε ξυπνάει μες στις καρδιές μας ο πόθος της εξερεύνησης, θέλουμε να βρεθούμε στους τόπους εκείνους που μας ασκούν γοητεία και να ξεκλειδώσουμε τα μυστικά τους. Στην πραγματικότητα, τέτοιοι τόποι και τέτοιες παράδοξες πραγματικότητες υπάρχουν μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, τοποθετημένες στα ράφια της βιβλιοθήκης μας. Ναι, είναι για τα βιβλία που μιλάμε, για εκείνα τα "αντικείμενα" που στην πραγματικότητα κλείνουν μέσα τους ένα ολόκληρο Αστρικό Πεδίο. Γιατί το κάθε βιβλίο αποτελεί από μόνο του έναν ολοκληρωμένο κόσμο, με όλες τις ιδιότητες εκείνου στον οποίο ζούμε και, πολλές φορές, με ακόμη περισσότερες, εντελώς διαφορετικές.
Έχει λεχθεί ότι τα βιβλία είναι ή μπορεί να γίνουν επικίνδυνα και μια ιστορική ανασκόπηση μπορεί να επιβεβαιώσει την αλήθεια της άποψης. Κάποτε καίγονταν τα βιβλία, ακριβώς γιατί θεωρούνταν επικίνδυνα για την κοινωνία και την εξουσία. Έχουν μεγαλύτερες δυνάμεις τα βιβλία από όσο φαντάζεται ο μέσος άνθρωπος αλλά, τις περισσότερες φορές, δεν ξέρει πως να τις χρησιμοποιήσει και αυτό ίσως να αποτελεί μια ασφαλιστική δικλείδα. Ακόμα όμως και αν δεν ξέρει πως να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις εκείνες, ο οποιοσδήποτε μπορεί να ταξιδέψει με ένα βιβλίο, ακόμα και αν το ταξίδι του, σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να του κρύβει ευχάριστες ή δυσάρεστες εκπλήξεις. Είναι η γοητεία όμως του άγνωστου που μας τραβάει όλους στις ομιχλώδεις ακρογυαλιές του και, ανοίγοντας την πρώτη κιόλας σελίδα ενός βιβλίου, το ταξίδι έχει ήδη ξεκινήσει και κανείς δεν ξέρει σε ποιά όχθη θα τον βγάλει.
Σε αυτή τη σειρά άρθρων θα ασχοληθούμε με μυστηριώδη, θρυλικά βιβλία, υπαρκτά και φανταστικά. Θα προσπαθήσουμε, όσο γίνεται και όσο επιτρέπεται να καταδυθούμε στα βάθη τους, να αποκαλύψουμε μέρος των μυστικών τους και να προσθέσουμε μερικά ακόμη ερωτήματα στα δεκάδες, αν όχι χιλιάδες που συνοδεύουν μερικά από αυτά. Όπως και να έχει το πράγμα, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το ταξίδι σας ευχάριστο και άνετο, χωρίς μάλιστα να έχετε καν απομακρυνθεί από την καρέκλα σας. Το πολύ πολύ να πάτε μέχρι τη βιβλιοθήκη σας γιατί κάποια από τα μυστηριώδη αυτά βιβλία τα έχετε, τα έχουμε όλοι...
(συνεχίζεται)

Ψυχική επίθεση και άμυνα (μέρος δεύτερο)

2008-07-21T23:41:00.000+03:00

Θα έχετε παρατηρήσει πως αποφεύγω να σας μιλήσω για αστρικές μάχες σαν αυτές που βλέπετε στο σινεμά. Το εάν ή ο κινηματογράφος απέχει ή όχι από την πραγματικότητα δεν είναι σκόπιμο να το αναφέρουμε, θα περιοριστούμε όμως να πούμε ότι ο καθένας, ανάλογα με την εμπειρία του, βιώνει διαφορετικά την ψυχική επίθεση και ανάλογα με τις δυνατότητές του αλλά και άλλους παράγοντες, τη βλέπει διαφορετικά.
Η επιστήμη της ψυχιατρικής θα μας βοηθούσε σημαντικά στο να κατανοήσουμε την ψυχολογία εκείνων που είναι επιρρεπείς στην ψυχική επίθεση. Διότι, δυστυχώς, στο χώρο του αποκρυφισμού και της μεταφυσικής, ένας πολύ μεγάλος αριθμός αυτοτιτλοφορούμενων "δασκάλων", "μυστών" ή πείτε τους όπως αλλιώς θέλετε, θα μπορούσαν με κάθε άνεση να είναι τρόφιμοι ψυχιατρείου και να ελπίζουν στην ίαση και δεν υποτιμώ καθόλου το σοβαρό θέμα της ψυχικής επίθεσης ούτε και το υποβιβάζω μιλώντας για ψυχοπαθείς που εκδηλώνουν τον άρρωστο ψυχισμό τους μέσα από τη μεταφυσική και χώρους όπως τον αποκρυφισμό. Ναι, θα πρέπει να λαμβάνετε πολύ σοβαρά υπόψη σας ότι ακόμη κι εγώ ίσως που γραφω, να μην είμαι το πλέον ισορροπημένο ψυχικά άτομο. Να αμφιβάλετε για τον οποιονδήποτε και να εμπιστεύεστε την εσωτερική φωνή που θα σας προειδοποιήσει και θα σας μεταφέρει την αντίστοιχη αίσθηση. Αν μέσα σας κάτι δεν πάει καλά, αν είστε σε επιφυλακή χωρίς να μπορείτε να το αιτιολογήσετε, αν κάτι δεν σας αρέσει τελοσπάντων, τότε υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα το άτομο με το οποίο σχετίζεστε να μην είναι αυτό που δείχνει και θα πρέπει να είστε προσεκτικοί, διότι η επιβεβαίωση, όταν έρθει, θα είναι το σινιάλο για να αρχίσετε το τρέξιμο και να ξεκόψετε μια και καλή με δαύτους. Ένας που πραγματικά βαδίζει το δρόμο του Δεξιού Μονοπατιού, διακρίνεται για την ισορροπία στο συναίσθημα, για την αίσθηση γαλήνης και ασφάλειας που επιβεβαιώνει και η εσωτερική σας φωνή και, κυρίως, για την πλήρη ταύτιση λόγων και έργων. Δεν μπορώ εγώ να σας ζητάω να ελέγξετε τη λίμπιντό σας κι εγώ να τη σπαταλώ, όπως δεν μπορώ να σας ζητάω να ελέγχετε το συναίσθημα και την επιθυμία κι εγώ να διακρίνομαι για την κυκλοθυμία μου. Φυσικά, οι ανθρώπινες αδυναμίες είναι δεδομένες σε όλους μας και κανείς δεν είναι τέλειος. Αρκεί την ατέλειά του να μην τη βαπτίζει "μύηση" που οι υπόλοιποι δεν κατέχουν.

Ψυχική ανεπάρκεια

Είναι γνωστό από την ψυχολογία ότι τα άτομα με υπερτροφικό Εγώ ή τα άτομα που πάσχουν από συμπλέγματα κατωτερότητας, ζουν παραληρήματα δύναμης και μεγαλείου, προσπαθώντας να αντιρροπήσουν μια πραγματικότητα που είναι τελείως διαφορετική από εκείνη που θα επιθυμούσαν. Από αυτά τα άτομα είναι γεμάτοι όλοι οι χώροι, δεν θα έμενε έξω ο χώρος του αποκρυφισμού. Κάποια από τα άτομα αυτά θα αναζητήσουν διέξοδο στο χώρο της εσωτερικής αναζήτησης και αν έχουν και μια σχετική δυνατότητα υποβολής και βρουν και πρόσφορο έδαφος, τότε τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά. Αυτό είναι η ψυχική επίθεση, η άσκηση ψυχικής βίας με οποιονδήποτε τρόπο. Μπορεί κανείς να τη συναντήσει στον προϊστάμενο που μειώνει τον υφιστάμενό του, στη μητέρα που γεμίζει με ενοχές τα παιδιά της, στο δάσκαλο που υποτιμά το μαθητή του, στον ιερωμένο που τρομοκρατεί το ποίμνιό του. Η υποβολή στους άλλους, κατά τη γνώμη μου, σχεδόν πάντα ενέχει και το στοιχείο της αυθυποβολής του επιτιθέμενου ή τουλάχιστον της ενίσχυσής του. Ας δώσουμε παραδείγματα.
Οι παλιότεροι από εσάς θα θυμάστε την "Αγία" Αθανασία του Αιγάλεω που είχε πείσει πολύ κόσμο, ακόμη και ιερείς, ότι συνδιαλέγονταν με την ίδια την...Παναγία. Ως απόδειξη, μάλιστα, επεδείκνυε σημάδια στο στήθος της, προτάσεις ολόκληρες, που υποτίθεται ότι με θαυματουργικό τρόπο γράφονταν από το Θεό. Τα προβλήματα, όμως, ήταν τα εξής. Η Παναγία ποτέ δεν της έκανε τη χάρη να εμφανιστεί στο πλήθος, όπως η ίδια είχε ισχυριστεί, η γραφή είχε άφθονα ορθογραφικά λάθη (ο Θεός θα πρέπει να γνωρίζει ελληνικά, λέω εγώ τώρα) και αποδείχτηκε ότι τα δημιουργούσε η ίδια, σύμφωνα με τους ιατροδικαστές. Το πράγμα έγινε επικίνδυνο όταν η ίδια δημιούργησε μια τεράστια περιουσία πείθοντας άτομα να της τα παραχωρήσουν soli Deo gloria και όταν ξεκίνησαν δεκάδες κατηγορίες για αρπαγή περιουσίας και για βασανιστήρια μέσα στο "θεάρεστο" ίδρυμά της. Για σκεφτείτε λίγο. Η δράση της κράτησε περισσότερα από τριάντα χρόνια και στο διάστημα αυτό είχε εξαπατήσει εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες ανθρώπους. Θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, άραγε, αν η ίδια δεν είχε κάποιες δυνατότητες υποβολής και αν οι ακόλουθοί της δεν είχαν μειωμένη βούληση και αντιστάσεις; Και όπως πάντα συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, όσοι κακήν κακώς ξέφυγαν από τα δίχτυα της, είπαν πως ήταν σαν υπνωτισμένοι. Οι αρπαχτικές της τάσεις και η λατρεία που της έδειχναν τόνωναν την αυθυποβολή της μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο τόσο που και η ίδια δεν αποκλείεται, ενώ ξεκίνησε από μια ανόητη απατεώνισσα, να κατέληξε να πιστεύει πως ήταν Αγία. Ναι, ήταν απατεώνισσα αλλά ναι, κάτι είχε και έμπλεξε στα δίχτυα της ακόμη και επιφανείς προσωπικότητες της εποχής. Σας μυρίζει υποβολή και ψυχική επίθεση; Τότε μυρίζουμε το ίδιο πράγμα.

Θύματα της δικής τους θυμαπάτης

Κανονικά, άτομα που προβαίνουν σε ψυχική επίθεση, είναι άτομα άρρωστα, που χρειάζονται την αγάπη μας. Όσο και αν μας εξοργίζουν, δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό που λέει ο Σαίξπηρ, ότι δηλαδή μισούμε την αμαρτία την ίδια αλλά όχι τον αμαρτωλό. Αιώνες νωρίτερα ο Ιησούς είχε διακηρύξει το ίδιο πράγμα και το είχε εφαρμόσει. Πως μπορείς να κρατήσεις κακία σε ένα άτομο που αφέθηκε στη Σκιά και σαν μαριονέτα κουνιέται στους ρυθμούς της; Περισσότερο χρειάζονται συμπαράσταση για να κατανοήσουν τη θέση τους και να θεραπευτούν, παρά οτιδήποτε άλλο, όμως δεν θα μιλήσουμε για τους τρόπους θεραπείας σε αυτό το σημείο. Μισούμε τη θυμαπάτη και επιθυμούμε τη διάλυσή της αλλά οφείλουμε να μιλήσουμε για τους τρόπους με τους οποίους θα προστατευτούμε από τις επιθέσεις που ενδεχομένως συναντήσουμε.

Ψυχική άμυνα

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Αφήστε τους άλλους να μιλούν για πολύπλοκα τυπικά, για τη χρήση διαφορετικών σταυρών κατά περίπτωση και για κάθε άλλη τυπολατρεία χωρίς ουσία. Ο πλέον σπουδαίος τρόπος προστασίας είναι το να έχετε μια τόσο ισχυρή βούληση που να μην επιτρέπετε την υποβολή και το κακό να σας επηρεάσει. Με το να έχετε ισχυρή θέληση, η αύρα σας δεν διαπερνάται από κανέναν, απατεώνα ή μη. Εάν δεν πιστέψετε στις απειλές του, κανένα κακό δεν θα σας επηρεάσει. Εάν υπάρχει απειλή ή υποψία τέτοιας επίθεσης, ένα απλό "χάσου από 'δω" σας πληροφορώ είναι η καλύτερη προστασία. Διότι έτσι μπλοκάρετε την υποβολή.
Είναι χρήσιμο επίσης για όσους από εσάς είστε θρησκευόμενοι, να επικαλεστείτε τη δύναμη ενός συμβόλου της πίστης σας. Μην ακούτε τι λένε, δεν έχει καμία σημασία εάν θα είναι ο Σταυρός της θυσίας, ο ισοσκελής, ο κελτικός ή οποιοσδήποτε άλλος, αν θα είναι το πύρινο ξίφος ή ο λωτός με το φως, η πεντάλφα ή η σβάστικα. Σημασία έχει να πιστεύετε στο σύμβολο αυτό και στην προστασία που σας παρέχει. Μην αναρωτιέστε αν ο Ιησούς ήταν ένα ιστορικό πρόσωπο, ένας μεγάλος διδάσκαλος, ένας γιός Θεού ή μια συμβολική ιστορία. Εάν τον πιστεύετε, ζητήστε την προστασία του και θα την έχετε. Αυτό μας έλειπε, να χρειάζεται ένα πλάσμα του Θεού βοήθεια και αυτή να μην έρχεται επειδή ο Σταυρός ήταν της θυσίας και όχι ο ισοσκελής! Θα ακούσετε πολλές τέτοιες ανοησίες και από άτομα μάλιστα που υποτίθεται πως πολεμούν τη δεισιδαιμονία των "κατώτερων" μαζών. Ω, της υποκρισίας! Πραγματικά, όσο περισσότερο θα ασχολείστε με αυτά τα ζητήματα τόσο πιο πολύ θα εξοργίζεστε.
Βασικός κανόνας, όμως, είναι ότι σε μια επίθεση ποτέ δεν απαντάμε με επίθεση. Αφενός θα υποστούμε το φαινόμενο μπούμερανγκ, αφετέρου, όπως αναφέραμε και παραπάνω, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως η επίθεση είναι όντως συνειδητή επιλογή του επιτιθέμενου. Το πιο πιθανό είναι να αγνοεί και ο ίδιος αυτό που γίνεται και να χρειάζεται βοήθεια και όχι επίθεση.

Ψυχική επίθεση και άμυνα (μέρος πρώτο)

2008-07-20T02:17:00.007+03:00

Είναι, φαίνεται, το δυστυχές χαρακτηριστικό της Μεταφυσικής να μην μπορούμε να μιλήσουμε για αυτήν χωρίς να καταδεικνύουμε τις υπερβολές και τις ανοησίες με τις οποίες έχουν "στολίσει" τα πολύ σοβαρά της θέματα διάφοροι επιτήδειοι. Όμοια και σε αυτή την περίπτωση, πολύ φοβάμαι πως θα χρειαστεί να ασχοληθούμε περισσότερο με τις ανόητες δεισιδαιμονίες που κυκλοφορούν γύρω από το σημαντικό θέμα της ψυχικής επίθεσης και άμυνας, παρά με την ουσία του που είναι και η πραγματικά σοβαρή. Παρ' όλα αυτά, θα κάνουμε μια ειλικρινή προσπάθεια να εξετάσουμε το θέμα όσο πιο διεξοδικά γίνεται, αντλώντας πληροφορίες από διάφορους τομείς γνώσης, αποκρύπτοντας εκείνα που δεν χρειάζονται στον πολύ κόσμο και, τέλος, χωρίς να καταφύγουμε στον εντυπωσιασμό των "μαγικών συνταγών" προστασίας που διαφημίζονται στο διαδίκτυο, θα συμβουλέψουμε τους αναγνώστες μας με απλότητα αλλά όχι με απλοϊκότητα. Διότι υπάρχει ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός όσο και απλός τρόπος για να προστατευθεί κανείς από μια ψυχική επίθεση και τον τρόπο αυτό συνήθως τον αποκρύπτουν όλοι εκείνοι που τιτλοφορούνται ως γκουρού της γνώσης. Η σοβαρότητα του θέματος, όμως, είναι δεδομένη και όσο και αν το κυνήγι μαγισσών, στην τεράστια πλειοψηφία των περιπτώσεων, ξεκίνησε από προλήψεις και δεισιδαιμονίες, ε, δεν μπορεί, είχαν βάλει το χέρι τους και οι "μάγισσες" στο να αποκτήσουν αυτή τη φήμη. Ο κόσμος μπορεί να είναι τρελός κι εύπιστος αλλά όχι τόσο όσο θα ήθελαν μερικοί να πιστεύουν. Και οι μάγισσες το διαπίστωσαν με πικρό τρόπο αυτό, κι ακόμα το διαπιστώνουν.

Ψυχική επίθεση

Ας ξεκινήσουμε με μια απλή και καθημερινή ματιά. Από τις κοινωνικές σας συναναστροφές, θα έχετε παρατηρήσει ότι υπάρχουν άνθρωποι που, χωρίς να κάνουν κάτι ιδιαίτερο, είναι ικανοί να καταστρέφουν τη διάθεση των γύρω τους, ενώ παράλληλα μια γενική κακοτυχία φαίνεται να τους ακολουθεί. Επίσης, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που ο λαός συνηθίζει να λέει πως "ματιάζουν" και όποιος έρχεται σε επαφή μαζί τους έχει συμπτώματα μιας απότομης αδιαθεσίας, που εκδηλώνεται με πονοκέφαλο, ζάλη, ναυτία, κόπωση έως και λιποθυμικά επεισόδια, χωρίς καμία υποκείμενη νόσο. Σε μια τέτοια περίπτωση που έτυχε να εξετάσω και ιατρικά, δεν υπήρχαν στοιχεία ηλεκτρολυτικών διαταραχών ή υπογλυκαιμίας και γενικά δεν υπήρχε ιατρικός λόγος για την εκδήλωση των φαινομένων αυτών, αν και παραδέχομαι πως θα χρειαζόταν ολόκληρη έρευνα για αυτούς τους ανθρώπους.
Από την άλλη, υπάρχουν άνθρωποι με τόση γοητεία που είναι αδύνατο κανείς να τους αντισταθεί, παρά υποκύπτει στη βούλησή τους και τα αποτελέσματα είναι ανάλογα. Κι αν κανείς θεωρεί πως υπερβάλω, δεν έχει παρά να ξεψαχνίσει λίγο περισσότερο τις ειδήσεις και τις εφημερίδες ή ακόμη και να ανακαλέσει δικές του εμπειρίες. Οι επιστήμονες έχουν να προτείνουν θεωρίες αρκετά ασφαλείς, που έχουν να κάνουν με τις ορμόνες και την εξωλεκτική επικοινωνία και έχουν αρκετό δίκιο. Αν γνώριζαν περί των ενεργειών, των πολικοτήτων και των υπολοίπων σωμάτων που συνιστούν τον άνθρωπο, τότε θα μπορούσαν να έχουν μια ολοκληρωμένη θεωρία.
Είναι, λοιπόν, κοινό κτήμα ότι ο νους των ανθρώπων έχει κάποια ιδιότητα με την οποία εκφράζεται η διάθεσή του και όσο και αν οι προαναφερθείσες περιπτώσεις μοιάζουν ετερόκλιτες μεταξύ τους, στην ουσία το ζήτημα μπορεί κανείς να πει ότι είναι ενεργειακό, όπως και να κατηγοριοποιεί κανείς τις περιπτώσεις αυτές. Για παράδειγμα, θα μπορούσε κανείς να πει ότι το "μάτιασμα", η βασκανία των χριστιανών, μπορεί να αποτελεί μια εκδήλωση βαμπιρισμού που μπορεί και να είναι ασυνείδητη εκ μέρους του επιτιθέμενου. Στην πραγματικότητα, η μεγάλη πλειοψηφία των ψυχικών επιθέσεων δεν γίνεται συνειδητά από τον επιτιθέμενο, διότι κι εκείνος είναι μπλεγμένος σε σκοτεινά γρανάζια χωρίς να το ξέρει. Οι κατευθυνόμενες επιθέσεις είναι πολύ σπάνιες και απαιτούν συνήθως ενασχόληση του ανθρώπου, όπως και κίνητρο. Για ποιό λόγο να επιτεθώ εγώ σε εσάς, για παράδειγμα, αν δεν μας χωρίζει κάτι και αν δεν είμαι τόσο πλανημμένος που να περπατώ με γοργά βήματα στο Αριστερό Μονοπάτι; Από την άλλη, είναι βασικός κανόνας το φαινόμενο "μπούμερανγκ", κατά το οποίο εκείνο που κάνω εγώ σε σας γυρίζει πίσω σε μένα, για να το θέσω απλά. Εάν κινούμαι από μοχθηρά κίνητρα εναντίον σας, τότε το σκοτάδι καλεί το σκοτάδι και η επίθεση θα γυρίσει σε μένα με πολλαπλάσια ταχύτητα και σφοδρότητα.

Υποβολή

Πολλές από τις περιπτώσεις ψυχικής επίθεσης εξηγούνται με την παραδοχή της υποβολής, κατά την οποία μια ιδέα υποβάλεται σε ένα άτομο. Η υποβολή μπορεί να γίνει τυχαία, χωρίς κακό σκοπό ή συνειδητά. Στην πρώτη περίπτωση, εάν κανείς διηγείται ιστορίες για φαντάσματα μέσα στην άγρια νύχτα, ο νους εκείνου που υποβάλεται ευκολότερα θα παρεξηγεί τις σκιές και τους θορύβους, θα βλέπει φαντάσματα παντού. Στη δεύτερη περίπτωση, επίσης χρειάζεται ειδική εκπαίδευση προκειμένου ο ένας να υποβάλει με τη βούλησή του κάποιον συγκεκριμένο. Από την εμπειρία μου, ο μηδενιστής υποβάλεται σχεδόν μηδαμινά, όπως μηδενιστικές είναι και οι αντιλήψεις του, ενώ ο μυημένος καθόλου.
Υπάρχει, επίσης, η δυνατότητα της αυθυποβολής, όπου το ίδιο το άτομο υποβάλει τον εαυτό του. Τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν οι υποχονδριακές ιδιοσυγκρασίες, όπου ο άνθρωπος, για παράδειγμα, νομίζει ότι πάσχει από συγκεκριμένη ασθένεια, της οποίας μπορεί και να εμφανίσει τη συμπτωματολογία. Μια άλλη τέτοια περίπτωση είναι αυτό που ο λαός ονομάζει "ανεμογκάστρι", όπου η γυναίκα, χωρίς να είναι έγκυος, εμφανίζει όλα τα σημεία εγκυμοσύνης, με τρόπο αρκετά θεαματικό.
Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς πότε μια κατάσταση οφείλεται σε ψυχική επίθεση με την εσωτερική έννοια ή σε υποβολή. Εάν μάλιστα σκεφτούμε την πιθανότητα ψυχικών νόσων, το πράγμα γίνεται ακόμη δυσκολότερο.

Απατεώνες προγνώστες κι αποκρυφιστές

Ίσως μοιάζει λανθασμένη η τοποθέτηση ενός τέτοιου ζητήματος στο θέμα που συζητάμε, ωστόσο θα αποδείξω γιατί είναι σχετικό. Είναι σχετικό, λοιπόν, διότι έχει μεγάλη σχέση με την υποβολή και με την ψυχολογία, που έχουν τη δική τους αξία η καθεμία στην ψυχική επίθεση. Η επιτυχία όλων αυτών των επιτηδείων, καθώς και των αυτοαποκαλούμενων διδασκάλων και διδασκαλισσών, εξαρτάται στο μέγιστο βαθμό από την υποβολή που ασκούν στο νου των θυμάτων τους, που κατά τα άλλα μπορεί να είναι κι άτομα υψηλού μορφωτικού επιπέδου. Τα άτομα αυτά, λοιπόν, από την υποβολή που έχουν υποστεί, υποπίπτουν σε αυτό που η ψυχολογία ονομάζει "αυτοεκπληρούμενη προφητεία". Με λίγα λόγια, ασυνείδητα δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις ώστε να εκπληρωθεί η πρόβλεψη των επιτηδείων που, για να δημιουργήσουν την κατάλληλη υποβλητική ατμόσφαιρα, χρησιμοποιούν σύμβολα που ανάθεμα κι αν ήξεραν τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν, όπως είναι αμφίβολο το να γνωρίζουν τι ακριβώς λένε πέραν από ανοησίες, γαρνιρισμένες με ικανές δόσεις εσωτερισμού και αποκρυφισμού. Ας έχουν την κατανόησή μας, άρρωστοι και πλανεμμένοι άνθρωποι είναι αλλά ας μην αφεθούμε στις παγίδες τους. Ας υψώσουμε φραγμό στις υποβολές τους, ας τους διαγράψουμε από τις λίστες μας αλλά ας προσευχόμαστε για αυτούς.

Η πραγματικότητα των ψυχικών επιθέσεων

Αδιάφορα από την αιτιολογία που δίνει κανείς στις ψυχικές επιθέσεις (ή την ονομασία), δεν παύουν να είναι μια υπαρκτή κατάσταση, που μπορεί να έχει εξαιρετικά δυσάρεστα αποτελέσματα. Ο αδαής άνθρωπος, πίσω από ένα τέτοιο περιστατικό, θα διακρίνει την τυχαιότητα. Ο επιστήμονας θα προσπαθήσει να ερμηνεύσει με κανόνες της επιστήμης και αρκετές φορές θα πέσει μέσα στις υποθέσεις του. Ο άνθρωπος με εσωτερική υποδομή θα δει το ζήτημα ολιστικά και θα διακρίνει τις λεπτοφυείς επιδράσεις που οι άλλοι δύο δεν μπορούν, επομένως θα μιλήσει είτε για ένα φαινόμενο που έχει αποκλειστικά και μόνο επιστημονική τεκμηρίωση είτε πίσω από αυτήν θα δει μια ψυχική επίθεση. Παραμένει ανοιχτό ως ερώτημα και εξαιρετικά ενδιαφέρον ως μελέτη το να κατορθώσει κάποιος να συνδέσει τις ψυχικές επιθέσεις που αφορούν στο αιθερικό ή στο αστρικό σώμα με τις επιπτώσεις που μέσω του φαινομένου του Αντίκτυπου συμβαίνουν στο πυκνό υλικό σώμα.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως, σε κάθε περίπτωση σωματικής ή ψυχικής δυσλειτουργίας, ο άνθρωπος θα πρέπει να απευθύνεται στους ειδικούς επιστήμονες και όχι να ψάχνει για ψυχική επίθεση ή να βάζει άλλους που δεν μπορεί να ελέγξει την αξιοπιστία τους, να ψάχνουν για αυτόν. Επικουρικά, μπορεί ο ίδιος να πάρει μέτρα ασφαλή και αξιόπιστα αλλά πάντοτε, σε κάθε περίπτωση (και θέλω να το κατανοήσετε αυτό για αυτό και το επαναλαμβάνω) που είναι διαταραγμένη η υγεία, θα πρέπει να απευθύνεστε σε γιατρούς.
Τα μέτρα προστασίας από τις επιθέσεις, θα δοθούν στο δεύτερο μέρος του άρθρου, μαζί με γενικότερες συμβουλές αποφυγής των κακοτοπιών...
(συνεχίζεται)

Η πρακτική Καμπάλλα

2008-07-19T15:18:00.000+03:00

Θα χρειαζόταν ένα εκτενέστατο άρθρο για να περιγράψει τις πρακτικές εφαρμογές της Καμπάλλα και άλλοι θα ήταν πιο ικανοί από εμένα για να το συγγράψουν. Δεν έχω ούτε το σκοπό ούτε τη δυνατότητα να "αποκαλύψω" τα μυστικά τους αλλά θα εμπιστευτώ την πιο βαθιά μου αίσθηση ως αληθινή και θα μιλήσω για την Καμπάλλα όπως την αντιλαμβάνομαι και όπως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή ζωή. Γιατί δεν είναι ένα νεκρό σύστημα ούτε και χρειάζεται κανείς να γνωρίζει απ΄έξω τα Ονόματα Δύναμης του Θεού και τα ονόματα των Αρχαγγέλων για να πετύχει σπουδαία πράγματα. Αρκεί να κινείται από Αγάπη, που είναι μια από τις μεγαλύτερες (αν όχι η μεγαλύτερη) Δυνάμεις του Κόσμου και αρκεί η πρόθεσή του να είναι ισχυρή, σταθερή και σύμφωνη με τον Κοσμικό Νόμο.
Όπως σε ένα σπίτι υπάρχουν πολλές μπρίζες και κανείς με την κατάλληλη υποδοχή μπορεί να συνδεθεί με την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, έτσι και στον κόσμο μας υπάρχουν "υποδοχείς" που όταν κανείς συνδεθεί μαζί τους, συνδέεται με τις Δυνάμεις του Σύμπαντος. Αυτά τα ενεργειακά κέντρα στον άνθρωπο θα τα έχετε ακούσει με το όνομα "τσάκρα" και δεν αμφιβάλω για την αξία ή τη χρησιμότητά τους αλλά δεν θα μιλήσω για αυτά. Θα έχετε ακούσει ίσως για διάφορες τεχνικές με τις οποίες τα κέντρα αυτά "καθαρίζονται" και ενεργοποιούνται, πετυχαίνοντας σημαντικά αποτελέσματα, που στην ουσία είναι αυτό που περιγράψαμε παραπάνω. Κάποιοι άνθρωποι, όμως που ενδιαφέρονται για την εξέλιξη της ψυχής τους και φλέγονται από εκείνο που οι χριστιανοί ονομάζουν "Θείο Έρωτα", δεν γνωρίζουν τις τεχνικές αυτές και ούτε λίγο ούτε πολύ, αισθάνονται πως θα χάσουν τον ίδιο τον Παράδεισο. Ας μην ανησυχούν, δεν θα χάσουν εκείνο για το οποίο φλέγονται μόνο και μόνο επειδή δεν γνωρίζουν το τυπικό μέρος.
Το Κέτερ, η Πρώτη Εκδήλωση, το Μαλκούτ της Αρνητικής Ύπαρξης βρίσκεται εκδηλωμένο παντού. Κυριολεκτικά, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, το Κέτερ βρίσκεται από κάτω, βρίσκεται πίσω από το δέντρο στη σκιά του οποίου δροσίζεστε, στους τοίχους του σπιτιού που αναπαύεστε μετά από μια δύσκολη μέρα, στη θάλασσα που κολυμπάτε, στο χιόνι με το οποίο παίζετε. Το Κέτερ βρίσκεται στον ίδιο τον άνθρωπο που κρίνετε ως όμορφο ή άσχημο, ερωτεύσιμο ή όχι, καλό ή κακό. Γιατί ο άνθρωπος είναι απευθείας αντανάκλαση του Κέτερ κι εδώ βρίσκεται το μυστικό του "κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν" και γιατί σκοπός του ανθρώπου, που ολόκληρη τη ζωή του κάθε φορά πασχίζει, είναι η επιστροφή του εκεί από όπου ξεκίνησε, δηλαδή στο Κέτερ. Και αυτό είναι που στην ουσία πρεσβεύουν όλες οι θρησκείες αν και το περιγράφουν με διαφορετικούς τρόπους. Σηκώνοντας όμως κανείς τα πέπλα της παρανόησης που έφερε ο Πύργος της Βαβέλ, βρίσκει από πίσω το Στέμμα να ακτινοβολεί και προς αυτό το Φως κινούνται οι ψυχές αφού αφήσουν πίσω ένα ένα τα σώματα που τους ορίστηκαν. Μπορείτε, λοιπόν, να είστε βέβαιοι ότι "ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει". Όποιος με αγνή πρόθεση ζητήσει τον Πατέρα, θα τον βρει και ας μην γνωρίζει τις γλώσσες με τις οποίες τον επικαλούνται. Ένας σοφός Γέροντας που ήξερα κάποτε, έλεγε πως το μόνο που χρειάζεται να λέει κανείς με ολόκληρη τη θέρμη της ψυχής του είναι: "Θεέ μου, σ΄αγαπώ". Και είχε δίκιο γιατί η επιθυμία του ανθρώπου να προσεγγίσει το Θείο και η αγάπη του είναι τα ισχυρότερα τυπικά. Δεν υπάρχει καμιά δυνατότερη κραυγή από εκείνην της ψυχής που αποζητά το Δημιουργό της, να είστε λοιπόν βέβαιοι πως οι κραυγές σας θα ακουστούν και θα υπάρξει ανταπόκριση.
Μπορείτε να είστε βέβαιοι πως οι αρχές της Καμπάλα διέπουν ολόκληρη τη ζωή μας σε κάθε της έκφανση. Δεν χρειάζεται κανείς που δεν ενδιαφέρεται για εις βάθος γνώση να γνωρίζει τους συμβολισμούς και τις αντιστοιχίες, όπως δεν χρειάζεται να είναι μύστης ή θεολόγος για να διακρίνει το θαύμα. Όταν κανείς επιτελεί διανοητικό έργο είναι το Χοντ που εκφράζεται και πίσω από το έλεος κρύβεται η δύναμη του Χέσεντ, ενώ η καλλιτεχνική φύση είναι μέρος της φύσης του Νετζά και με αυτό "συνδέεται" όποιος δίνει μορφή στη φαντασία του.
Αφήστε τον κάθε ανόητο και την κάθε ανόητη να λένε τις ανοησίες τους και να δίνουν διαλέξεις αποκλειστικότητας στη γνώση, ζήστε την Καμπάλα, αφήστε τη να μιλήσει μέσα σας, βιώστε τη χωρίς να ακούτε εμένα ή τον οποιονδήποτε. Όταν μιλάει η Φώτιση όλοι οι άλλοι υποβολείς σταματούν.

Μεταφυσική ανωτερότητα:τα δίχτυα της Σκιάς

2008-07-17T01:34:00.005+03:00

Θα αφήσουμε λίγο το ακαδημαϊκό ύφος και τις ορολογίες και θα περιπλανηθούμε σε ένα θέμα που αγγίζει τα όρια της Σκιάς, την οποία ο Εσωτεριστής καλείται να αντιμετωπίσει με διάφορες μορφές: είτε ως τρομακτική φιγούρα του Αστρικού Πεδίου (βλέπε επαφές με το Διάβολο) είτε ως ψευδαισθήσεις του Νοητικού Πεδίου κλπ. Από τους πειρασμούς της Σκιάς δεν ξεφεύγει ούτε ο εμπειρότερος δάσκαλος, πόσο μάλλον ο ανώριμος μαθητής. Αλλά είναι με τη Σκιά που πρέπει να είναι εχθροί και όχι μεταξύ τους, διότι το Κοσμικό Έκτρωμα είναι ιδιαίτερα επινοητικό στον τρόπο που μπορεί να προκαλέσει κακό. Πολλοί μοναχοί μου έχουν διηγηθεί πως, από τις πρώτες επαφές τους με το Κακό, αναγκάζονται να πολεμήσουν τους πειρασμούς της σάρκας. Όταν τα σαρκικά πάθη κατευναστούν, είτε λόγω εξάσκησης είτε με την επίδραση της δράσης του χρόνου πάνω στις ορμόνες τους, ακολουθούν τρομακτικές θεάσεις, αστρικές εμπειρίες δηλαδή. Όλα αυτά δεν τους ανησυχούν, διότι με το σημείο του Σταυρού μπορούν, λένε, να τα αντιμετωπίσουν. Εκείνο που φοβούνται πιο πολύ είναι οι πειρασμοί των λογισμών, όπως τους αποκαλούν. Διότι είναι ύπουλοι, μεταμφιέζονται εύκολα σε οτιδήποτε ανώτερο και δεν μπορούν να διαγνωστούν έγκαιρα από το μαθητή ή το δάσκαλό του.

Πίσω από τα Σεφιρώθ, καραδοκούν τα Κλιφώθ

Αντλώ ένα παράδειγμα από την ιστορία του Αγίου Αντωνίου της χριστιανικής παράδοσης, που είναι γνωστός για τους πειρασμούς του από το Διάβολο. Ο τελευταίος, έχοντας επί σειρά ετών αποτύχει να βάλει τον Άγιο σε πειρασμό, εμφανίστηκε μπροστά του την ώρα που πλησίαζε ο θάνατος του και παραδέχτηκε ότι είχε νικηθεί, επειδή ο Αντώνιος ήταν Άγιος. Ο Αντώνιος δεν μιλούσε, μόνο όταν πέθανε και βγήκε η ψυχή του, τότε αυτή του είπε:"Τώρα σε νίκησα". Το δίδαγμα που βγαίνει είναι πως η Σκιά, ακόμη και την ύστατη στιγμή μάχεται και είναι εφευρετική στο να εμφυσήσει τον εγωισμό και την αλαζονία στον άνθρωπο, ώστε να πάει χαμένο το έργο μιας ολόκληρης ζωής. Θα την αφήσουμε;
Είπαμε και πριν ότι τόσο ο μαθητής όσο και ο δάσκαλος είναι επιρρεπείς στη Σκιά και ένας συνηθισμένος τρόπος είναι όταν σε κάποιον από τους δύο ξυπνήσουν παραληρήματα και θυμαπάτες εξουσίας και μεγαλείου. Η επιθυμία για δύναμη και κυριαρχία είναι ασυμβίβαστη με εκείνον που πορεύεται στο δρόμο της Φώτισης και εδράζεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης, ενώ η συκοφαντία, η κακοβουλία και η μειωτική κριτική σχετίζονται με το κέντρο του ηλιακού πλέγματος. Περιττό να αναφερθεί πως, εάν θα μιλούσαμε με όρους ψυχολογίας, αυτά είναι αποτελέσματα ενός υπερτροφικού Εγώ. Αν μιλήσουμε με όρους Καμπάλλας, είναι η ανισόρροπη δύναμη, η αρνητική όψη των Σεφιρώθ, τα ίδια τα Κλιφώθ δηλαδή.
Μιας και αναφερθήκαμε στην Καμπάλλα, ένα συνηθισμένο λάθος, στο οποίο υποπίπτουν δυστυχώς και αρκετοί που λέγονται δάσκαλοι, είναι η κατανόηση της τοποθέτησης των Σεφιρώθ στο Δέντρο της Ζωής. Ας ξεκαθαρίσουμε μια και καλή ότι η τοποθέτησή τους δεν είναι ιεραρχική, μιας και τα Δέκα είναι Άγια. Επομένως, το Χόχμα που βρίσκεται δεξιά στην κορυφή της στήλης του Ελέους, δεν είναι περισσότερο Άγιο από το Νετζά, που βρίσκεται στη βάση της. Ούτε το Μαλκούτ είναι λιγότερο Άγιο από το Κέτερ. Επομένως, εκείνοι που βρίσκονται στη σφαίρα ισορροπίας του Μπίνα, δεν είναι "ισχυρότεροι" ή κατ' οποιονδήποτε τρόπο καλύτεροι ή ανώτεροι από εκείνους που ανήκουν στο Μαλκούτ. Οποιαδήποτε άλλη θεωρία είναι αντίθετη προς τη φιλοσοφία και το πνεύμα της Καμπάλλα και δείχνει άγνοια (ηθελημένη ή αθέλητη) εκ μέρους εκείνου που το ισχυρίζεται. Από την άλλη πλευρά και ο μαθητής που θα μάθει ότι ανήκει στη σφαίρα επιρροής του Γκεβούρα, δεν θα πρέπει να φαντάζεται ότι πήρε τίτλους και αξιώματα μεγαλύτερα από εκείνον που ανήκει στο Χοντ. Και αν μια τέτοια παρανόηση συγχωρείται εύκολα στον αδαή κι ανώριμο μαθητή, για το δάσκαλο οι απαιτήσεις είναι περισσότερες. Για τους ίδιους λόγους, ο Μέτατρον δεν είναι ισχυρότερος Αρχάγγελος από τον Σανταλφόν, απλά ο πρώτος είναι πιο "απομακρυσμένος" από το επίπεδο της μορφής σε αντίθεση με τον τελευταίο. Χαριτολογώντας, θα σας αναφέρω ότι κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια κάποιου ένα βιβλίο που διαπραγματευόταν τους Αγγέλους. Αυτός ο κάποιος είδε ότι, σύμφωνα με την ημερομηνία γέννησής του, βρισκόταν κάτω από την προστασία ενός Αγγέλου με όνομα άγνωστο σε εκείνον. Μου παραπονέθηκε τότε ότι ήταν δυσαρεστημένος που ο προστάτης του δεν ήταν κάποιος άλλος Άγγελος, "πιο star", όπως χαρακτηριστικά μου ανέφερε. Μη γελάσετε. Την ίδια άγνοια έχουν πολλοί μαθητές και δάσκαλοι του Εσωτερισμού.

Η ερμηνεία των αστρικών οραμάτων

Ένα άλλο λάθος που μπορεί να γίνει και από τους εμπειρότερους, είναι η ερμηνεία των αστρικών οραμάτων. Εδώ ίσως διαφωνήσουν πολλοί επαϊοντες αλλά η όποια πείρα μου μου το έχει αποδείξει πολλές φορές. Κάποτε, πριν αρκετά χρόνια, κάποια "εσωτερίστρια" που είχε προσφερθεί να με διδάξει, είχε εκδηλώσει σαφές ερωτικό ενδιαφέρον για μένα, το οποίο δεν επιθυμούσα να ανταποδώσω αλλά και δεν ήθελα να την προσβάλω. Μετά από αρκετά παράδοξα γεγονότα, που άφησαν στίγμα ανεξίτηλο πάνω μου, μου αποκάλυψε ότι θα απομακρυνόταν από εμένα επειδή σε ένα αστρικό της όραμα είχε "δει" ότι είμαι από τη φύση μου προορισμένος να κάνω "μεγάλο κακό". Μπορεί να μην ήμουν τόσο έμπειρος όσο εκείνη αλλά η διαίσθησή μου (που τώρα την ονομάζω Ανώτερο Εαυτό) ποτέ δεν ήταν ήρεμη μαζί της. Κοινώς, κάτι δεν πήγαινε καλά. Η απομάκρυνσή της με σύμφερε, διότι γλίτωνα από μπελάδες που δεν είχα προκαλέσει και όταν συντελέστηκε, αμέσως ένιωσα καλύτερα. Εκείνη έμαθα πως είχε πολλές περιπέτειες με την ψυχική και σωματική της υγεία, αποτέλεσμα του φαινομένου που ονομάζω "μπούμερανγκ": το Κακό που εκτοξεύεις θα γυρίσει πίσω σε σένα και αν επιθυμείς τη Σκιά για τους άλλους, στη Σκιά θα περπατήσεις αναμφίβολα.
Εκτός από τις πολύ λίγες περιπτώσεις πραγματικά εκπαιδευμένων ανθρώπων, ο οποιοσδήποτε άλλος είναι δύσκολο να ερμηνεύσει ορθά τα αποτελέσματα των διαλογισμών του στο αστρικό πεδίο, διότι, εκτός των άλλων, μπλέκονται και άλλοι παράγοντες. Εάν εγώ δεν σας συμπαθώ, είναι εξαιρετικά αναμενόμενο στο αστρικό πεδίο να δω αυτήν ακριβώς την αντιπάθεια και αν μάλιστα μέσα μου υπάρχει και ο εγωισμός του ότι τα οράματα που βλέπω είναι ακριβή, τότε ζω στην πλάνη ότι την κακία του χαρακτήρα σας μου την επιβεβαιώνουν και τα Εσωτερικά Πεδία. Σε αυτή την περίπτωση, επειδή η Σκιά πέτυχε καλή ψαριά στα μαύρα δίχτυα της, χρειάζεται η συνδρομή ενός πραγματικά φωτισμένου. Γιατί σε τέτοιες στιγμές που ο ασθενής δεν καταλαβαίνει τον πόνο του αποστήματος που έχει γεννηθεί, ο φωτισμένος πρέπει αποφασιστικά να δώσει μια καλή μαχαιριά, ώστε να βγει το πύον. Δεν πολεμάμε εκείνον που πάσχει, πολεμάμε τη Σκιά.

Η πλάνη των αξιωμάτων και των τίτλων

Θα έχετε όλοι υπόψην ότι σε πολλές ομάδες δίνονται τίτλοι. Θα έχετε, ας πούμε, ακούσει για τους περίφημους 33 βαθμούς της Μασονίας και θα έπρεπε να είχατε κρατήσει μικρό καλάθι. Δεν είναι ψέμα, πάντως, ότι σε πολλές ομάδες οι τίτλοι που δίνονται είναι πομπώδεις και υπερβολικοί και συνοδεύονται από κάποιου είδους Εξουσία μεταξύ των συμμετεχόντων. Δέος προκαλεί στον ανόητο άνθρωπο η στερεότυπη φράση "Μασόνος 33ου βαθμού". Εμένα, πάλι, μου φέρνει το νου τον Ηλία του 16ου...
Πρέπει μια και καλή να γίνει κατανοητό ότι οι τίτλοι και τα αξιώματα μέσα στους κόλπους μιας ομάδας μπορεί να εξυπηρετούν έναν ή και περισσότερους από τους παρακάτω σκοπούς: ιστορικούς λόγους, θέσεις οργανωτικής ή διδασκαλικής ευθύνης και τομέα δράσης, ματαιοδοξία και ανοησία. Τις περισσότερες φορές, είναι οι τελευταίοι δύο σκοποί που εξυπηρετούνται και ας μη φανταστεί κανείς ότι ο κάτοχος ενός υψηλού βαθμού είναι και ο κάτοχος μιας δύναμης όπως την εννοούν οι αδαείς. Ο ουσιαστικά μυημένος δεν δέχεται τίτλους και αξιώματα και δεν τα βροντοφωνάζει. Δεν βγαίνει με ένα προσωνύμιο να δηλώσει σε όλο τον κόσμο ότι έλαβε τη μύηση του Τίφαρετ. Ακόμη και ο δάσκαλος, σπάνια έως ποτέ δέχεται να τον αποκαλούν έτσι.
Σε ό,τι αφορά στο πρακτικό έργο, συνηθίζεται να αναλαμβάνει τον οργανωτικό ρόλο εκείνος που είναι πιο εκπαιδευμένος. Ο ρόλος του αναμφίβολα είναι σημαντικός αλλά όχι περισσότερο από των υπολοίπων, καθώς ο καθένας έχει το δικό του πόστο, με τις αντίστοιχες ευθύνες. Όσο σημαντικός είναι ένας γιατρός στην κοινωνία άλλο τόσο είναι κι ένας σκουπιδιάρης, διότι ο ένας εξαρτάται από τον άλλο. Το Νετζά δεν μπορεί να ισορροπήσει χωρίς το Χοντ και τα δύο χρειάζονται το Γεσούντ κι εκείνο αυτά. Ο θεραπευτής πάει αγκαζέ με τον πολεμιστή.

Η Σκιά

Δεν θα μιλήσουμε για τη Σκιά και τη φύση της. Θα πούμε απλά ότι τη συναντάει κανείς συχνότερα από όσο νομίζει, είτε είναι μαθητής είτε είναι δάσκαλος. Τον καθένα τον χτυπάει εκεί που τον βρίσκει περισσότερο ευάλωτο και, δυστυχώς η ματαιοδοξία είναι πολύ συνηθισμένη στο χώρο της μεταφυσικής, όπου ο καθένας νομίζει ότι είναι ο Μάγος του Οζ και ότι οι Δυνάμεις υποκλίνονται μπροστά του ομού με εκείνους που θεωρεί κατώτερους. Ο εχθρός έχει διαπεράσει τις άμυνές τους και όλα κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα. Εκεί είναι που η αξία της ομάδας, του δασκάλου, του μαθητή θα φανεί. Κατά πόσο είναι έτοιμοι να αποκρούσουν τη επίθεση αυτή, παραδεχόμενοι ίσως τη δική τους συμμετοχή. Διότι η Σκιά πάντα βρίσκει να πιαστεί από κάπου. Αν δεν της δοθούν χειρολαβές δεν έχει καμία δύναμη επάνω μας.

Εσωτερική Μαθητεία

2008-07-10T20:00:00.000+03:00

Κάθε φορά που ξυπνάει μέσα στον άνθρωπο η λαχτάρα της Εσωτερικής Μάθησης, η επιθυμία του αυτή, αν είναι αγνή, ειλικρινής και ανιδιοτελής αφήνει ένα στίγμα στα Εσωτερικά Πεδία. Φανταστείτε να χτυπάει κάποιου είδους "συναγερμός" αν και οι παρομοιώσεις έχουν περισσότερη αξία στην κατανόηση και όχι στην περιγραφή της κατάστασης. Αφού το "σήμα" αυτό ελεγχθεί, τότε εκείνοι που στα Πεδία αυτά έχουν επιφορτιστεί με τούτο το ρόλο φροντίζουν να φέρουν σε επαφή τον άνθρωπο με κάποιον δάσκαλο, έναν συνάνθρωπό του, δηλαδή, που μπορεί να λειτουργήσει ως καθοδηγητής στο υλικό πεδίο. Ο δάσκαλος εκείνος δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε εξυπνότερος απαραίτητα από το νεαρό μαθητή και μπορεί κι εκείνος να έχει τα ίδια πάθη και τις ίδιες αδυναμίες που έχει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Γνωρίζει κάποια πράγματα περισσότερο, όμως και έχει την επιθυμία να δείξει στο νεαρό μαθητή όσα γνωρίζει, ακόμα και αν πολλές φορές και ο ίδιος δεν είναι σίγουρος σχετικά με το ποιός είναι ο ενδεικνυόμενος τρόπος μάθησης.
Η επαφή μεταξύ του μαθητή και του δάσκαλου έχει κανονιστεί από τα Εσωτερικά Πεδία με τρόπους μη κατανοητούς, που κάποιοι θα έσπευδαν να περιγράψουν ως "συμπτώσεις" ή ακόμη και ως "Μαγεία". Ας μην περιμένει κανείς, όμως, εντυπωσιακές εκδηλώσεις και φαινόμενα. Η σειρά των απανωτών συμπτώσεων έχει κανονιστεί εκεί που ο χρόνος δεν έχει καμία αξία ίδια με αυτή που του δίνουμε εδώ. Αν προσπαθήσετε να φανταστείτε τη μεγάλη σειρά "τυχαίων" γεγονότων που οδηγούν στη γνωριμία ενός μαθητή με το δάσκαλό του, σίγουρα θα μιλήσετε για "Μαγεία" και όσο και αν δεν είναι σωστός ο ορισμός που χρησιμοποιείτε, εντούτοις θα κατανοήσουμε τι θέλετε να εκφράσετε και δεν βρίσκετε άλλη λέξη. Διότι, αν προσπαθήσει να το σκεφτεί κανείς, θα διαπιστώσει πως η αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στην τελική πράξη, δηλαδή την επαφή δασκάλου και μαθητή, ξεκινά από εκείνο το χρονικό σημείο που για εμάς αποτελεί παρελθόν. Είναι λοιπόν λες και κάποιος γνώριζε από πριν εκείνο που θα συνέβαινε στο μέλλον και αυτό θα σας ακούγεται εντυπωσιακό, όμως είναι απλά η διαφορετική έννοια του χρόνου στα Εσωτερικά Πεδία.
Οι τρόποι με τους οποίους συναντιούνται μαθητής με δάσκαλο ποικίλουν και δεν θα αναφερθούμε σε αυτούς. Θα περιοριστούμε μόνο στο να πούμε ότι κατά κάποιο τρόπο αυτοί οι δύο νιώθουν πως γνωρίζονται αλλά αυτό απαιτεί μεγάλη συζήτηση και δεν είναι της παρούσης. Όταν η σχέση μαθητείας εγκατασταθεί, τότε ξεκινά μια πορεία δύσκολη, γεμάτη εμπόδια και παγίδες. Γιατί είναι πολλά που πρέπει να πολεμήσουν ο καθένας μόνος του και από κοινού κι εκεί που η θάλασσα μοιάζει ήρεμη, ξαφνικά σηκώνεται αέρας και ταραχή. Κι εκεί που μοιάζει ακίνδυνη παρουσιάζονται δίνες. Ο δάσκαλος είναι εκείνος που θα δείξει το ασφαλές κολύμπι στο μαθητή του και θα τον απομακρύνει από τις κακοτοπιές. Το Αριστερό Μονοπάτι απέχει ελάχιστα και τα Κλιφώθ καραδοκούν. Και σε αυτή την περίπτωση, περισσότερες λεπτομέρειες δεν θα δοθούν.
Η σχέση του δασκάλου με το μαθητή είναι πολύ ισχυρή. Είναι ένας δεσμός σμιλεμένος που δεν καταλύεται εύκολα, όσο και αν μπορεί να περάσει από σαράντα κύματα. Διότι είναι και οι δύο που δοκιμάζονται καθημερινά και η αποτυχία του ενός σημαίνει εν μέρει και αποτυχία του άλλου, όπως επίσης την επιτυχία τη γεύονται μαζί και ωφελούνται ο καθένας εκεί που χρειάζεται.
Ένα από τα πρώτα δεινά που θα αντιμετωπιστούν στη σχέση αυτή, όσο η προσωπική εμπειρία μου δείχνει, είναι η ανυπομονησία του μαθητή. Η πρόθεσή του δεν είναι απαραίτητο να είναι κακή και η βιασύνη του μπορεί να χαρακτηρίζεται από αγνότητα. Όμως αυτό δεν αρκεί. Η υπομονή είναι μια αρετή που πρέπει να διδαχθεί, όπως επίσης το ότι υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για το καθετί. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται μια παρατεταμμένη περίοδος μελέτης των βασικών αρχών του Εσωτερισμού να προηγηθεί από την πρακτική. Ο μαθητής - και πάλι από προσωπική εμπειρία - βιώνει μια δύσκολη περίοδο, στην οποία πολλά από τα γερά δομημένα έως τότε πιστεύω του ανατρέπονται ενώ επίσης μπορεί να έχει δυσκολία στην κατανόηση των μαθημάτων του. Ας μη φανταστεί κανείς πως όλο αυτό είναι τόσο απλό, όσο σας το γράφω. Είναι μια διαδικασία που, ξανατονίζω, είναι από δυσάρεστη έως επώδυνη ψυχικά. Αλλά, αν η προσωπική μου γνώμη έχει κάποια αξία, τότε μπορώ να πω ότι είναι μια πορεία συγκλονιστική και μια εμπειρία ανεπανάληπτη.
Η Εσωτερική Μαθητεία δεν είναι για όλους. Η επιλογή των μαθητών στις σχολές κι εκτός γίνεται με πολύ αυστηρά κριτήρια, τουλάχιστον εκεί που υπάρχει σεβασμός. Ούτε όλοι οι αυτοπροβαλόμενοι ως "δάσκαλοι" είναι αξιόπιστοι και ειλικρινείς. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ο μοναδικός σκοπός, τεχνιέντως καλυμμένος στην αρχή, είναι το οικονομικό όφελος. Κανένας ουσιαστικός δάσκαλος δεν απαιτεί έμμεσα ή άμεσα αμοιβή για τα μαθήματα που προσφέρει. Ένας άλλος συνηθισμένος λόγος είναι η εκπλήρωση σεξουαλικών επιθυμιών. Όλοι εκείνοι μιλούν για δήθεν αφύπνιση της Κουνταλίνι μέσω του "ταντρικού σεξ" και όποτε το ακούτε αυτό μπορείτε να είστε σχεδόν βέβαιοι πως τα μαθήματα που περιμένετε δεν θα σας παραδοθούν. Άλλου είδους μαθήματα του χείριστου είδους, ναι, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτά που θα επιθυμούσατε. Στο ζήτημα του σεξ και του αποκρυφισμού, όμως, θα αναφερθούμε σε άλλο σημείο στο μέλλον. Ένας ακόμη λόγος που δεν θα ήταν άσκοπο να αναφέρουμε, μιας και τον συναντάμε συχνότερα από όσο νομίζετε, είναι απλά και μόνο η ανοησία. Εκρήξεις μεγαλομανίας που συμβαίνουν σε αρκετούς και που βρίσκουν εκτόνωση με το να νομίζουν ότι είναι δάσκαλοι και Μύστες. Στην καλύτερη από αυτές τις δυστυχισμένες περιπτώσεις, ο μαθητής θα νομίζει πως έμαθε αγγλικά από κάποιον που φυσικά δεν ξέρει και θα το διαπιστώσει αυτό όταν προσπαθήσει να συνεννοηθεί με κάποιον αγγλομαθή. Στη χειρότερη κινδυνεύει άμεσα η σωματική και ψυχική ακεραιότητα των δύστυχων μαθητών. Περιττό να αναφερθεί ότι τέτοιοι "δάσκαλοι" ουδεμία σχέση έχουν με τα Εσωτερικά Πεδία και γνωρίζουν τόσα από Εσωτερισμό όσα και το νήπιο από κβαντομηχανική.
Η παρουσία του δασκάλου που σχετίζεται με τα Εσώτερα Πεδία εμπνέει από την πρώτη στιγμή σιγουριά και ασφάλεια στο μαθητή, ακόμη και αν κατά καιρούς χρειαστεί να γίνει αυστηρός. Ο μαθητής όμως κατανοεί τους λόγους και ο δάσκαλος πιέζει τόσο όσο χρειάζεται. Ο δάσκαλος δεν επιδεικνύει τη δύναμή του (και ας μη φανταστεί κανείς κάτι το εντυπωσιακό και πομπώδες) παρά μόνο εκεί που χρειάζεται, με τρόπο αποτελεσματικό έστω και αν χρειαστεί να είναι ριζικός. Ο χειρουργός δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει το νυστέρι στο απόστημα, ο πόνος όμως και η φλεγμονή θα υποχωρήσουν και τελικά θα εξαφανιστούν. Έτσι και ο δάσκαλος, μπορεί να είναι πρόθυμος να δουλέψει το νυστέρι αλλά είναι εξίσου πρόθυμος να χορηγήσει την αντιβίωση και το παυσίπονο που θα ανακουφίσουν τον ασθενή μαθητή του. Και σαν τον πονεμένο ασθενή που θεραπεύεται, με την ίδια ανακούφιση θα ευχαριστήσει και ο μαθητής το δάσκαλό του.

(Το παρόν κείμενο αφιερώνεται σε εκείνους κι εκείνες που υπήρξαν και συνεχίζουν να υπάρχουν ως δάσκαλοί μου. Δεν υπάρχουν ευχαριστίες στη γλώσσα των ανθρώπων ικανές να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη μου για όσα έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν για μένα)

Ανάπαυση

2008-07-04T23:44:00.003+03:00

Καλό μήνα σε όλους. Μου είναι δυσάρεστο που το πρώτο κείμενο του μήνα θα ανακοινώνει έναν μικρό αποχωρισμό, όμως οι συγκυρίες και οι πολυδιάστατες υποχρεώσεις μου ήρθαν έτσι που δεν πρόλαβα να το δημοσιεύσω στα τέλη Ιουνίου, όπως και αρχικά σκόπευα.
Η συγγραφή των κειμένων του ιστολογίου που διαβάζετε ακολουθεί ορισμένους κανόνες. Πρώτος και απαράβατος είναι να γράφουμε για ζητήματα που, λιγότερο ή περισσότερο, κατέχουμε. Σε κάθε άλλη περίπτωση δηλώνουμε την άγνοιά μας και καταφεύγουμε στη συνδρομή των αναγνωστών που μπορεί να γνωρίζουν κάτι περισσότερο, ώστε να διαφωτίσουν κι εμάς.
Δεύτερος κανόνας είναι πως τα κείμενά μας είναι πρωτότυπα, με την έννοια πως δεν αποτελούν τη γνωστή συρραφή κειμένων που αλιεύονται στο διαδίκτυο ή στον περιοδικό τύπο. Πληροφορίες, φυσικά, αντλούνται από πηγές αλλά δεν αντιγράφονται αποσπάσματα παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις και αυτό αφού έχει αναφερθεί η πηγή και ο συγγραφέας.
Τρίτος κανόνας είναι ότι αποφεύγουμε συνήθως τα "δημοφιλή" θέματα. Σαφώς και έχουμε ασχοληθεί με ορισμένα από αυτά, όπως για παράδειγμα με τα παιδιά του '83 αλλά αυτό μόνο για να παρέχουμε ασφαλή, κατά την προσωπική μας άποψη, ενημέρωση σε εκείνους που πραγματικά τη ζητούν. Συνήθως χρησιμοποιούμε τα δημοφιλή θέματα όχι για να αναπαράγουμε φήμες που τις περισσότερες φορές αποτελούν αστικούς θρύλους και δεισιδαιμονία αλλά για να καταδείξουμε την αλήθεια και το φαινόμενο που πραγματικά κρύβεται πίσω από το παραμύθι, έστω και αν για ορισμένους αυτό σημαίνει ότι χάνεται η "μαγεία". Η άποψή μας επ' αυτού είναι διαφορετική.
Πληροφορίες για Εσωτερικά ζητήματα δίνονται μόνο μέχρι εκεί που αυτό είναι ασφαλές για το κοινό και ως εκεί που δεν ξεφεύγει από τη σφαίρα γνώσης και κατανόησης του γράφοντα. Ο λόγος που το επιβάλει είναι ο σεβασμός προς το αντικείμενο και προς το αναγνωστικό κοινό.
Γίνεται κατανοητό ότι τα κείμενα που δημοσιεύονται εδώ δεν γράφονται στο πόδι αλλά δαπανούν πολύ ελεύθερο χρόνο, καθώς μπορεί μεν να είναι πρωτόλεια αλλά η διανοητική τους επεξεργασία μπορεί να κρατήσει μέρες ολόκληρες πριν τη δημοσίευσή τους. Αυτό αναπόφευκτα προκαλεί κόπωση, ιδιαίτερα μιας που συνδυάζεται με ένα πρόγραμμα εξαιρετικά φορτωμένο. Για αυτό το λόγο το ιστολόγιο θα πάει ολιγοήμερες διακοπές, ώστε να ανανεωθούν οι δυνάμεις μας και να επιστρέψουμε με το απαραίτητο σωματικό και νοητικό σθένος κοντά σας.
Εύχομαι να έχετε όλοι και όλες καλές διακοπές και σας ευχαριστούμε για τη μεγάλη σας συμμετοχή, είτε ως σχολιαστές είτε ως αναγνώστες. Σύντομα θα τα πούμε ξανά.

Ο ανθρωπομορφισμός της Θεότητας

2008-06-29T20:19:00.001+03:00

Εάν επισκεφτείτε κάποιο χριστιανικό ναό και τύχει να δείτε μια εικόνα που απεικονίζει τη θεότητα, θα διαπιστώσετε ότι αυτή θα περιλαμβάνει έναν γηραιό κύριο καθήμενο σε θρόνο, με άσπρα γένια και καλοσυνάτο ύφος. Δίπλα του θα κάθεται ένας πιο νεαρός άντρας, ο Χριστός και επάνω τους ένα περιστέρι που συνήθως βρίσκεται μέσα σε Φως. Επάνω από τον γέροντα, το φωτοστέφανο ίσως είναι σε τριγωνική ή πυραμιδική μορφή ενώ τόσο ο ίδιος όσο και ο Χριστός θα κρατούν από μια γραφίδα που ακουμπάει πάνω σε μια σφαίρα που βρίσκεται ανάμεσά τους. Η παραπάνω περιγραφή αποτελεί τη συνηθέστερη απεικόνιση της Αγίας Τριάδας, δηλαδή του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, οι οποίοι, όχι τυχαία, έχουν ζωγραφιστεί ώστε να αποτελούν κορυφές ενός νοητού τριγώνου.
Σε οποιαδήποτε άλλη απεικόνιση της χριστιανικής θεότητας αλλά και άλλων πάνθεων, ο Θεός, η υπέρτατη μορφή του, είναι ένας σεβάσμιος γέροντας, άλλοτε καλοσυνάτος αλλά και μερικές φορές αυστηρός, σοβαρός ή πολεμιστής. Η εικόνα του αυτή έχει εντυπωθεί τόσο ισχυρά μέσα μας που πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι πράγματι ο Θεός είναι ένας γέρος άνθρωπος τόσο στη μορφή όσο και στη συμπεριφορά. Άλλωστε, σπεύδουν να δικαιολογήσουν, "εμείς οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ' εικόνα του, άρα κάπως έτσι θα είναι κι αυτός, απλά εκείνος είναι τελειότερος και πολύ πιο δυνατός από εμάς."
Στην πραγματικότητα το παραπάνω μοντέλο Θεού μπορεί να λειτουργήσει αρκετά καλά για αυτή τη μερίδα των ανθρώπων. Ο Θεός είναι ένας που μοιάζει πάρα πολύ με όλους εμάς, είναι πανάγαθος, δεν γνωρίζει καν τι σημαίνει κακό ή αν το γνωρίζει το έχει απορρίψει από παλιά και είναι εξαιρετικά πρόθυμος να εισακούσει τις προσευχές μας, που συνήθως βρίθουν από εγωισμό. Το δύσκολο μέρος ξεκινά εκεί όπου χρειάζεται να ερμηνευθούν μερικά φαινόμενα που έρχονται σε αντίθεση με την έμφυτη καλοσύνη του. Για παράδειγμα, εφόσον έχουμε να κάνουμε με έναν ελεήμονα Θεό, για ποιό λόγο υπάρχουν αρρώστιες, πόλεμοι και τόσες δυστυχίες; Θα πει κανείς πως οι πόλεμοι είναι επιλογή των ανθρώπων και θα έχει δίκιο αλλά, δυστυχώς, στους πολέμους σκοτώνονται κυρίως εκείνοι που δεν τους επέλεξαν. Το πράγμα δυσκολεύει περισσότερο ακόμα όταν κανείς σκεφτεί φιλοσοφικά και όχι πρακτικά, όπως στο παραπάνω παράδειγμα. Ποιά είναι η υπόσταση του κακού; Εφόσον ο Θεός είναι δημιουργός των πάντων, πρέπει να το δημιούργησε. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι κι ένας καλοσυνάτος γέροντας που δεν το κατανοεί μιας και δεν είναι στη φύση του, άρα αποκλείεται να είναι ο δημιουργός του.
Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε πολλές σελίδες με παρόμοια ερωτήματα, από τα απλούστερα έως τα συνθετότερα αλλά οι απαντήσεις μας δυστυχώς θα περιείχαν πολύ περισσότερα ερωτηματικά παρά τελείες και παύλες. Ποιά μπορεί να είναι η αιτία ή οι αιτίες της άγνοιάς μας αυτής; Καταρχήν η ίδια η φύση του Θείου, που στην ολότητά της είναι ακατάλυπτη στο επίπεδό μας. Όπως έλεγε και κάποιος αρχαίος, "ο τι Θεός ή μη Θεός ή το μέσον, τις φης ερευνήσας βροτών;" Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος των αποριών μας θα λυνόταν εάν κατανοούσαμε ότι αποτελούν επακόλουθα του ανθρωπομορφισμού του Θείου.
Δημιουργώντας έναν Θεό κατ' εικόνα του ανθρώπου, είμαστε αναγκασμένοι αφενός να του προσδώσουμε ανθρώπινη μορφή, αφετέρου να τον φορτώσουμε και με όλα τα ανθρώπινα ελαττώματα και προτερήματα. Ο Θεός που φτιάχνουμε με αυτό τον τρόπο, θα δείχνει συμπάθειες και αντιπάθειες, θα οργίζεται, θα δείχνει έλεος, θα φέρνει πόλεμο αλλά και ειρήνη, θα ζηλεύει και θα φθονεί, θα αγαπά και θα θυσιάζεται, θα είναι λογικός αλλά και παράλογος. Μια απλή ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης, θα σας βοηθήσει να εντοπίσετε όλα τα παραπάνω στοιχεία του Θεού αν και, όπως έχουμε πει, το σημαντικό αυτό βιβλίο κρύβει περισσότερα μυστικά από όσα φαντάζεται ο ψάλτης που το διαβάζει την Κυριακή στη Λειτουργία.
Δεν είμαι από εκείνους που τα βλέπουν όλα μαύρα. Κατανοώ την ανάγκη δημιουργίας του ανθρωπομορφικού μοντέλου της Θεότητας με όλα του τα ελαττώματα. Καλώς ή κακώς δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να προσπαθήσουν να διαλογιστούν έναν Θεό που δεν είναι σε τίποτα άνθρωπος με την έννοια που νομίζουμε. Στην πραγματικότητα, ο Θεός που έχουμε δημιουργήσει είναι ένας πολύ κακός άνθρωπος που γίνεται καλός ανάλογα με το εάν εκείνο που συμβαίνει είναι προς όφελός μας. Είναι ένας Θεός που δείχνει τα δόντια του όταν δεν μας κάνει το χατήρι και ένας πολυεύσπλαχνος γέροντας όταν "εισακούει" τις προσευχές μας.
Αν ο ανθρωπομορφισμός είναι το πρώτο μάθημα που μας διδάσκεται για το Θεό, οφείλουμε γρήγορα να το αφήσουμε πίσω μας. Η απεραντοσύνη του Θεού δεν χωράει στο πεπερασμένο του εγκεφάλου μας.
Μια πολύ καλή "αντίληψη" περί της Θεότητας, ισορροπημένη και δίχως δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις προσφέρει η Καμπάλα η οποία, όπως και μερικά φιλοσοφικά συστήματα, δέχεται πως ο Θεός στην ολότητά του είναι ακατάληπτος και στο υπέρτατο επίπεδο κατανόησής του, απλησίαστο όμως κι αυτό από την ανθρώπινη διάνοια, ονομάζεται Εχεγιέ. Στη συνέχεια η κάθε θεϊκή εκπόρευση, δηλαδή εξελικτική φάση, ο ίδιος Θεός αποκτά διαφορετικό όνομα, με άλλα λόγια γίνεται αντιληπτή μια διαφορετική του ιδιότητα. Φανταστείτε, ας πούμε, τον πρίγκηπα Κάρολο της Βρετανίας, ο οποίος είναι επίσης πρίγκηπας της Ουαλίας και όταν πηγαίνει εκεί απευθύνεται στο λαό στη δική τους διάλεκτο. Το πρόσωπο είναι το ίδιο, οι ιδιότητές του αλλάζουν. Ο Εχεγιέ γίνεται Ελ Σαντάι, Ελοϊμ Γκιμπόρ, Σαντάι Ελ Χάι, Ελοϊμ Σαμπαώθ κ.α
Η κάθε εκπόρευση έχει διπλή όψη και πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία με την προηγούμενη και την επόμενη, διαφορετικά διαταράσσεται η Δύναμη και τα αποτελέσματα είναι ολέθρια. Έτσι η επιείκια του Χέσεντ οφείλει να βρίσκεται σε ισορροπία με την αυστηρότητα του Γκεβούρα, διαφορετικά το προτέρημα γίνεται ελάττωμα. Εξαίρεση αποτελούν το Κέτερ και το Χόχμα, στα οποία δεν υπάρχει αντίστοιχο ελάττωμα.
Μέσα από την Καμπάλα, καταλαβαίνει κανείς ότι στο υλικό επίπεδο ο άνθρωπος είναι αναγκαστικά δέσμιος των νόμων που το διέπουν. Οι νόμοι αυτοί έχουν θεσπιστεί από το Θεό, δεν αναιρούνται ούτε από τον ίδιο και οι νόμοι αυτοί δεν είναι ο Θεός αλλά μια από τις εκφάνσεις του. Αποτελεί λάθος, με λίγα λόγια η ταύτιση του Θεού με μια γενική και αόριστη Δύναμη, όπως πιστεύουν ορισμένοι. Ο Θεός δεν είναι ούτε η Βαρύτητα ούτε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία και οι πυρηνικές δυνάμεις.
Από τη μελέτη και το διαλογισμό πάνω στο Δέντρο της Ζωής, γίνεται κατανοητό ότι ο Θεός - πατέρας, αντανακλάται στον Υιό και, σε ό,τι αφορά στη χριστιανική παράδοση, διαμέσου του Αγίου Πνεύματος, στον ίδιο τον άνθρωπο, ο οποίος είναι η εκδήλωση του Πατέρα Θεού στο μορφικό επίπεδο. Επομένως, είναι διαμέσου καθρεφτών που μπορούμε να δούμε ένα μέρος της εκδήλωσης της Θεότητας. Τέτοιοι καθρέφτες είναι ο άνθρωπος και ολόκληρη η υλική φύση, ενώ για τους πιο προχωρημένους η εστίαση του ψυχικού τους καθρέφτη τους δείχνει αντανακλάσεις υψηλότερων επιπέδων και η προσέγγιση του Θείου γίνεται σε υψηλότερο και ουσιαστικότερο βαθμό.

Μυστηριώδεις τόποι στην Ελλάδα (μέρος δεύτερο)

2008-06-26T23:32:00.004+03:00

Υπάρχουν μέρη στον κόσμο που έχουν αποκτήσει (ή δημιουργήσει) τη φήμη του μυστηριώδους και ζουν από τη φήμη αυτή, εκμεταλλευόμενοι τον τόπο τους για τουριστικούς σκοπούς. Ένα πασίγνωστο τέτοιο παράδειγμα είναι το Λοχ Νες με το τέρας του και δεν είναι λίγοι εκείνοι που επαινούν την ευστροφία των ανθρώπων σε ό,τι αφορά στο κέρδος. Οι πραγματικά μυστηριώδεις τόποι, όμως, δεν βρίσκονται σε τουριστικούς χάρτες και συνήθως δεν είναι μυστηριώδεις για αυτό που τους αποδίδεται.
Συνεχίζοντας το μεταφυσικό μας οδοιπορικό στην Ελλάδα, θα σας παρουσιάσουμε τόπους μυστηρίου από τα υπόλοιπα γεωγραφικά διαμερίσματα, διατηρώντας σε κάθε περίπτωση τις επιφυλάξεις μας για το κατά πόσο όντως κρύβεται μυστήριο και όχι μια συνηθισμένη φημολογία.

Θεσσαλία

Όλυμπος (Πιερία). Το ιερό βουνό των Ολύμπιων Θεών, ίσως το διασημότερο όρος παγκοσμίως, από το οποίο ο Δίας, πατέρας Θεών και Ανθρώπων όριζε τα δύο γένη. Ο Όλυμπος, εκτός από την αρχαιότητα, εξακολουθεί και σήμερα να προκαλεί δέος στους Έλληνες, ενώ δεν είναι λίγες και οι παράξενες ιστορίες που τον συνοδεύουν. Έχουν αναφερθεί θεάσεις άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων και μυστηριωδών φώτων στις απότομες χαράδρες του, ενώ πολλά λέγονται και για την τοποθεσία Καλάγια, που κατά τη γνώμη μου είναι υπερβολικά και παρατραβηγμένα, καθώς περιλαμβάνουν την "αποϋλοποίηση" ενός βράχου και την έξοδο και είσοδο ιπτάμενων διαμέσου αυτής. Θεωρίες θέλουν το Ιερό Όρος να συνδέεται με τη φιλολογία της Κούφιας Γης και τη συνομωσιολογία, καθώς υποθέτουν την ύπαρξη τεράστιων βάσεων στο εσωτερικό του...

Μακεδονία

Άγιο Όρος. Το πιο γνωστό άβατο παγκοσμίως, η χερσόνησος του όρους Άθω της Χαλκιδικής είναι διάσπαρτη από μονές, σκήτες, ησυχαστήρια και σπηλιές που κατοικούν οι σύγχρονοι αναχωρητές σε πλήρη απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο. Το περιβόλι της Παναγίας, όπως είναι γνωστό σήμερα, φαίνεται ότι από παλιά αποτελούσε τόπο πνευματικής άσκησης, μόνο που στην αρχαιότητα το άβατο ίσχυε για τους άντρες και όχι για τις γυναίκες. Πολλές είναι οι ιστορίες που ακούγονται για τους ερημίτες και τις εμπειρίες τις δικές τους όπως και ορισμένων επισκεπτών. Εδώ ασκήτευσαν μερικές από τις σπουδαιότερες πατερικές μορφές, όπως ο Παϊσιος και ο Σοφρώνιος, ενώ μια παράδοση θέλει το Όρος της Παναγίας να διοικείται από εννέα αόρατους μοναχούς που μοιάζουν πολύ με τους βοδισάτβας της ανατολικής μυστικής παράδοσης. Σύμφωνα με μια άποψη, το όρος Άθως θα είναι ένα από τα τρία μέρη στον κόσμο όπου δεν θα είναι εφικτό να βαδίσει ο Αντίχριστος. Και τα τρία αυτά "άβατα" του Αντιχρίστου, κατά μία ενδιαφέρουσα παρατήρηση, είναι αφιερωμένα στην Παναγία...

Θράκη

Σαμοθράκη. Ένας ισχυρός ενεργειακός κόμβος, για τους οπαδούς της Ιερής Γεωγραφίας, το μυστηριώδες αυτό νησί αποτελεί έναν από τους πλέον ισχυρούς ενεργειακούς τόπους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Εδώ ήταν η έδρα των περίφημων Καβείριων Μυστηρίων, για τα οποία γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα. Το νησί αποτελεί πόλο έλξης εκείνων που αρέσκονται στον εναλλακτικό τουρισμό και συνήθως, λέγεται πως αποφεύγουν την κατασκήνωση κοντά στο ρέμα του φονιά, όπου πιθανώς να υπάρχει ισχυρό ενεργειακό πεδίο, το οποίο διαπιστώνει κανείς από τον αλλόκοτο τρόπο με τον οποίο εκφύονται οι κορμοί και τα κλαδιά των δέντρων. Λέγεται επίσης ότι ο επισκέπτης που θα ανέβει στην κορυφή του όρους Σάος θα έρθει σε επαφή με παράξενα φαινόμενα, ενώ μπορεί ακόμη να δει και τις τρομερές μορφές των Καβείρων επάνω στους βράχους. Επίσης, λέγεται πως σε ένα αρχαίο τείχος υπάρχει εντοιχισμένη μια αρχαία πλάκα, που στην πραγματικότητα είναι χάρτης του νησιού όπως φαίνεται από ψηλά και η αλήθεια είναι πως η ομοιότητα είναι σημαντική.

Κρήτη

Τσούτσουρος. Μια σύγχρονη μυθολογία, από εκείνες που παραλλαγές τους συναντάμε σχεδόν σε όλα τα έθνη του πλανήτη, αποτελεί και η περίφημη ιστορία του σπηλαίου στον Τσούτσουρο, το οποίο από όσο γνωρίζω βρίσκεται σε μη προσβάσιμη περιοχή αλλά άγνωστο που ακριβώς. Σύμφωνα με την ιστορία, ένας βοσκός που είχε χάσει την κατσίκα του, βρέθηκε στο εσωτερικό ενός σπηλαίου, όπου και είδε υπόγειες πυραμίδες, αυτοκινούμενα αγάλματα και ιπτάμενα οχήματα που αντιστοιχήθηκαν με την πτώση των Αρπυιών στο νησί, κατόπιν της καταδίωξής τους από τους γιούς του Βορέα, Ζήτη και Κάλαϊ. Η συνέχεια της ιστορίας περιλαμβάνει συνομωσίες και όλα τα χαρακτηριστικά μιας καλής ταινίας. Κατά τα άλλα, όμως, η Κρήτη είναι γεμάτη από μυστήριο, από τους Δροσουλίτες, τον μυστηριώδη Μίνωα με τα επιτεύγματά του έως τη θλιβερή Σπιναλόγκα με τα βασανισμένα της φαντάσματα.

Ένα ιστολόγιο για το Άργος

2008-06-25T21:11:00.003+03:00

Εδώ και καιρό με απασχολούσε η δημιουργία ενός διαδικτυακού χώρου που θα ήταν αφιερωμένος στη γενέθλια πόλη μου, το πανάρχαιο Άργος, γνωστό πολύ καλά σε εκείνους που ασχολούνται με την Ιστορία. Σήμερα η επιθυμία μου αυτή έγινε πράξη με τη δημιουργία ενός ιστολογίου για το Άργος.
Το ιστολόγιο αυτό θα είναι αρκετά διαφορετικό από τις Μεταφυσικές Σκέψεις, καθώς θα ασχολείται με τα ζητήματα που απασχολούν την πόλη, όπως τα βλέπει ένας κάτοικός της, ενώ επίσης θα προβληθεί η ιστορία της από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Προβλήματα που λίγο πολύ είναι κοινά σε όλες τις επαρχιακές πόλεις και απασχολούν εκατομμύρια ανθρώπους, ελάχιστοι από τους οποίους όμως κάνουν κάτι. Το νέο ιστολόγιο δεν αποτελεί ακτιβισμό και δεν εκπληρώνει κανένα χρέος μου στην πόλη που με ανέθρεψε. Δεν κινείται από κανενός είδους συμφέροντα και προσωπικές επιδιώξεις. Αποτελεί το ελάχιστο που μπορώ να κάνω σε αυτή τη στιγμή της ζωής μου και το πρελούδιο ίσως σε ένα βιβλίο που σκέφτομαι να γράψω για το Άργος, την ιστορία και τις παραδόσεις του.
Εύχομαι οι αναγνώστες του Μεταφυσικού Ιστολογίου να αγκαλιάσουν και αυτό το νέο μου παιδί με την ίδια θέρμη που αγκάλιασαν τη γωνιά της μεταφυσικής αναζήτησης και του εσωτερισμού. Είναι φτιαγμένο με πολλή αγάπη.

Μυστηριώδεις τόποι στην Ελλάδα (μέρος πρώτο)

2008-06-22T08:42:00.009+03:00

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο που δεν ταυτίζουν πάντοτε τις καλοκαιρινές τους διακοπές με το μπάνιο στη θάλασσα και το κολύμπι αλλά προτιμούν, μαζί με αυτά, να επισκέπτονται και τοποθεσίες που έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία, ιστορική, αρχαιολογική, ακόμη και μεταφυσική. Για όλους αυτούς θα παρουσιάσουμε έναν μεταφυσικό ταξιδιωτικό οδηγό, με ελληνικές τοποθεσίες που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και μυστήριο δικαιολογημένο ή αδικαιολόγητο. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από παράξενους τόπους και η επιλογή μερικών μόνο από αυτούς με σκοπό να καλυφθούν δύο και μόνο άρθρα, ήταν δύσκολη. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν τόποι κυρίως με βάση τη διασημότητά τους και την απόλυτη ή σχετική ευκολία στην πρόσβασή τους ενώ για δυο ή τρεις από αυτούς η πρόσβαση είναι από πολύ δύσκολη έως αδύνατη και δεν θα πρέπει να επιχειρηθεί για λόγους σωματικής ασφάλειας και ακεραιότητας. Για κάποιους από τους τόπους αυτούς έχω γνώση, για κάποιους άλλους έχω απλά πληροφόρηση.
Με τα δύο αυτά ταξιδιωτικά άρθρα το ιστολόγιο θα πάρει μια ανάσα μερικών ημερών και θα μας δοθεί η ευκαιρία και η δυνατότητα να ξεκουραστούμε ώστε κι εσείς να κάνετε τις διακοπές σας χωρίς να χάσετε κάποιο άρθρο που ίσως σας ενδιαφέρει.

Πελοπόννησος

Το τεχνητό αυτό νησί κατοικείται από περίπου ένα εκατομμύριο κατοίκους διάσπαρτους στους 7 νομούς του. Η πρόσβαση από την Αθήνα είναι εύκολη και χρειάζονται μερικές ώρες για να φτάσει κανείς στα πλέον απομακρυσμένα του σημεία, ευνοώντας με τον τρόπο αυτό ακόμη και μια μονοήμερη εκδρομή.
Πυραμίδα Ταϋγετου(Λακωνία). Έντονες αντιγνωμίες έχει προκαλέσει μια από τις βουνοκορυφές του, για την οποία αρκετοί υποστηρίζουν ότι αποτελεί στην πραγματικότητα μια τεράστια τεχνητά λαξευμένη πυραμίδα που είναι ορατή από χιλιόμετρα μακριά. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επισκέπτονται την Πυραμίδα πρώτον για να δουν από κοντά αν όντως πρόκειται για τεχνητό έργο, άγνωστο από ποιό λαό φτιαγμένο και πότε ή για ένα απλό φυσικό φαινόμενο λόγω της δράσης του αέρα. Κάποιοι άλλοι τον θεωρούν τόπο Δύναμης και τρέχουν εκεί για να επωφεληθούν...
Ναός Αγίας Φωτεινής (Αρκαδία). Ένα από τα πιο παράξενα εκκλησάκια στην Ελλάδα βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα έξω από τη Μεγαλόπολη της Αρκαδίας. Στη σκεπή του έχουν φυτρώσει περίπου 18 μεγάλα δέντρα, των οποίων οι ρίζες δεν φαίνονται πουθενά και προσδίδουν στο ναϊσκο ένα δυσανάλογα μεγάλο για το μέγεθός του βάρος, που λέγεται πως αποτελεί αίνιγμα για τους ειδικούς. Η παράδοση αναφέρει ότι στην πραγματικότητα είναι το σώμα της Αγίας Φωτεινής που μαρτύρησε άδικα και το σώμα της έγινε ναός, τα μαλλιά της δέντρα και το αίμα της ποτάμι. Είναι μια μαγευτική τοποθεσία με πολλή θετική ενέργεια, που αξίζει να επισκεφτείτε.
Ασκληπιείο Επιδαύρου (Αργολίδα). Τυχερός όποιος έστω και μια φορά στη ζωή του έχει επισκεφτεί ένα από τα μεγαλύτερα θεραπευτήρια της αρχαίας Ελλάδας, τον τόπο που ο θεός Ασκληπιός θεράπευε τους πιστούς του. Σε μια κατάφυτη τοποθεσία, που κάποτε έτρεχαν ρυάκια και κρήνες, το θεραπευτήριο γειτνιάζει με το θέατρο της Επιδαύρου. Πολλές είναι οι ιστορίες από τη γύρω περιοχή. Θετική ενέργεια, θεάσεις άγνωστων ιπτάμενων αντικειμένων και πλασμάτων, θρύλοι και παραδόσεις στέκονται δίπλα από τον αρχαιολογικό χώρο που τώρα έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο εργοτάξιο.

Στερεά Ελλάδα

Η Στερεά Ελλάδα, γεμάτη από ορεινούς όγκους και δάση, βρίθει από τις ιστορίες και παραδόσεις των αρματωλών και των κλεφτών, ενώ αποτελεί έναν από τους πιο αγαπημένους τόπους για τους εν Ελλάδι οπαδούς της θεωρίας της Κούφιας Γης.
Σπήλαιο Νταβέλη (Αττική). Ίσως ο πιο γνωστός μεταφυσικός τόπος στην Ελλάδα, το σπήλαιο της Πεντέλης που είναι ζωσμένο με θρύλους και μυστήριο. Ιερό του Πανός και των Νυμφών κάποτε, σήμερα κομβικό σημείο της ελληνικής νεομυθολογίας για το οποίο έχουν γραφτεί και λεχθεί τόσα όσα δεν έχουν ίσως ειπωθεί για κανέναν άλλο τόπο. Περίεργα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα, ιστορίες για φαντάσματα, Κούφια Γη, Βριλ, συγχρονικότητες, θεωρίες συνομωσίας, αλλόκοτα πλάσματα, μυστικές υπόγειες βάσεις, στρεβλώσεις του χωροχρονικού συνεχούς, υπόγειες στοές, ο θρύλος του Νταβέλη, θεάσεις ιπτάμενων και όχι μόνο αντικειμένων, ισχυρά γεωδαιτικά πεδία, οριακά φαινόμενα, και τι δεν έχει καταγραφεί, αντικειμενικά και μη για τον παράξενο αυτό τόπο στον οποίο η πρόσβαση τις νύχτες απαγορεύεται.

Ήπειρος

Η απόλυτη μαγεία της φύσης συναντιέται στην Ήπειρο με τα δάση, τις λίμνες και τους ποταμούς, σε ένα έδαφος που εν πολλοίς παραμένει ακόμη παρθένο.
Αχερουσία. Ένας από τους περισσότερο γνωστούς τόπους της αρχαιότητας, η περίφημη είσοδος στον Άδη με τους τρομερούς ποταμούς. Ο Χάροντας, ο φοβερός βαρκάρης, μετέφερε τις ψυχές των νεκρών διαμέσου του Αχέροντα ποταμού, στο βασίλειο του κάτω κόσμου. Το ζοφερό σκηνικό συμπληρωνόταν με μια σειρά από χάσματα, αναθυμιάσεις, βρυχηθμούς των ποταμών. Εκεί βρισκόταν ένα πασίγνωστο νεκρομαντείο της αρχαιότητας και η ενέργεια ακόμη και σήμερα είναι παράξενη, ενώ πολλές αλλόκοτες ιστορίες λέγονται ακόμη και σήμερα. Ο επισκέπτης θα νιώσει περίεργα όταν επισκεφτεί την περιοχή...
(συνεχίζεται)

Άγγελοι ανάμεσά μας

2008-06-20T18:07:00.003+03:00

Στο ιστολόγιο αυτό έχουμε ασχοληθεί αρκετά με τους Αγγέλους και μάλιστα έχουμε ολόκληρη κατηγορία θεμάτων για αυτούς, η οποία μάλιστα προς το παρόν αποτελεί και τη δημοφιλέστερη βάσει της σχετικής δημοσκόπησης. Για σήμερα ας αφήσουμε το γνωστό ύφος γραφής και ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κάνει σκέψεις που θα χαρακτηριστούν ως παιδικές και αφελείς.
Μια από τις διαφωνίες που είχα πάντα με την Εκκλησία είναι το γεγονός ότι δέχεται πως ο Ιησούς θα επιστρέψει στη Δευτέρα Παρουσία και μόνο, ως Βασιλιάς του ουρανού και της Γης, για να κρίνει τους ζωντανούς και τους νεκρούς. Η ένστασή μου δεν έχει να κάνει με το εάν είναι βασιλιάς ή όχι αλλά με το εάν τότε και μόνο τότε θα γυρίσει για να τιμωρήσει και να γεμίσει την Κόλαση. Βλέπετε, έδινα πάντοτε πολύ μεγάλη σημασία στο απόσπασμα εκείνο του Ευαγγελίου όπου ο ίδιος έλεγε πως κάθε στιγμή που κάνεις κάτι για τους αδερφούς του τους ελαχίστους, το κάνεις στην ουσία στον ίδιο. Αντιλαμβάνομαι τη συμβολικότητα της μεταφοράς απλά δεν κατόρθωσα μέχρι σήμερα να κατανοήσω για ποιό λόγο ένας Ιησούς δεν θα μπορούσε να περπατάει κάθε μέρα ανάμεσά μας. Ποιός θα τον δέσμευε; Σίγουρα όχι η αποκλειστικότητα της ερμηνείας, από όπου και αν αυτή προέρχεται.
Σε πολλούς και πολλές από εσάς θα έχει τύχει σίγουρα αρκετές φορές το εξής φαινόμενο. Σε συνθήκες που ξεπερνούν την σύμπτωση ή τουλάχιστον τη θέτουν σε αμφισβήτηση, εμφανίζεται ένα άτομο, καθόλα υπαρκτό, υλικό, γνωστό σας ή μη, το οποίο κάνει κάτι, μια πράξη απλή και συνηθισμένη, η οποία όμως σας βοηθά σε ένα πρόβλημα που έχετε. Μπορεί το πρόβλημα να μην είναι σημαντικό ή το σοβαρότερο που σας απασχολεί, μπορεί να υπάρχουν χειρότερα από αυτό που περιμένουν την λύση τους, πάντως στο συγκεκριμένο σας έρχεται μια βοήθεια.
Μπορούμε, όπως είπα και παραπάνω, να το αποδώσουμε σε μια απλή σύμπτωση και να λήξουμε το θέμα εδώ αλλά σίγουρα ο εγκέφαλός μας, με όλη τη λογική του, θα θεωρήσει αξιοσημείωτες τις συμπτώσεις εκείνες και ένα άλλο στοιχείο του εαυτού μας, εσωτερικότερο, θα καταλάβει ή θα υποψιαστεί ότι λειτουργούν κάποιες δυνάμεις λεπτοφυέστερες. Ας δούμε μερικά ενδεικτικά παραδείγματα που έχω συγκεντρώσει στο προσωπικό μου αρχείο και όποιος θέλει ας συνεισφέρει με δικές του περιπτώσεις.

Συμπτώσεις ή κάτι πιο πέρα από τη σύμπτωση;

Ο Μ. επέστρεφε σπίτι του από ένα ταξίδι αστραπή στην Αθήνα. Εάν τον χαρακτηρίζει κάτι είναι η προσκόλλησή του σε προγράμματα και ακολουθεί πάντοτε το ίδιο δρομολόγιο, ενώ έχει αρκετές άλλες επιλογές διαδρομής. Κάνει τις δουλειές του στην Αθήνα, στην οποία κυκλοφορεί πάντοτε με ταξί, αφήνοντας το αμάξι του στα βόρεια προάστεια. Μόλις τελειώσει, πίνει τον καφέ του πάντοτε στο ίδιο καφέ και στη στη συνέχεια, πάντα με ταξί, πηγαίνει παίρνει το αμάξι του και γυρίζει στην πατρίδα του βγαίνοντας πάντοτε από μια συγκεκριμένη έξοδο της εθνικής οδού και από καμία από τις δύο άλλες, για τους δικούς του λόγους. Αυτά τα εισαγωγικά στοιχεία ήταν απαραίτητα.
Εκείνη τη συγκεκριμένη ημέρα τελείωσε τις δουλειές του και δεν ήπιε καφέ, μόνο είχε την παρόρμηση να φύγει γρήγορα, χωρίς να τον πιέζει κάτι. Έτρεχε στην εθνική περισσότερο από όσο το συνήθιζε και βγήκε από μια έξοδο που πάρα πολύ σπάνια μόνο επέλεγε. Ο δρόμος εκείνος περνάει μέσα από μερικά χωριά. Στο ένα από αυτά είδε τη μητέρα ενός πολύ αγαπημένου του προσώπου να στέκεται στο δρόμο, μαζί με μια άλλη κυρία, η οποία ένα μήνα νωρίτερα τον είχε καλέσει σπίτι της, όπως συνήθιζε αλλά εκείνος δεν πήγε διότι για πρώτη φορά ένιωσε ότι δεν αποτελούσε μέρος της οικογένειας εκείνης.
Στη συνάντηση που είχαν τα τρία πρόσωπα αυτά, η μητέρα του είπε ότι ευχόταν να περνούσε κάποιος να την πάρει και η άλλη κυρία, χωρίς να ταιριάζει καν το θέμα στη συζήτηση, από μόνη της έσκυψε, τον φίλησε και του είπε ότι τον έχει σαν παιδί της. Ο φίλος μας αυτός βιάστηκε ανεξήγητα να γυρίσει τροποποιώντας το πρόγραμμά του που επ΄ουδενί συνηθίζει, επέλεξε μια διαδρομή που δεν επιλέγει αλλά πέτυχε δύο πράγματα: Πρώτον να μεταφέρει τη μητέρα στο σπίτι της χωρίς να χρειαστεί να περιμένει στη ζέστη, εκπληρώνοντας την επιθυμία της να περάσει κάποιος να την πάρει και κατά δεύτερον να καθησυχαστεί η παράλογη σκέψη του ότι δεν αποτελεί μέλος της συγκεκριμένης οικογένειας, παρότι δεν τους συνδέουν δεσμοί αίματος.
Σε ένα δεύτερο παράδειγμα που μου διηγήθηκαν πρόσφατα, ένας νεαρός περίμενε τα αποτελέσματα των εξετάσεων διορισμού του. Ο καλύτερός του φίλος και συνάδελφος, είχε γνωστό σε μια σχετική υπηρεσία, ο οποίος θα γνώριζε τα αποτελέσματα πριν την ανακοίνωσή τους κι όμως ενδιαφέρθηκε μόνο για τον ίδιο κι όχι για τον φίλο του, ο οποίος θα έπρεπε να περιμένει την παρέλευση του Σαββατοκύριακου για να πάρει την όποια καλή ή κακή απάντηση. Το βράδυ της Παρασκευής, όμως, δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από μια συνάδελφό του, με την οποία είχαν να μιλήσουν μια τριετία και δεν είχαν ποτέ ιδιαίτερες σχέσεις. Η κοπέλα εκείνη, έχοντας κι αυτή γνωστό στην ίδια υπηρεσία, του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει ότι το αποτέλεσμα των εξετάσεων ήταν ευνοϊκό για εκείνον. Πράγμα που ο καλύτερός του φίλος δεν έκανε.

Άγγελοι ανάμεσά μας

Θα μπορούσε κανείς με σχετική ευκολία να αποδώσει όλα τα παραπάνω σε συμπτώσεις, ακόμα και αν ο ίδιος είχε προσωπική εμπειρία από περίεργες τέτοιες συμπτώσεις και έστω και αν ο εγκέφαλός του, η έδρα της λογικής, αναρωτιέται για το τι κρύβεται πίσω από όλες αυτές τις συγκυρίες, αν κρύβεται κάτι. Ναι, κάτι κρύβεται και δεν είναι άλλο από τη δράση Αγγέλων ή καλύτερα από την εκδήλωση των Αγγελικών συνειδήσεων μέσω του δανεισμού ενός υλικού φορέα, δηλαδή ενός ανθρώπου. Ας το εξηγήσουμε περισσότερο.
Ένας Άγγελος, στερούμενος υλικού σώματος, μπορεί να δανειστεί το σώμα ενός ανθρώπου προκειμένου να εκφραστεί η συνείδησή του. Με αυτό τον τρόπο, ο οποίος δεν γίνεται συνήθως αντιληπτός από εμάς, ο Άγγελος προσφέρει τη βοήθειά του σε ζητήματα που μας αφορούν.
Δεν είναι δυνατό να απαντήσουμε στο ερώτημα γιατί ένας Άγγελος, αν ισχύουν τα παραπάνω, επιλέγει να δώσει βοήθεια σε ζητήματα που δεν είναι και τόσο σοβαρά, παραβλέποντας ίσως κρισιμότερα προβλήματα που μας απασχολούν. Θα πρέπει όμως να αναρωτηθούμε αν ο δρόμος της σοφίας είναι η αναμονή ενός από μηχανής Θεού που θα μας βγάζει πάντα από τη δύσκολη θέση. Εξάλλου, όταν μας προσφέρεται βοήθεια, συνιστά αχαριστία το να την υποτιμούμε λέγοντας πως θα ήταν καλύτερο να αφορούσε κάποιο άλλο ζήτημα. Στα παραπάνω παραδείγματα σαφώς και δεν θα χανόταν ο κόσμος αν η κυρία περίμενε το λεωφορείο ή ο νεαρός τη Δευτέρα το πρωί την επίσημη ανακοίνωση. Από τη στιγμή όμως που τους δόθηκε η βοήθεια, δεν έκαναν την παραπάνω σκέψη και έπραξαν πολύ καλά.
Όποιος έχει όρεξη να μελετήσει τη Βίβλο, θα αλιεύσει αρκετές ιστορίες με Αγγέλους, ιδιαίτερα στην Παλαιά Διαθήκη. Θα κάνει τότε ίσως την παρατήρηση ότι πολλές φορές αυτοί περιγράφονται ως άνθρωποι που δεν έχουν κανένα διακριτικό σημάδι. Είναι η πράξη τους και το αποτέλεσμα που αυτή επιφέρει που κάνει τους συγγραφείς των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης να τους ονομάζουν Αγγέλους. Και είναι οι ίδιοι που κυκλοφορούν ανάμεσά μας ως συνειδήσεις. Δεν τους βλέπουμε, γιατί περιμένουμε να εμφανιστούν ανάμεσά μας από το πουθενά ή ως όραμα, με τα φτερά και τους αστραφτερούς τους μανδύες και δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι μπορεί να είναι ο περαστικός που είδε το πορτοφόλι μας να πέφτει στο δρόμο και να τρέχει να μας το δώσει για να μην μείνουμε απένταροι ενώ ίσως τα χρειαζόμαστε πολύ τα χρήματα.
Από την άλλη, όσο όμορφα και αν ακούγονται όλα αυτά, δεν είναι συνετό να λατρεύουμε τους Αγγέλους ούτε και να ψάχνουμε εναγωνίως στο πλήθος για να τους βρούμε ή να ξεψαχνίζουμε τις εμπειρίες μας για να δούμε εάν συναντηθήκαμε με έναν από αυτούς κάποτε και δεν το καταλάβαμε. Λατρεία αποδίδουμε στον Ένα Θεό, εκείνον που στην πιο υπερβατική του μορφή η Καμπάλα ονομάζει Εχεγιέ, ενώ τιμούμε και σεβόμαστε τους Αγγέλους.

Δαίμονες ανάμεσά μας

Το ίδιο φαινόμενο αντίστροφα αποτελεί την εκδήλωση της συνείδησης ενός Δαίμονα και ίσως για την περίπτωση αυτή να έχουμε πολύ περισσότερα παραδείγματα ή τουλάχιστον πιο οφθαλμοφανή. Το φαινόμενο αυτό, σε μεγάλο βαθμό κατά την άποψή μου αποτελεί τη βάση εκείνου που θεωρούμε ως Δαιμονισμό, χωρίς να είναι απαραίτητο να συμβαίνουν όλα εκείνα τα εντυπωσιακά που έχουμε δει στη γνωστή ταινία Ο Εξορκιστής. Δαιμονική εκδήλωση υπό αυτή την έννοια, για παράδειγμα, μπορεί να συμβαίνει στις περιπτώσεις εκείνες που χαρακτηρίζονται ως στιγμιαία τρέλα, σε όλα εκείνα τα ειδεχθή εγκλήματα που γίνονται εν βρασμώ και που συνήθως ο δράστης χαρακτηρίζεται από όλους ως ένας καλός και φιλήσυχος άνθρωπος που ποτέ δεν είχε δώσει δικαιώματα. Οι περιπτώσεις κακοποίησης βρεφών από τις παραμάνες τους ή τις ίδιες τους τις μητέρες είναι ενδεικτικές.
Είναι αυτονόητο ότι δεν παραβλέπουμε την πιθανότητα ψυχικής νόσου, η οποία φυσικά και θα πρέπει να εξετάζεται πρώτη και να αντιμετωπίζεται ανάλογα με τις επιταγές της επιστήμης και του νόμου. Η εξήγηση που ως πιθανότητα αναφέρουμε δεν έρχεται στην πραγματικότητα σε καμία σύγκρουση με τις επιστημονικές θέσεις, μάλλον τις συμπληρώνει και τις επεκτείνει. Ο δανεισμός της συνείδησης μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο σε πρόσφορο έδαφος και αν ο άνθρωπος είναι ισορροπημένος και ισχυρός πνευματικά και ψυχικά, καμία δαιμονική συνείδηση δεν μπορεί να εκδηλωθεί. Και σε αυτή την περίπτωση δεν είναι συνετό να ψάχνουμε στο πλήθος να βρούμε τους δαίμονες. Η ανθρωπότητα έχει υποστεί θλιβερά δεινά με τις σωρηδόν δαιμονοποιήσεις και σίγουρα δεν χρειάζεται περισσότερες.

Η μοναξιά της Μεταφυσικότητας

2008-06-18T10:06:00.001+03:00

Υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι ιδιαίτεροι, άνθρωποι χαρισματικοί, διαφορετικοί από όλους εκείνους που έχουμε συνηθίσει. Άνθρωποι που περνούν απαρατήρητοι τις λιγοστές φορές που συναναστρέφονται με άλλους, διατηρώντας ένα χαμηλό προφίλ, εξίσου χαμηλό με το βλέμμα τους. Η ματιά τους μπορεί κάτω να κοιτάζει αλλά το πνεύμα τους κοιτάζει ψηλά, ψάχνει να βρει τις αιτίες πίσω από κάθε πράξη, την αλήθεια πίσω από κάθε μάσκα που συνήθως φοράμε.
Είναι κάτι άνθρωποι που έχουν βιώσει εμπειρίες που οι περισσότεροι είτε δεν έχουν βιώσει είτε τις έχουν αρνηθεί και, οχυρωμένοι πίσω από τα τείχη της άμυνας, αρνούνται να τις θυμηθούν, πόσο μάλλον να τις ζήσουν ξανά. Οι πρώτοι, για διάφορους λόγους, εξακολουθούν να τις βιώνουν, όσο διαφορετικά και αν τις προσεγγίζει ο καθένας από αυτούς.
Δεν έχω καταλήξει ακόμα στο γιατί κάποιοι άνθρωποι βιώνουν τέτοιες εμπειρίες και κάποιοι άλλοι όχι. Σίγουρα έχει να κάνει με τη δεκτικότητα του καθενός αλλά κάτι μου λέει ότι δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος. Ίσως (αν και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποδειχτεί), ο κάθε άνθρωπος είναι προορισμένος να βιώνει ή να μη βιώνει τέτοιες εμπειρίες.
Αναμφισβήτητα, η ύπαρξη και η βίωση τέτοιων φαινομένων προκαλεί αίσθημα μοναξιάς. Είναι η μοναξιά του ότι κανείς δεν με καταλαβαίνει, δεν μοιάζω με τους άλλους, κάτι έχω, κάτι δεν πάει καλά με εμένα. Φυσικά, σε αυτές τις αντιλήψεις ρόλο μείζονα έχει παίξει η κοινωνία και οι δικές της αντιλήψεις που θέλουν το μεταφυσικό να είναι συνώνυμο του αλλόκοτου, του αρρωστημένου ή και της απατεωνιάς. Θεωρούμενο παραδοσιακά ότι έρχεται σε αντίθεση με την Επιστήμη, πολλοί αρνούνται να το λάβουν σοβαρά υπόψη, αγνοώντας ότι μεγάλοι επιστήμονες το είχαν συμπεριλάβει στις μελέτες τους ή στις μοναχικές μελέτες τους, σωστότερα.
Η μοναχικότητα της εμπειρίας αναγκαστικά επιβάλει και τη μοναχικότητα στην αντιμετώπιση. Ο μάρτυρας θεωρεί πως δεν μπορεί να βρει βοήθεια από πουθενά αλλού, εκτός ίσως από τον εαυτό του, για αυτό είτε στρέφεται προς τις δικές του δυνάμεις είτε προς τη βοήθεια του ίδιου του μεταφυσικού πεδίου, το οποίο άμεσα ανταποκρίνεται και ο κύκλος των μεταφυσικών εμπειριών συνεχίζεται. Γιατί, δεν είναι και το πλέον εύκολο πράγμα στον κόσμο να μιλάς για εμπειρίες που ο άλλος μόνο στο σινεμά έχει δει. Μοιραία χαρακτηρίζεται ως αιθεροβάμων, ενίοτε ως προβληματικός και βαθμιαία αναγκάζεται ο μάρτυρας σε απομόνωση – περιθωριοποίηση.
Ακόμα και αν βρει το θάρρος να μοιραστεί τις εμπειρίες του με κάποιους που δεν θα τον ειρωνευτούν, το ύφος τους, παρόμοιο με εκείνο των παιδιών που ακούν παραμύθια, σίγουρα θα τον απογοητεύσει, γιατί θα καταλάβει πως όλοι εκείνοι στέκονται στο προφανές, στο εντυπωσιακό της ιστορίας – μαρτυρίας και όχι στο ουσιώδες.
Συμπερασματικά, από τα λίγα παραπάνω σχόλια, γίνεται προφανές πως ο μάρτυρας μιας μεταφυσικής εμπειρίας είναι αναγκασμένος να βιώσει μοναξιά και ενός βαθμού περιθωριοποίηση, στην οποία ο καθένας αντιδρά με διαφορετικό τρόπο. Πολλοί θα επιθυμήσουν να αρνηθούν τις εμπειρίες τους αυτές, μέσα από γνωστούς μηχανισμούς ψυχικής άμυνας, ενώ κάποιοι άλλοι θα αδιαφορήσουν για το οτιδήποτε λέγεται από άλλους και θα πιστέψουν εκείνο που οι δικές τους εσωτερικές αισθήσεις τους παρουσιάζουν. Στην πρώτη περίπτωση θεωρείται αρκετά έως και απόλυτα βέβαιο ότι αυτού του είδους οι εμπειρίες σταδιακά θα αρχίσουν να φθίνουν και ίσως και να εξαφανιστούν και αυτό συμβαίνει στην πλειοψηφία των ανθρώπων. Στη δεύτερη περίπτωση οι ικανότητες ενδέχεται να καλλιεργηθούν και αναλόγως του επιπέδου της εκπαίδευσης ή μαθητείας, ο μάρτυρας θα βιώνει ολοένα και διαφορετικότερες εμπειρίες.Είναι βασικός κανόνας ότι για να λειτουργήσουν οι μέθοδοι του Εσωτερισμού, όπως επίσης και της Μαγείας, ο μάρτυρας θα πρέπει να μην αναρωτιέται τόσο εάν οι εικόνες που προσλαμβάνει έχουν αντικειμενική υπόσταση ή αν αποτελούν εκδηλώσεις του νου που τις συλλαμβάνει όσο το να πιστεύει ο ίδιος ότι είναι αποτελεσματικές. Για να συμβεί αυτό χρειάζεται μεγάλη προετοιμασία, την οποία λίγοι εξελίσσουν και πολύ λιγότεροι ολοκληρώνουν. Το πολλοί μεν οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί φαίνεται ότι βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στην περίπτωση αυτή γιατί υπάρχουν και αρκετές άλλες δυσκολίες που δεν χρειάζεται να αναφερθούν.
Από την άλλη υπάρχει και μια ακόμη παγίδα, εκείνη της ερμηνείας των εμπειριών, που αποτελεί έναν τεράστιο ύφαλο στο ταξίδι του Εσωτερισμού. Έχουμε τονίσει σε αρκετά σημεία (αλλά ποτέ δεν βαριόμαστε να επαναλαμβάνουμε) ότι οι εμπειρίες που βιώνονται στο Αστρικό Πεδίο είναι απατηλές, μπερδεμένες και πομπώδεις. Το ευκολότερο αλλά και πλέον λανθασμένο είναι ίσως να τις πάρει κανείς τοις μετρητοίς. Σε αυτή την περίπτωση θα νομίζει ότι κάθε φορά που έχει πονοκέφαλο, έρχεται ολόκληρος Αρχάγγελος Μιχαήλ για να τον κάνει καλά ή μια φωτισμένη ψυχή για να τον συμβουλέψει να μιλήσει ξανά με τη γειτόνισσα, με την οποία έχει μαλώσει. Όσο και αν οι φωτισμένες ψυχές φροντίζουν και ενδιαφέρονται για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, κατανοείτε ότι η αποστολή τους είναι πολύ ευρύτερης κλίμακας από την ίαση ενός πονοκεφάλου ή της συμφιλίωσης μιας διαφωνίας. Άσχετα με τι είδους θρησκευτική πεποίθηση έχετε, ανατρέξτε σε αυτήν και σκεφτείτε πότε επενέβαιναν οι Άγγελοι ή οι Θεοί και οι Δαίμονες της αρχαίας παράδοσης. Σίγουρα όχι για ψύλλου πήδημα.Ο άνθρωπος που έχει συχνές εμπειρίες στο Αστρικό Πεδίο, συνειδητά ή ασυνείδητα, οφείλει να κατανοεί πως πρωτίστως κινείται, ζει και υπάρχει και στο υλικό πεδίο, για αυτό το λόγο και θα πρέπει να γειώνεται. Διαφορετικά κινδυνεύει να είναι εγκλωβισμένος μεταξύ μιας υλικής και μιας αστρικής κατάστασης η οποία οδηγεί αναπόφευκτα στην παθολογία, την οποία και θα πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει γιατί ίσως και να χρειαστεί να την αντιμετωπίσει. Δεν είναι λίγες οι φορές που ψυχοπαθολογικές καταστάσεις εκλαμβάνονται ως μεταφυσικές εμπειρίες από τον μάρτυρα ή το οικείο του περιβάλλον και μια σπουδαία τέτοια περίπτωση είναι η Δαιμονοληψία, την οποία δεν αρνούμαστε αλλά υπό πολύ συγκεκριμένους όρους.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η μοναξιά είναι δεδομένη και κανείς θα πρέπει να το γνωρίζει αυτό εξ αρχής, είτε αυτή αναφέρεται στη δυσκολία που θα έχει το άτομο να βρει ενδιαφέρον και υποστήριξη από το περιβάλλον είτε και από τον ίδιο του τον εαυτό. Η Εσωτερική μαθητεία, ακόμη και αν γίνεται στα πλαίσια μιας ομάδας, αποτελεί ουσιαστικά μια ακόμη μοναχικότητα, διότι μοναχικός είναι ο δρόμος του Γολγοθά. Ο μαθητής θα χρειαστεί να φέρνει σε ισορροπία τον εγωκεντρισμό του, να εμπιστεύεται εκείνον που έχει αναλάβει την εκπαίδευσή του, να υπακούει, να έχει υπομονή και να τηρεί τον όρκο της σιωπής, δηλαδή να μην διαφημίζει τη μαθητεία του. Και αυτό το τελευταίο ξέρω καλά πόσο δύσκολο είναι.

Λασίθι - Σπήλαιο Δία – Σπιναλόγκα

2008-06-18T08:45:00.003+03:00

Εισαγωγή

Φέτος το καλοκαίρι αποφάσισα να έχω τις ολιγοήμερες διακοπές μου στο νησί του Μίνωα, τη μαγευτική και μυστηριώδη Κρήτη. Επέλεξα το νομό του Λασιθίου και την πρωτεύουσά του, τον Άγιο Νικόλαο που, παρά την ενημέρωση που είχα, έσφυζε από ζωή και τουρισμό. Διάλεξα ένα ξενοδοχείο στο λιμάνι της πόλης, με εκπληκτική θέα στον κόλπο του Μιραμπέλου και οργάνωσα τις επισκέψεις μου στις γύρω περιοχές.

Οροπέδιο Λασιθίου – σπήλαιο Δία

Οι ντόπιοι με ενημέρωσαν πως ο καλύτερος δρόμος για το Οροπέδιο του Λασιθίου ήταν από το νομό Ηρακλείου, οπότε ξεκίνησα το πρωί με το αμάξι και λίγη ώρα μετά βρέθηκα να ανηφορίζω το φιδογυριστό δρόμο προς τον ορεινό όγκο της Δίκτης. Αετοί πετούσαν στον ουρανό, που όσο πλησίαζα την περιοχή «Ψυχρό», γίνονταν όλο και περισσότεροι. Φαίνεται πως, παρά την εγκατάλειψη της θρησκείας του Δωδεκάθεου, εκείνοι ποτέ δεν εγκατέλειψαν τον τόπο που, σύμφωνα με την παράδοση, γεννήθηκε ο άρχοντάς τους.
Φτάνοντας στον Ψυχρό, πληρώνω το εισιτήριό μου και αρχίζω πεζός να ανεβαίνω το πλακόστρωτο μονοπάτι προς το Δικταίο Άντρο. Γέροντες με γαϊδουράκια προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε όσους τουρίστες δεν μπορούν να ανέβουν, όμως εγώ συνεχίζω με τα πόδια, για να διαπιστώσω μετά από μερικά λεπτά πως πρέπει να κόψω το κάπνισμα.
Η επιμονή μου ανταμείβεται και η κούρασή μου ανήκει στο παρελθόν όταν επιτέλους, σε υψόμετρο 1000 μέτρων, το σπήλαιο προβάλλει μπροστά μου. Δεκάδες τουρίστες, οι περισσότεροι ξένοι, κατεβαίνουν τα σκαλοπάτια προς το εσωτερικό του, ενώ μια κυρία παραδίπλα προτρέπει την παρέα της να βιώσει τη μαγεία του τόπου. Και αυτή είναι η αλήθεια, δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τη συγκίνηση και το δέος που αισθάνεται κανείς όταν μπαίνει στο σπήλαιο, γνωρίζοντας πως εκεί είχε γεννηθεί ένας Θεός, όχι ο οποιοσδήποτε, αλλά ο πατέρας «Θεών τε και ανθρώπων», ο νικητής των Τιτάνων και άρχοντας του κεραυνού, ο νεφεληγερέτης Δίας. Οι επισκέπτες είναι σιωπηλοί ή μιλούν σιγανά και ένα ζευγάρι από τη Σερβία με πλησιάζει και με ρωτάει στα Αγγλικά εάν γνωρίζω τίποτα για το μέρος, μιας και η απουσία ξεναγών είναι προφανής. Τους λέω λίγα πράγματα και με ακούνε με προσοχή, κάνοντάς μου πολλές ερωτήσεις ψιθυριστά σχεδόν. Το σπήλαιο είναι γεμάτο σταλακτίτες και σταλαγμίτες, ενώ ένας πελώριος σχηματισμός ονομάζεται «μανδύας του Δία» και πραγματικά, με λίγη φαντασία μπορεί κανείς να τον δει…
Εδώ, κατά τη μυθολογία, η Ρέα γέννησε το Δία και για να γλιτώσει από τον πατέρα του τον Κρόνο, ενώ οι Κουρήτες τον μετέφεραν στο Ιδαίο Άντρο, όπου και τον ανέθρεψαν νύμφες και η Αμάλθεια. Στο Δικταίο Άντρο λατρεύτηκε ο Κρητογενής Ζευς από το τέλος της Μεσομινωικής έως το τέλος της Υστερομινωικής περιόδου, ενώ οι ανασκαφές αποκάλυψαν υπολείμματα βωμού και αναθήματα των αρχαίων Κρητών στο Δία.
Βγαίνω από το σπήλαιο με δέος να προκαλεί ανατριχίλες στη σπονδυλική μου στήλη και ανάβω ένα τσιγάρο, απολαμβάνοντας τη θέα του οροπεδίου του Λασιθίου κάτω από το συννεφιασμένο ουρανό. Το οροπέδιο είναι μια ψηλή καρστική λεκάνη, ιδιαίτερα εύφορη και πυκνοκατοικημένη, αν κρίνω από το πλήθος των χωριών και των οικισμών που συνάντησα στη διαδρομή, που περιβάλλεται από την οροσειρά της Δίκτης, με ψηλότερη κορυφή το ομώνυμο όρος (2.148 μέτρα). Ανεμόμυλοι υπάρχουν παντού, σε μια προσπάθεια να εκμεταλλευτούν την Αιολική ενέργεια.
Είναι ώρα πια να φύγω, αλλά ειλικρινά δεν έχω καμία διάθεση. Το μέρος έχει μια εμφανώς θετική ενέργεια και ο καθαρός αέρας που γεμίζει τους πνεύμονές μου είναι μια ευχάριστη αίσθηση. Στην επιστροφή κάθομαι σε ένα καφενείο, κάτω από έναν τεράστιο πλάτανο και απολαμβάνω έναν καφέ και μια ρακή, προσφορά του καταστήματος. Η ιδιοκτήτρια, μια γυναίκα περίπου σαράντα ετών, μας μιλάει για την εκρηκτική άνοδο του τουρισμού στην περιοχή τους και για τον «Αγιοθεό» που της έλεγε η γιαγιά της, προφανώς μια αναφορά στο Δία, που η μορφή του δεσπόζει ακόμα και τώρα σε ολόκληρο το νησί, πόσο μάλλον στον τόπο που θεωρείται ότι γεννήθηκε.

Σπιναλόγκα

Ένα από τα πολλά που με έχουν εντυπωσιάσει στο νησί, είναι πως καμία ευκαιρία για τουριστική αξιοποίηση δεν μένει ανεκμετάλλευτη και ευτυχώς η Κρήτη έχει ευλογηθεί με χιλιάδες τέτοιες ευκαιρίες. Σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο, ενημερώνομαι για μια ολιγόωρη κρουαζιέρα στη Σπιναλόγκα και αμέσως κλείνω δύο θέσεις. Το καραβάκι σιγά σιγά γεμίζει και παρατηρώ πως εγώ και ο φίλος μου είμαστε οι μόνοι Έλληνες στο πλήρωμα, αφού γύρω μας ακούω πολλές διαφορετικές γλώσσες από ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη.
Το καράβι ξεκινά και σύντομα οι ξεναγοί μας καλωσορίζουν, φυσικά όχι στα ελληνικά. Μας λένε μερικά πράγματα για τον Άγιο Νικόλαο που βλέπουμε να απομακρύνεται αργά και μετά από μισή περίπου ώρα μας ενημερώνουν πως ακριβώς από κάτω μας, στο βυθό της θάλασσας, βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Ολούς, που σήμερα ονομάζεται Ελούντα και αποτελεί το ακριβότερο θέρετρο της Κρήτης και ένα από τα ακριβότερα της Ελλάδας. Τα τεράστια ξενοδοχειακά συγκροτήματα που θα δούμε μία ώρα αργότερα, μας δίνουν να καταλάβουμε το γιατί.
Το καραβάκι σταματά σε έναν κολπίσκο και οι ξεναγοί μας προτρέπουν να απολαύσουμε μισής ώρας μπάνιο στα πεντακάθαρα νερά. Στην προκαθορισμένη ώρα συνεχίζουμε την κρουαζιέρα μας και, περνώντας ένα ξερονήσι, μας ενημερώνουν πως εκεί κρυβόταν ο περίφημος πειρατής Μπαρμπαρόσα, σε μια μεγάλη σπηλιά στο βορινό τμήμα της βραχονησίδας. Τελικά, μετά από μιάμιση ώρα περίπου, η Σπιναλόγκα προβάλει μπροστά στα μάτια μας, ένας μεγάλος, ξερός βράχος στη θάλασσα. Τραβώ αρκετές φωτογραφίες μέχρι να κάνουμε το γύρο της, ώστε να φτάσουμε στο μικρό λιμάνι και τελικά αποβιβαζόμαστε. Εκατοντάδες επισκέπτες έχουν φτάσει με άλλα καραβάκια πριν από εμάς και συνωστίζονται στην είσοδο του φρουρίου, περιμένοντας να κόψουν το εισιτήριο που δεν περιλαμβάνεται στο κόστος της κρουαζιέρας. Το ίδιο κάνουμε κι εμείς αλλά μάταια ψάχνουμε να βρούμε ξενάγηση στα ελληνικά. Η συνοδός μας, μια αγγλίδα που τα τελευταία χρόνια ζει στην Κρήτη, κάνει ότι μπορεί για να μας εξυπηρετήσει και τελικά βρίσκει τη Μαρία, που σε ένα διάλλειμα μεταξύ των ξεναγήσεών της, δέχεται να μας πει ορισμένα πράγματα, χωρίς ωστόσο να μας συνοδεύσει, μιας και ένα τέταρτο μετά θα μιλήσει αραβικά σε ένα γκρουπ από τη Σαουδική Αραβία. Συμφωνεί με τη δυσαρέσκειά μου για την απουσία της ελληνικής γλώσσας αλλά με πληροφορεί πως την τελευταία εβδομάδα, εμείς οι δύο φίλοι είμαστε οι μόνοι Έλληνες τουρίστες, καθώς οι περισσότεροι προτιμούν άλλο είδος τουρισμού.
Παρά τη δυσκολία, μαθαίνουμε πως το ελληνικό όνομα της Σπιναλόγκα είναι «Καλυδών» και χωρίζεται από τη στεριά με έναν ισθμό που άνοιξαν το 1897 Γάλλοι ναύτες. Πάνω στη βραχονησίδα, στα ερείπια μιας αρχαίας ακρόπολης, οι Βενετοί έχτισαν το 1579 ένα ισχυρό φρούριο, το οποίο ήταν εφοδιασμένο με πολλά κανόνια και πυρομαχικά, έτσι που το 1669 που οι Τούρκοι κατέλαβαν την Κρήτη, το φρούριο της Σπιναλόγκα, της Σούδας και της Γραμπούσας, δεν έπεσαν στα χέρια τους. Το 1715 ωστόσο, μετά από συνθηκολόγηση, περιήλθε στους Τούρκους και για πολύ καιρό μετά γνώρισε σημαντικότατη άνθιση, καθώς εγκαταστάθηκαν οικογένειες Βενετών και Τούρκων, μαζί με Έλληνες. Κύρια ασχολία τους ήταν το εμπόριο, ιδιαίτερα μετά την εγκατάσταση μερικών εβραϊκών οικογενειών. Αργότερα η κοινότητα σιγά σιγά εγκαταλείπεται και με απόφαση της τότε Κυβέρνησης, στο νησί εξορίζονται οι λεπροί, σε μια προσπάθεια να ελεγχθεί η νόσος της λέπρας. Κτίρια γίνονται νοσοκομεία, λεπροί από όλη την Ελλάδα και την Κρήτη καταφτάνουν και η κοινότητα των λεπρών μεγαλώνει, καθώς παντρεύονται μεταξύ τους και δημιουργούν οικογένειες.
Παρατηρώ πως η ξεναγός μας προσπαθεί να ωραιοποιήσει την κατάσταση. Εγώ μιλώ για εξορία κι εκείνη αποφεύγει να χρησιμοποιήσει αυτή τη λέξη. Μας λέει πως οι συνθήκες που ζούσαν ήταν πολύ πιο ανθρώπινες από τα μέρη τους, είχαν ηλεκτρικό, κινηματογράφο και άλλες ανέσεις που έλλειπαν από την Κρήτη και από το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας. Χρυσωμένο χάπι σκέφτομαι και δεν συνεχίζω τη διαφωνία. Από ξεναγήσεις που ακούω σε άλλες γλώσσες, παρατηρώ πως τεχνιέντως οι ξεναγοί προσπαθούν να κάνουν το ίδιο πράγμα, μιλούν περισσότερο για την ιστορία της βραχονησίδας και με λεπτότητα αποφεύγουν τις μακριές αναφορές στο νησί - λεπροκομείο.
Ακολουθούμε τις ομάδες των τουριστών και περιδιαβαίνουμε τα σοκάκια της Σπιναλόγκα. Πολλά σπίτια έχουν αναστηλωθεί και κάποια άλλα είναι γκρεμισμένα. Λίγο παρακάτω, κάποια από αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί ως μικρό μουσείο. Μπαίνουμε μέσα και βλέπουμε τις συλλογές με τα είδη καθημερινής χρήσης, πιάτα, μαχαίρια, πιρούνια. Σε μια άλλη προθήκη βρίσκονται διαφημιστικές πινακίδες και καδρόνια από τα εμπορεύματα που εισάγονταν στο νησί, ενώ σε έναν άλλο χώρο βρίσκονται ιατρικά είδη από το νοσοκομείο. Νεφροειδή, γυάλινες σύριγγες, φυαλίδια με φάρμακα. Κοιτάζω το φίλο μου και διαπιστώνω την ίδια θλίψη στο βλέμμα του. Ολόκληρη η ατμόσφαιρα είναι μελαγχολική, μέσα και έξω από το μουσείο.
Προχωρώντας παρακάτω, δεξιά μας δεσπόζει το κτίριο του νοσοκομείου, μια μεγάλη κατασκευή, στην οποία δεν επιτρέπεται να πλησιάσουμε πολύ. Στους τοίχους του είναι γραμμένη η φράση «εδώ είναι ο Γολγοθάς του 20ου αιώνα». Την κοιτάζουμε για πολλή ώρα. Γολγοθάς ένα μέρος που είχε σινεμά και ηλεκτρικό;
Πιο πέρα είναι το κτίριο της απολύμανσης, ένα μεγάλο κενό δωμάτιο με οπή στο ταβάνι του, όπου απολυμαίνονταν με φάρμακο που έπεφτε οι ασθενείς και οι εργαζόμενοι. Εικόνες στρατοπέδου συγκέντρωσης, παρά την άγρια ομορφιά του τοπίου.
Κάνουμε το γύρο της νησίδας, φωτογραφίζουμε παραλίες, προμαχώνες και πύργους. Το βήμα μας είναι γρήγορο, γιατί δεν μας σηκώνει και πολύ ο τόπος, είναι ιδιαίτερα φορτισμένος και αυτό γίνεται αντιληπτό από όλους τους επισκέπτες που προχωρούν το ίδιο γρήγορα με εμάς. Καταλήγουμε στο νεκροταφείο της κοινότητας, με τους πέτρινους επίπεδους τάφους να κοιτάζουν το πέλαγος και η εκδρομή μας καταλήγει δίπλα στη θάλασσα, με ένα τσιγάρο και νερό, να περιμένουμε τη συγκέντρωση του γκρουπ για το ταξίδι της επιστροφής.
Θλιμμένος τόπος η Σπιναλόγκα. Δεν ξέρω αν είναι η ιδέα μου αλλά οι συνεπιβάτες μου είναι όλοι τους σοβαροί. Ίσως απλά να είναι κουρασμένοι από τις πέντε ώρες που κράτησε το ταξίδι. Φτάνουμε με ανακούφιση στον Άγιο Νικόλαο και η πρώτη μας δουλειά είναι να πάμε να απολαύσουμε ένα καφέ στη λίμνη και να συζητήσουμε για τα όσα είδαμε και όσα νιώσαμε εκείνες τις λίγες ημέρες που μείναμε στο νησί του Δία, την πανάρχαια και πανέμορφη Κρήτη…

O Aleister Crowley και το Θέλημα

2008-06-10T18:09:00.007+03:00

Μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του Εσωτερισμού, αποτελεί ο γνωστός σε όλους Βρετανός Αποκρυφιστής Aleister Crowley (1875 - 1947). Μαύρος Μάγος για πολλούς, ένας από τους σημαντικότερους αποκρυφιστές για άλλους, ο Crowley αναμφισβήτητα άφησε ένα τεράστιο συγγραφικό και πρακτικό έργο επάνω στον αποκρυφισμό, τη φιλοσοφία, την ποίηση, τη μελέτη της Καμπάλα, της τελετουργικής μαγείας, τη μελέτη των ταρώ, την αστρολογία και σε ένα σωρό άλλους ιδιαίτερους τομείς γνώσης. Παράλληλα ήταν μια αντισυμβατική προσωπικότητα, που δεν δίστασε να έρθει σε σύγκρουση με παγιωμένες αντιλήψεις της πουριτανικής βρετανικής κοινωνίας. Κατηγορήθηκε για χρήση ναρκωτικών ουσιών, ομοφυλοφιλία και ρατσιστικές ιδέες, όπως αντισημιτισμό, καθώς και για το ότι εξασκούσε τη Μαύρη Μαγεία, ιδέες που ακόμη και σήμερα, περισσότερα από εξήντα χρόνια μετά το θάνατό του, πιστεύουν αρκετοί άνθρωποι και ανάμεσά τους και μελετητές του Εσωτερισμού.
Η αλήθεια είναι ότι ο Crowley υπήρξε τόσο πολυπράγμων που είναι δύσκολο κανείς να είναι αντικειμενικός, όπως παραδέχονται και οι βιογράφοι του. Εμείς, στη μικρή αυτή βιογραφία του, θα περιοριστούμε κυρίως στο Εσωτερικό του έργο και όχι ιδιαίτερα στις πολλές και αντικρουόμενες πλευρές της ζωής και της σκέψης του.

Νεανικά χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε το 1875 στην Αγγλία, σε μια οικογένεια φανατικών Ευαγγελιστών. Λίγα χρόνια αργότερα πέθανε ο πατέρας του και η σταδιακή αποκόλληση του μικρού Aleister (μέχρι τότε Edward Alexander) από τον Ευαγγελικό χριστιανισμό, έκανε τη μητέρα του να τον αποκαλεί ΅Θηρίο΅, εμπνευσμένη από την Αποκάλυψη. Τον τίτλο αυτό δεν θα τον αποποιηθεί στα επόμενα χρόνια.
Σε ηλικία 20 χρονών πηγαίνει και σπουδάζει Φιλοσοφία και Αγγλική Φιλολογία στο φημισμένο Trinity College. Στα χρόνια του πανεπιστημίου ξεκινά η ομοφυλοφιλική του δραστηριότητα αλλά είναι χρόνια εποικοδομητικά, καθώς τότε έρχεται σε επαφή με τον αποκρυφισμό και τη μαγεία, ενώ κάνει και τα πρώτα του βήματα στη συγγραφή και στην ποίηση. Τότε επίσης γνωρίστηκε με τον Mc Gregor Mathers και ήρθε σε επαφή με το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσαυγής και άλλαξε το όνομά του σε Aleister.
Τα επόμενα χρόνια μελέτησε τον αποκρυφισμό όσο λίγοι άλλοι. Συμμετείχε ενεργά και ουσιαστικά στο Τάγμα της Χρυσαυγής και στο Ordo Templi Orientis αλλά τελικά ήρθε σε σύγκρουση με τους δασκάλους του, όπως συχνά συμβαίνει σε τέτοιες προσωπικότητες.

Το Θέλημα

Το 1904 και όσο βρισκόταν στην Αίγυπτο, ο Crowley ισχυρίστηκε ότι ήρθε σε επικοινωνία με τον Αϊβάζ, αντιπρόσωπο του Θεού Ώρου, ο οποίος του αποκάλυψε ότι είχε ξεκινήσει ένας νέος Μαγικός Αιώνας και ότι ήθελαν από εκείνον να γίνει ο Προφήτης του Αιώνα εκείνου. Του υπαγορεύτηκε, λοιπόν, το περίφημο Βιβλίο του Νόμου, με το διάσημο απόσπαμα ΅κάνε ότι θέλεις, αυτό θα είναι ολόκληρος ο Νόμος΅.
Μετά από την εμπειρία αυτή, ο Crowley αφιερώθηκε στο Θέλημα, στο οποίο απέδιδε μια διαφορετική σημασία από εκείνη που κανείς θα καταλάβει από τον παραπάνω αφορισμό. Ο Crowley, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται αρκετοί για το Θέλημα, δεν εννοούσε την αναρχία του να κάνει κανείς οτιδήποτε του περνάει από το μυαλό αλλά να ευθυγραμμίζει το Θείο Θέλημα με το ατομικό του και αντίστροφα. Διδάσκει πως κανείς πρέπει να έρχεται σε επαφή με τον Άγιο Φύλακα Άγγελο, δηλαδή με τον Ανώτερο Εαυτό, ο οποίος αποκλείεται να έχει διαφορετικό Θέλημα από το Θείο. Επομένως ο καθένας μας, μέσα από τις διαδικασίες που περιγράφονται στην Εσωτερική Γνώση, μπορεί και πρέπει να εγκαταστήσει διαύλους επικοινωνίας με τον Ανώτερο Εαυτό.

Μια παρεξηγημένη προσωπικότητα

Μέσα από το άρθρο αυτό επιθυμώ κι εγώ να εξιλεωθώ δημόσια για τη λανθασμένη εικόνα που είχα σχηματίσει για τον Αποκρυφιστή αυτόν. Με την ευκαιρία αυτή θα μιλήσουμε για ορισμένες προσωπικότητες που, όντας αρκετά μπροστά από την εποχή τους, δεν γίνονταν κατανοητοί και αποφάσιζαν να προσποιηθούν πως είναι κάτι άλλο, προκειμένου να έχουν την ησυχία τους να ασχοληθούν με εκείνα που οι ίδιοι θεωρούσαν σημαντικά. Το ίδιο ακριβώς συνέβη στην περίπτωση Crowley. Δεν ήταν κατανοητός και προσποιήθηκε τη σκοτεινή προσωπικότητα, το Μαύρο Μάγο, το Θηρίο της Αποκάλυψης ώστε να ανέλθει απερίσπαστος στις σφαίρες που αγαπούσε. Τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσα να παρομοιάσω τέτοιες προσωπικότητες με τους Κατά Χριστόν Σαλούς της χριστιανικής παράδοσης.
Οι προσωπικότητες αυτές έχει παρατηρηθεί πως σπανίως μπορούν να συμβιβαστούν ακόμη και με τους ομοίους τους, για αυτό και συνήθως δεν αντέχουν πολύ να είναι μέλη της ίδιας ομάδας, έστω και αν οι βασικές τους αρχές είναι κοινές. Μεγάλες προσωπικότητες ο Mc Gregor Mathers, η Dion Fortune και ο Aleister Crowley αλλά ο καθένας ακολούθησε το δικό του δρόμο, ταυτόχρονα αποστασιοποιημένος αλλά και εξαιρετικά κοντά στον άλλο, όσο και αν οι βιολογικοί τους δρόμοι δεν διασταυρώθηκαν.
Ο Crowley, μέσα στα πλαίσια της αποστασιοποίησης, ανέπτυξε στα έργα του μια συμβολική γραφή που ήταν δύσκολο να γίνει κατανοητή από τον οποιονδήποτε, παρά μόνο από εκείνους που είχαν την Εσωτερική υποδομή για να τον κατανοήσουν. Τα έργα του, λοιπόν, είναι πολύ δύσκολα και δεν θα τα σύστηνα σε εκείνον που για πρώτη φορά θα ερχόταν σε επαφή με τον Εσωτερισμό. Για εκείνον όμως που έχει κάποια ικανή υποδομή, ο Crowley υπήρξε μια βαθιά ανανεωτική μορφή, μια προσωπικότητα που άφησε τα δικά της ανεξίτηλα στίγματα στην Εσωτερική Αναζήτηση, ένας ερευνητής που αψήφησε τα κοινωνικά και πνευματικά κατεστημένα της εποχής του.

Τα λεπτοφυή πεδία και η πραγματικότητά τους

2008-06-09T18:01:00.006+03:00

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα όλων εκείνων που αντιτίθενται στον Εσωτερισμό, είναι ότι τα πεδία για τα οποία ο τελευταίος μιλάει δεν υπάρχουν, γιατί δεν μπορούν να αποδειχτούν. Μιλούν για φαντασιώσεις και υποκειμενικές αισθήσεις, που προέρχονται από την προαιώνια τάση των ανθρώπων να καταφεύγουν σε κόσμους της φαντασίας τους, όταν ο υλικός κόσμος τους απογοητεύει. Να ψάχνουν για Θεούς που θα λειτουργήσουν ως από μηχανής στα προβλήματα που οι ίδιοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν και να υποκύπτουν στη δυναστική συμπεριφορά των θρησκειών για να τα έχουν καλά με το Θεό και να τους γίνονται όλα τα χατήρια. Όταν όμως ο Θεός "αρνηθεί" να τους κάνει το θαύμα, τότε δυσπιστούν για την ύπαρξή του ή τον μέμφονται, θεωρώντας τον ως έναν κακεντρεχή δυνάστη, από την εξουσία του οποίου δεν μπορούν να ξεφύγουν παρά μόνο πρόσκαιρα και φαντασιακά, με το να μην τον πιστεύουν. Αυτή όμως είναι μια τυπική αντίδραση των ανθρώπων που πιστεύουν κάτι μόνο όσο λειτουργεί προς όφελός τους, διαφορετικά είναι έτοιμοι να το απαρνηθούν.
Έχει υπάρξει αρκετή σκέψη σχετικά με το εάν τα λεπτοφυή πεδία υπάρχουν ανεξάρτητα από το Νου που τα συλλαμβάνει αλλά, από όσο γνωρίζω, δεν υπάρχει κάποιο μηχάνημα που να αποδεικνύει την ύπαρξή τους, ούτε και κάποιο πείραμα που μπορεί ατράνταχτα να αποδείξει την ύπαρξή τους στα μάτια όλου του κόσμου. Πόσο "κακό" όμως είναι κάτι τέτοιο; Κατά την άποψή μου καθόλου, αφού εκείνος που "έρχεται σε επαφή" με τα πεδία αυτά και εργάζεται μαζί τους, έχει όσες "αποδείξεις" θέλει και αδιαφορεί για οποιοδήποτε άλλο τεκμήριο.
Για εκείνους που ξέρουν, τα υπόλοιπα πεδία της συνείδησης πέραν του φυσικού, όσο πιο κοντά σε αυτό βρίσκονται, τόσο περισσότερο υποκειμενικά είναι. Αντίθετα, όσο πιο "ψηλά" βρίσκονται τα πεδία αυτά, τόσο λιγότερο υποκειμενικά είναι και αυτή τους η αντικειμενικότητα δεν μπορεί να περιγραφεί με υλικές αισθήσεις και περιγραφές. Για την ακρίβεια, όσο πιο λεπτοφυές είναι το πεδίο, τόσο λιγότερο συλλαμβάνεται ακόμη και με τις εσωτερικές αισθήσεις (διόραση, διακοή κλπ).
Ζούμε σε εποχές που η επιστήμη της Φυσικής μας παρουσιάζει σχεδόν μια "μαγική" άποψη για τον υλικό κόσμο, ο οποίος δεν είναι μόνο εκείνο που αντιλαμβάνονται οι οφθαλμοί μας αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ένα νέφος ηλεκτρονίων που βρίσκεται γύρω από έναν πυρήνα ασύλληπτα μικροσκοπικό, όπως δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ένα σωρό κύματα που μας διατρέχουν, παρά μόνο μέσω των αποτελεσμάτων που αυτά επιφέρουν, για παράδειγμα, τα ραδιοφωνικά που κάνουν το ραδιόφωνό μας να παίζει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τα λεπτοφυή πεδία. Ας δούμε ένα ακόμη παράδειγμα, μιας και μέσω παραδειγμάτων και αναλογιών μπορούμε να έχουμε μια σχετικά ικανοποιητική εικόνα για τα ζητήματα αυτά. Το διαδίκτυο είναι ένας ολόκληρος κόσμος που τον αντιλαμβανόμαστε μόνο όταν συνδέσουμε τον υπολογιστή μας με αυτόν. Όσο δεν είμαστε συνδεδεμένοι δεν έχουμε αντίληψη του κόσμου αυτού, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως εκείνος δεν υπάρχει. Οι λειτουργίες των ιστοσελίδων και των προγραμμάτων μας επιτελούνται ακόμη και χωρίς τη δική μας παρουσία, η οποία συνήθως έχει ένα ρυθμιστικό ρόλο, δίνοντας τις οδηγίες που θα ακολουθηθούν αυτόματα, όπως για παράδειγμα το να γίνονται αποδεκτά τα σχόλια των αναγνωστών μας, χωρίς να απαιτείται κάθε φορά η δική μας έγκριση. Επομένως, εγώ που σας γράφω αυτή τη στιγμή, βρίσκομαι ταυτόχρονα σε δυο κόσμους: στον ανθρώπινο και στο διαδικτυακό. Πίνω τον καφέ μου αλλά ταυτόχρονα ρυθμίζω και τα προγράμματα και αλληλεπιδρώ με έναν άλλο κόσμο, με μια άλλη πραγματικότητα.
Μια άλλη πραγματικότητα που πλέον έχει προκαλέσει ζωηρό ενδιαφέρον στον κόσμο της επιστήμης αν και ο Εσωτερισμός τη δεχόταν από πολύ παλιότερα, είναι ότι εκείνος που εκτελεί το πείραμα αναπόφευκτα το επηρεάζει. Για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται περισσότερο, μπορεί να μελετήσει τις συναρπαστικές θεωρίες του Rupert Sheldrake, όπου κατά τη γνώμη μου περιγράφεται έξοχα η πλευρά της φυσικής πως έως τώρα αποκαλούμε μεταφυσική.

Αστρική χλωρίδα και πανίδα

Κυκλοφορούν διάφορες πληροφορίες στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο σχετικά με το είδος των επαφών στο Αστρικό επίπεδο συνείδησης. Όλες είναι αρκούντως εντυπωσιακές και περιγράφουν επαφές με διάφορες οντότητες του Αστρικού, δίνοντας κατά κάποιο τρόπο μια Αστρική "Ζωολογία" και "Κοινωνιολογία". Ο περισσότερος κόσμος που ασχολείται ερασιτεχνικά με αυτά τα θέματα, αναμφίβολα θα εντυπωσιαστεί από αυτή τη νέα (όπως τη νομίζει) Βιολογία. Είναι ένας νέος κόσμος, μια terra incognita και προκαλεί οπωσδήποτε το ενδιαφέρον, όσο και αν κάποιοι προειδοποιούν για αυτές τις "επαφές". Το Αστρικό είναι το κατεξοχήν πεδίο πλάνης και ψευδαίσθησης και θα μας συγχωρήσετε αλλά δεν θεωρούμε το "ταξίδι" σε αυτό ως ένα μέσο αντιμετώπισης της πλήξης που νιώθει ο κόσμος.
Πολλοί έχουν συνδέσει το Αστρικό Πεδίο με το Συλλογικό Ασυνείδητο της Γιουνγκιανής σκέψης. Άλλοι πάλι διαφωνούν. Εγώ δεν έχω άποψη, ξέρω απλά αυτά τα οποία ήδη σας έχω γράψει. Μπορεί ο Lovecraft να μας έδωσε μια εκπληκτική ονειρική αναζήτηση της άγνωστης Καντάθ, όμως οι εικόνες του είναι υποκειμενικές ακριβώς γιατί το συγκεκριμένο πεδίο είναι υποκειμενικό. Για το λόγο αυτό, διαφωνώ με το να δίνονται αστρικές ΅χλωρίδες και πανίδες΅. Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ο τρόπος που θα ΅οπτικοποιηθεί΅ο φόβος του καθενός αλλά η ίδια η δύναμη του φόβου και η κατανόησή του. Αυτό είναι που κανείς θα εκλάβει ως ΅αληθινό΅, όσο είναι εφικτό κάτι τέτοιο και όχι το ότι στο Αστρικό πεδίο υπάρχουν οι Λάρβες, οι κακοδαίμονες, αγγελικές οντότητες με ωραία φτερά και τρόμοι που κρύβονται στα σκοτεινά του σημεία. Καθένας, λοιπόν, θα δει εκείνο ακριβώς που εστιάζει ο προσωπικός του ΅καθρέφτης΅. Το όμοιο έλκει το όμοιο.
Στο πρακτικό μέρος, όμως, κανείς ενώ γνωρίζει την υποκειμενικότητα και την πλάνη των εικόνων, οφείλει να λειτουργήσει σαν αυτές να ήταν αληθινές. Αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση, διαφορετικά δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Αλλά αυτό είναι ένα σημείο που λίγους ενδιαφέρει και δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα.

Στίγματα: τα σημάδια του μαρτυρίου

2008-06-05T09:22:00.001+03:00

" Εγω γαρ τα στιγματα του Κυριου Ιησου εν τω σωματι μου βασταζω..." Προς Γαλάτας Επιστολή, ΣΤ', 17

Μου είναι πάντοτε δύσκολο να παρουσιάζω θέματα που σχετίζονται με υποτιθέμενα θαύματα κι αυτό γιατί, για τον πολύ κόσμο, το θαύμα είναι άρρηκτα δεμένο με την πίστη του, έστω και αν ο ίδιος δεν το έχει βιώσει. Πολλοί αρκούνται στο να αναπαράγουν θαύματα που δεν είδαν με τα μάτια τους, μερικοί άλλοι φέρνουν ως παράδειγμα τον "άπιστο" Θωμά (που ωστόσο του έγινε η χάρη και είδε το θαύμα με τα μάτια του" ενώ κάποιοι τρίτοι προτείνουν μια σολομώντεια απάντηση: ο Θεός είναι ικανός για όλα και από τίποτε δεν περιορίζεται, άρα κάλλιστα μπορεί να επιτέλεσε το συγκεκριμένο "θαύμα". Στην αντίπερα όχθη υπάρχουν εκείνοι που δεν δέχονται την κατάλυση των φυσικών νόμων εκ μέρους του Θεού, οι οποίοι με τη σειρά τους διακρίνονται σε εκείνους που δέχονται την ύπαρξη των θαυμάτων αν και με διαφορετικό τρόπο, χωρίς να απορρίπτουν την ύπαρξη του Θεού και σε εκείνους που, έχοντας καθαρά υλιστική ή μηδενιστική σκέψη δεν δέχονται καν την ύπαρξη Θεότητας, πόσω μάλλον την επιτέλεση θαυμάτων από έναν Θεό που για εκείνους δεν υπάρχει. Για τους τελευταίους η επιστήμη έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε όλα αυτά, καθώς και μια εξήγηση για το οτιδήποτε, έστω και αν στους περισσότερους τομείς γνώσεις τα ερωτηματικά είναι περισσότερα από τις τελείες και τις παύλες.
Ανάμεσα στα αντικρουόμενα αυτά πυρά, δεν θα είχε κανείς άδικο αν υπέθετε ότι η αλήθεια ή ό,τι πλησιέστερο σε αυτήν βρίσκεται κάπου στη μέση και κάπου εκεί ίσως πρέπει να την αναζητήσουμε και στο θέμα των Στιγμάτων, ένα "θαύμα" που εντοπίζεται κυρίως στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και περιλαμβάνει αιμορραγικές εστίες στα σημεία όπου σύμφωνα με την παράδοση σταυρώθηκε ο Χριστός: στις παλάμες, στα μετατάρσια, στις πλευρές, στην πλάτη και στο μέτωπο. Λέγεται ότι το αίμα από τις πληγές αυτές ρέει συνεχώς χωρίς να πήζει, συνοδεύεται συνήθως από πόνο, ενώ μερικές φορές αναδύει ένα υπέροχο άρωμα. Το σχήμα των αιμορραγικών εστιών είναι συνήθως στρογγυλό και σε κάποιες περιπτώσεις ρομβοειδές ή γενικά δίνει την εντύπωση εκδοράς, η οποία αυτοϊάται και σταματά να αιμορραγεί, μέχρι να εμφανιστεί ξανά. Τα Στίγματα φημολογείται ότι δεν ανταποκρίνονται στην ιατρική αντιμετώπιση, ενώ κάποιες πιο "εντυπωσιακές" αλλά προφανώς λιγότερο αξιόπιστες περιγραφές θέλουν το αίμα να ρέει προς αντίθετη φορά από εκείνη της βαρύτητας, καθώς και ότι περιλαμβάνει δυο διαφορετικές ομάδες αίματος...
Ο άνθρωπος που βιώνει τα Στίγματα παραδοσιακά θεωρείται ως ιδιαίτερα πιστός, γεμάτος αγάπη, συγγνώμη και κατανόηση για όλο τον κόσμο, ο οποίος μέσα από μια εκστατική διαδικασία "λαμβάνει" τις πληγές του Ιησού, ενώ δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις οραμάτων κατά τα οποία ο στιγματικός "ζει" το μαρτύριο του Χριστού. Πριν την εμφάνιση των Στιγμάτων βιώνει έναν εξαιρετικά ισχυρό πόνο, ψυχής και σώματος και στη συνέχεια εμφανίζεται η αιμορραγία. Εάν υπάρχουν μόνο οι πόνοι χωρίς την εμφάνιση αιμορραγίας, τότε μιλάμε για τα Μυστικά Στίγματα.
Σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, υπήρξαν 62 άτομα που εμφάνισαν τα Στίγματα, με πρώτο από όλους τον Άγιο Ιωάννη της Ασίζης (1181 - 1226) και στην πλειοψηφία τους ήταν γυναίκες, Αγίες, Οσίες και Μοναχές. Φυσικά, υπάρχει και η διφορούμενη αναφορά του Παύλου στο τέλος της Προς Γαλάτας Επιστολής του την οποία ερμηνεύουν ορισμένοι κυριολεκτικά, θεωρώντας την ως μια σαφέστατη δήλωση ότι ο ίδιος ήταν Στιγματικός.

Αντιρρήσεις και σκεπτικισμός

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν την όλη ιστορία με τα Στίγματα ως μια καλοστημένη απάτη ή στην καλύτερη περίπτωση ως προϊόν υποβολής και θρησκοληψίας. Μετά λύπης μου, ωστόσο, σε όποιες γωνιές σκεπτικιστών και αν έψαξα δεν βρήκα τίποτε άλλο από σκιές εικασιών περί απάτης. Δεν αμφιβάλουμε ότι η απάτη είναι μια συνήθεια του ανθρώπινου γένους και όσο πάει γίνεται και συχνότερη ωστόσο έχουμε την άποψη ότι οι περιπτώσεις τέτοιων θαυμάτων θα πρέπει να ερευνώνται εξονυχιστικά σε μια απόπειρα όχι να κατανοήσει κανείς το Θεό αλλά τον ίδιο τον Άνθρωπο και από εκεί και πέρα ο δρόμος προς το Θεό θα είναι πιο εύκολος και ίσως και πιο σύντομος.
Η δήλωση "ψυχοσωματικές εκδηλώσεις" που δίνεται σωρηδόν σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εξήγηση, όπως ακριβώς το "εμπύρετο" δεν αποτελεί διάγνωση αλλά σύμπτωμα μιας υποκείμενης νόσου. Επομένως ουσιαστικά δεν λέμε τίποτα πέρα από το αυτονόητο: ο νους επιδρά στο σώμα και αυτό έχει αποδειχτεί από την επιστήμη. Η πραγματική πρόκληση θα ήταν εάν μπορούσαμε να αποδείξουμε το βιολογικό μηχανισμό με τον οποίο η νοητική σφαίρα επιδρά στην υλική στο σωματικό επίπεδο. Αυτό και μόνο αυτό θα συνιστούσε την πραγματική απόδειξη που επικαλούνται οι σκεπτικιστές αλλά και πάλι θα χρειαζόταν μια λεπτομερής εξέταση όλων των περιπτώσεων Στιγμάτων και αυτό φυσικά δεν είναι εφικτό. Κάποιες θεωρίες μιλούν για το ότι τα Στίγματα δεν είναι αίμα αλλά κάτι σαν κόκκινος ιδρώτας αλλά αποτυγχάνουν να μας εξηγήσουν για ποιό λόγο οι άνθρωποι βιώνουν οξύτατο πόνο, καθώς και το γεγονός που έχει αναφερθεί, ότι τα σημάδια αλλάζουν μορφή σε μερικές περιπτώσεις.
Οι κατηγορίες περί απάτης επίσης χρειάζονται αποδείξεις γιατί τόσο οι πρώτες όσο και οι δεύτερες συνιστούν νομικό παράπτωμα και τιμωρούνται από τη Νομοθεσία. Οι σκεπτικιστές φέρνουν ως "τρανταχτό" παράδειγμα την περίπτωση του Στιγματικού και μετέπειτα Αγίου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Padre Pio (1887 - 1968), ο οποίος όσο ζούσε, κατηγορήθηκε και δικάστηκε από το Βατικανό εκτός των άλλων και γιατί υποτίθεται ότι μόνος του προξένησε τα Στίγματα με τη χρήση οξέος. Η κατηγορία ωστόσο στηρίχθηκε στο ότι είχε παραγγείλει μια ποσότητα από το συγκεκριμένο οξύ από μια Φαρμακοποιό, ενώ οι κατηγορίες περί "ανισορροπίας" θα μπορούσαν κάλλιστα να αποδοθούν σε ενδοεκκλησιαστικές κόντρες.
Υπάρχουν, τέλος μερικοί άνθρωποι που αρκετά δίκαια αναρωτιούνται τι είδους Θεός θα "επέτρεπε" στα πλάσματά του να υποφέρουν με τον ίδιο τρόπο που υπέφερε και ο υιός του επάνω στο Σταυρό...

Τι είναι τα Στίγματα;

Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει οπότε μην περιμένετε να διαβάσετε σε αυτό το κείμενο την απάντηση. Οπωσδήποτε όμως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα υπερφυσικό φαινόμενο αφού στο πεδίο αυτό τα πάντα εξηγούνται με τους φυσικούς νόμους, οι οποίοι όμως σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχουν επαρκώς εξηγηθεί. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, αδυνατούμε να εξηγήσουμε το μηχανισμό με τον οποίο, κατά τη νευροβιολογία, "τα ερεθίσματα από το περιβάλλον και την ψυχική σφαίρα επιδρούν στον Υποθάλαμο".
Η πιθανότητα ο ανθρώπινος νους να μπορεί, κάτω από την επίδραση ακραίων ψυχολογικών καταστάσεων να προκαλέσει την εμφάνιση φαινομένων όπως τα Στίγματα, αποτελεί σαφώς ένα μεταφυσικό φαινόμενο το οποίο αν ερευνηθεί επαρκώς μπορεί να μας ανοίξει νέους ορίζοντες στο μυστήριο του νου και της σωματικής του επίδρασης. Για αυτό, αντί να απορρίπτουμε ασυζητητί ορισμένες εμπειρίες ή να βιαζόμαστε να τις εξηγήσουμε με αοριστολογίες, καλό θα ήταν κάποιος επιστήμονας να έμπαινε στον κόπο και με ανοιχτό μυαλό να εξέταζε όσες περιπτώσεις του είναι διαθέσιμες.
Πέρα από όλα αυτά, όμως, υπάρχει άλλη μια πιθανότητα την οποία καλό θα ήταν να είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Υπάρχει στον Εσωτερισμό ένα φαινόμενο που είναι γνωστό ως Αντίκτυπος. Σε αυτό, οτιδήποτε συμβαίνει στο αστρικό πεδίο, μπορεί να εμφανιστεί και στο υλικό σώμα και ορισμένοι από εμάς έχουμε πικρή εμπειρία του φαινομένου αυτού. Με λίγα λόγια, εάν κάποιος χτυπηθεί ή τραυματιστεί στο αστρικό πεδίο, τότε το υλικό του σώμα είναι δυνατό να εμφανίσει τα σημάδια και τυγχάνει να έχω δει με τα μάτια μου μια δυο τέτοιες περιπτώσεις. Δεν μπορούμε λοιπόν να αποκλείσουμε την πιθανότητα τα άτομα αυτά να βιώνουν κάποιου είδους αστρικής αψιμαχίας και μέσω του Αντίκτυπου να δημιουργούνται τα Στίγματα. Άλλωστε, όλοι οι Στιγματικοί ανέφεραν ότι δέχονταν φοβερές δοκιμασίες από τον "Σατανά" και βασανίζονταν για πολλά χρόνια...

Ο Άγγελος του Κέτερ και του Μαλκούτ

2008-06-02T13:24:00.003+03:00

Η Καμπάλλα, από τότε που την ξαναθυμήθηκα, αποτελεί για μένα καθημερινή ενασχόληση της σκέψης μου: μου είναι δύσκολο να περάσει έστω και μία ημέρα χωρίς να την μελετήσω ή να σκεφτώ για αυτήν. Είμαι απόλυτα βέβαιος πως οι συνδέσεις που επιχειρώ να κάνω δεν θα είναι πάντοτε σωστές αλλά αυτή τη φορά συγχωρώ τον εαυτό μου. Ο δρόμος της Αλήθειας είναι στρωμένος με λάθη αλλά η Καμπάλλα είναι ένα ζωντανό σύστημα που σίγουρα θα μου υποδείξει που έσφαλα. Σε τελική ανάλυση, ίσως και να είναι καλύτερο να κάνει λάθη κανείς από το να μην ασχολείται καθόλου και παθητικά εντελώς να διαβάζει όσα οι άλλοι προβληματίστηκαν για να βρουν. Αυτός δεν είναι ο δικός μου ο δρόμος και με χαρά θα δεχτώ να με διορθώσει οποιοσδήποτε κατέχει σημαντικότερες γνώσεις από τις δικές μου. Για αυτό το λόγο, ιδιαίτερα στη νέα κατηγορία "καββαλιστικές σκέψεις", θα ξεδιπλώνω τη συλλογιστική και τους προβληματισμούς μου επάνω στην Καμπάλλα. Κάποιοι μπορεί να είναι ασήμαντοι για εκείνους που ξέρουν, κάποιοι άλλοι ίσως να έχουν κάτι σημαντικό να πουν. Πετώντας το βελάκι στον στόχο δεν θα τον πετύχουμε πολλές φορές αλλά κάποιες άλλες ίσως και να φτάσουμε πολύ κοντά...
Εδώ και δύο ημέρες με προβληματίζει η ομοιότητα των ονομάτων των Αρχαγγέλων του Κέτερ και του Μαλκούτ. Σε αντίθεση με τους περισσότερους Αγγέλους, των οποίων τα ονόματα καταλήγουν σε -ελ ή -ηλ, οι δύο αυτοί Αρχάγγελοι έχουν την κατάληξη -ον. Μέτατρ- ον είναι η Αρχαγγελική συνείδηση του Κέτερ και Σανταλφ- όν είναι του Μαλκούτ. Η κατάληξη αυτή δεν είναι παράξενη ή σπάνια στην εβραϊκή γλώσσα, αφού υπάρχουν αρκετά ονόματα ή τοπωνύμια που την περιέχουν: Συμεών, Γεδεών, Ζαβουλών και αρκετά άλλα. Εάν επικεντρωθούμε όμως στον κάθε Αρχάγγελο και στη θέση του επάνω στο Δέντρο της Ζωής, ίσως και να αντιληφθούμε ότι η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία.
Καταρχήν βρίσκονται και οι δύο στη μεσαία στήλη ή στήλη ισορροπίας: Το Κέτερ είναι στην κορυφή και αντιπροσωπεύει την περισσότερο υπερβατική μορφή του Θείου που μπορεί να γίνει αντιληπτή και το Μαλκούτ αποτελεί τη βάση της στήλης ισορροπίας, το υλικό πεδίο και το ίδιο το Κέτερ σε χαμηλότερο επίπεδο. Πάνω από το Μαλκούτ βρίσκεται το Γεσούντ, το οποίο έχει αντιστοιχηθεί και με το Άγιο Πνεύμα, πιο ψηλά το Τίφαρετ, ο Θυσιασμένος Υιός του Θεού και πιο πάνω ακόμα, κρέμεται στην άβυσσο η αόρατη Σεφίρα Ντάατ, που αντιπροσωπεύει τη συνειδητότητα και τη Γνώση. Αυτά ως προς τα Σεφιρώθ. Ας δούμε μερικά πράγματα για τους δύο αυτούς ισχυρούς Αρχαγγέλους.

Μέτατρον και Σανταλφόν

Ο Μέτατρον είναι ένας αρκετά μυστηριώδης Αρχάγγελος που κάτω από την Εξουσία του Εχεγιέ, κυβερνά τα Χαϊόθ Χα Καντές, τα Άγια Ζώντα Δημιουργήματα που κανείς ζωντανός άνθρωπος δεν μπορεί να δει. Σύμφωνα με κάποιες εβραϊκές παραδόσεις, ο Προφήτης Ενώχ, γνωστός για το περίφημο εξωκανονικό βιβλίο του, μετέστη στους ουρανούς χωρίς να πεθάνει, αφού πρώτα είχε κατανοήσει όλα τα μυστήρια του Ουρανού και της Γης και "έγινε" ο Αρχάγγελος Μέτατρον, ένας από τους ψηλότερους Αγγέλους με 36 ζεύγη φτερών και χιλιάδες μάτια, μεσολαβητής μεταξύ των ανθρώπων και του Θεού.
Από την άλλη ο Σανταλφόν, σύμφωνα με τον Μακ Γκρέγκορ Μάδερς είναι ένα "θηλυκό" Χερούβ, επίσης από τους ψηλότερους Αγγέλους, υπεύθυνος για τη διαφοροποίηση του φύλου στα έμβρυα και αδερφός (ή αδερφή) του Μέτατρον. Επίσης (και αυτό είναι το εξαιρετικά ενδιαφέρον), υπάρχει η άποψη ότι είχε ενσαρκωθεί στην προσωπικότητα που είναι γνωστή ως Προφήτης Ηλίας, ο οποίος σας θυμίζω ότι επίσης ανελήφθη στους ουρανούς χωρίς να πεθάνει.
Θα έχετε παρατηρήσει ότι υπάρχουν αρκετές ομοιότητες ανάμεσα στους δύο αυτούς Αρχαγγέλους: θεωρούνται ως ιδιαίτερα ψηλοί, είναι αδέρφια, είχαν ενσαρκωθεί σε Προφήτες οι οποίοι ανελήφθησαν στους ουρανούς χωρίς να πεθάνουν και βρίσκονται στα "άκρα" της στήλης ισορροπίας. Μια σημαντική τους διαφορά είναι πως, σε μια τουλάχιστον άποψη, ο Σανταλφόν στην ουσία πρέπει να προσφωνείται με το θηλυκό γένος.

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Στην Καμπάλλα τίποτα δεν είναι τυχαίο ακόμα και αν δεν το κατανοούμε. Οι ομοιότητες αυτές προφανώς έχουν κάτι να μας πουν. Χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι οι σκέψεις που θα ξεδιπλώσουμε αποτελούν και την αλήθεια ή έστω μια σημαντική γνώση, θα τις παραθέσουμε ελπίζοντας και όχι για λόγους εγωισμού ή προβολής να είμαστε σωστοί στις σκέψεις μας.
Η ταύτιση των δύο Αρχαγγέλων με γνωστούς Προφήτες του ανθρώπινου γένους μπορεί να υποδηλώνει ότι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε. Μπορεί να ενωθεί με το Θείο, να απορροφηθεί από τον Εχεγιέ και να ξαναγίνει Άγγελος, όπως αναφέρουν αρκετές παραδόσεις. Η πνευματική εμπειρία που αποδίδεται στο Μαλκούτ είναι το όραμα του Άγιου Φύλακα Αγγέλου, που στην ουσία είναι ο Ανώτερος Εαυτός και αυτό μας μοιάζει ως ένα αρκετά επιβεβαιωτικό στοιχείο στη σκέψη που αναφέραμε παραπάνω.
Μέσα από τη γνωριμία μας με τον Υιό του Τίφαρετ, διαμέσου της Ντάατ (συνειδητότητας) μπορούμε να φτάσουμε στο Κέτερ: Ο Σανταλφόν μπορεί να γίνει Μέτατρον, ο Ηλίας Ενώχ και το υλικό πεδίο μπορεί να εξυψωθεί στο Θείο, του οποίου αποτελεί ουσιαστικά την εκδήλωση στο μορφικό πεδίο. Η παράδοση της Εκκλησίας ότι οι δύο Προφήτες "θα επιστρέψουν" προφανώς δεν αναφέρεται στην κυριολεξία της έκφρασης αλλά εννοεί ότι η διαδικασία της Θέωσης που αναφέρθηκε παραπάνω δεν είναι μια απλή θεωρία αλλά μια "πρακτική" που συμβαίνει και θα συμβαίνει, μια δυναμική διαδικασία στην οποία "μετέχουν" ο Πατέρας (Κέτερ), ο Υιός (Τίφαρετ) και το Άγιο Πνεύμα (Γεσούντ), διαμέσου της συνειδητότητας (Ντάατ)...

Έλενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκι

2008-05-25T11:50:00.007+03:00

Η Έλενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκι, ιδρύτρια της Θεοσοφικής Εταιρείας, θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες μορφές της Εσωτερικής Σκέψης. Γεννήθηκε το 1831 στο Αικατερινοσλάβ της τότε Σοβιετικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας της ήταν στρατιωτικός ευγενούς καταγωγής από τη Γερμανία, ενώ η μητέρα της ήταν γνωστή συγγραφέας που πέθανε πρόωρα. Η οικογένεια της Έλενα και ο ευρύτερος συγγενικός της κύκλος αποτελούνταν από μορφωμένα και καλλιεργημένα άτομα που κατείχαν κρατικές θέσεις και αξιώματα.
Στην ηλικία των 17 ετών η Έλενα παντρεύτηκε τον κατά 23 χρόνια μεγαλύτερό της Νικηφόρο Μπλαβάτσκι, αντικυβερνήτη του Εριβάν αλλά τρεις μήνες αργότερα το έσκασε με ένα άλογο και ξεκίνησε την περιπλάνησή της στον κόσμο, η οποία κράτησε δέκα ολόκληρα χρόνια. Ανάμεσα σε άλλους προορισμούς, επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη, την Ελλάδα, την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά, τη Γερμανία, το Μεξικό, τη Νότια Αμερική, την Ινδία, τη Σρι Λάνκα και το Θιβέτ, όπου πέρασε δυο χρόνια μελετώντας το μοναχισμό, ασπαζόμενη τελικά το Βουδισμό. Επιστρέφοντας στη Ρωσία, σχετίστηκε με έναν τραγουδιστή της όπερας και φήμες θέλουν να απέκτησε μαζί του ένα παραμορφωμένο παιδί, το οποίο πέθανε σε ηλικία 5 ετών και έκτοτε η Έλενα έπαψε να πιστεύει στο Θεό των χριστιανών. Πάντως η ίδια ισχυρίστηκε πως μετά τον αποτυχημένο γάμο της, ο οποίος ήταν ουσιαστικά λευκός, η ίδια παρέμεινε παρθένα σε ολόκληρη τη ζωή της.
Το 1873 μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη, όπου και εντυπωσίασε τους ανθρώπους με τις υποτιθέμενες ψυχικές της δυνάμεις οι οποίες εκτός των άλλων περιλάμβαναν και υλοποιήσεις (τα γνωστά εκτοπλάσματα). Παντρεύτηκε δεύτερη φορά αλλά ξαναχώρισε μετά από λίγους μήνες. Το Σεπτέμβριο του 1875, μαζί με τον Henry Steel Olcott και άλλους ίδρυσαν τη Θεοσοφική Εταιρεία, ενώ ένα χρόνο νωρίτερα είχε γράψει το διάσημο βιβλίο της "Αποκαλυμμένη Ίσιδα".
Το 1879 έζησε στην Ινδία, όπου τρία χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε η έδρα της Θεοσοφικής Εταιρείας, ενώ στη συνέχεια πέρασε μερικά χρόνια στη Γερμανία, γράφοντας το πρώτο μέρος από το έργο της "Το Μυστικό Δόγμα", το οποίο ισχυρίστηκε ότι έλαβε κατά τη διάρκεια ενός οράματος. Άρρωστη από γρίπη και υποφέροντας από την καρδιά της, πέθανε τελικά το 1891 και αποτεφρώθηκε, με ένα μέρος από τις στάχτες της να ρίχνεται στον ποταμό Γάγγη στην Ινδία. Διάδοχός της στην Ηγεσία της Θεοσοφικής Εταιρείας ορίστηκε η γνωστή Annie Besant.

Το έργο της

Τα γνωστότερα στο ευρύ κοινό έργα της είναι η "Αποκαλυμμένη Ίσιδα" και η "Μυστική Δοξασία". Σε αυτά η Μπλαβάτσκι προσπαθεί να δώσει μια κοσμογονία και εξήγηση του φυσικού κόσμου, της θρησκείας και των ιερών της κειμένων καθώς και πολλών άλλων πραγμάτων μέσα από τη σκοπιά του Εσωτερισμού. Η Θεοσοφία δέχεται πως η Αλήθεια δεν είναι προνόμιο κανενός αλλά βρίσκεται σε όλες τις θρησκείες και σε όλες τις διδασκαλίες σε σπερματική μορφή, μέσα από συμβολισμούς και κώδικες που εάν αποκαλυφθούν και ενωθούν μεταξύ τους, μπορούν να οδηγήσουν σε μια μεγαλύτερη κατανόηση τόσο του φυσικού όσο και του αόρατου κόσμου και μπορούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο στη φώτιση και στη Θέωση, που είναι και ο σκοπός της ύπαρξης.
Το έργο της σε πολλά σημεία είναι δυσνόητο και μπορεί να προκαλέσει τη λογική σας σε έντονο βαθμό αλλά αυτό φαίνεται πως είναι μια "ιδιότητα" των πρωτοπόρων και η Μπλαβάτσκι ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της, καθώς μεταξύ άλλων ήταν κι εκείνη που προσπάθησε να συνδέσει τον Ανατολικό με το Δυτικό Μυστικισμό, δείχνοντας ότι όλοι οι λαοί έχουν τη Γνώση της όποιας αλήθειας μπορεί να κατακτηθεί στο υλικό πεδίο. Εξαιτίας αυτής της πρωτοπορίας και του ριζοσπαστισμού των ιδεών της αποτελεί μια από τις περισσότερο αμφολεγόμενες προσωπικότητες του Εσωτερισμού. Ακόμη και σήμερα δέχεται σφοδρές επιθέσεις και μια μικρή αναζήτηση στον παγκόσμιο ιστό θα σας βεβαιώσει για του λόγου το αληθές. Σε ό,τι δε αφορά στο ελληνικό παράρτημα του διαδικτύου η κατάσταση είναι ως συνήθως τραγική. Έχει δεχτεί σφοδρές επιθέσεις για την κριτική της στις θρησκείες (σε μια ελληνική ιστοσελίδα μάλιστα την αποκαλούν ψευδοθρησκειολόγο), καθώς και για το απόφθεγμά της ότι η Αστρολογία είναι μια επιστήμη αλάνθαστη εξίσου με την Αστρονομία, αρκεί οι λειτουργοί της να είναι αλάνθαστοι επίσης. Ενώ είμαι βέβαιος ότι και η ίδια είχε υποπέσει σε λάθη όπως και όλοι μας είμαι εξίσου βέβαιος ότι σε πάρα πολλά σημεία, στα περισσότερα μάλιστα, ήξερε πολύ καλά τι έλεγε. Χωρίς να εγκαταλείπουμε τους κανόνες της λογικής, ένα ευρύτερο πνεύμα δεν θα μας έβλαπτε καθόλου και δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω ότι η αρχαία Σοφία διαθέτει περισσότερη... Σοφία από όση νομίζουν οι σύχρονοι. Διότι εάν η επιστήμη εξετάζει τη φυσική πορεία της δημιουργίας του κόσμου, η Εσωτερική Σκέψη εξετάζει την πνευματική του δημιουργία. Εάν οι δυο σχολές διαθέτουν επαρκές πνεύμα, μπορούν εύκολα να καταλάβουν ότι αλληλοσυμπληρώνονται, καλύπτοντας η μια τα κενά της άλλης και απαντώντας η μία στα ερωτήματα που η άλλη θέτει.
Μέσα από μια τέτοια διαδικασία μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί η Μπλαβάτσκι είναι εξίσου απαραίτητη με τον Αϊνστάιν, ο καθένας από τη δική του πλευρά.

Η ελληνική πραγματικότητα της Μεταφυσικής (μέρος 2ο)

2008-05-25T09:50:00.000+03:00

Τονίσαμε στο προηγούμενο άρθρο ότι τα όσα θίγουμε δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του ελληνικού χώρου αλλά αποτελούν σημεία των καιρών. Υπάρχει όμως ένα φαινόμενο που, έστω και αν δεν είναι μόνο ελληνικό, είναι σε αυτήν εδώ τη χώρα που το συναντάμε σε υπερβολικό βαθμό. Πρόκειται περί της αρχαιοπληξίας. Θα πει κανείς ότι εν μέρει είναι αναμενόμενο και "λογικό", δεδομένου ότι έχουμε την τύχη να είμαστε κληρονόμοι ενός εξαιρετικού πολιτισμού. Αυτό όμως, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί τα φαινόμενα που θα θίξουμε στο μεγαλύτερο μέρος του άρθρου αυτού, διότι θα προσπαθήσουμε με ψυχραιμία να τοποθετήσουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, με κάθε σεβασμό στη θρησκευτική πίστη του καθενός.

Η προγονοπληξία

Αποτελεί ευθύνη όλων μας ο σεβασμός στην πολιτιστική μας κληρονομιά και χρέος μας στις επόμενες γενιές η συνέχιση του πολιτισμού. Σεβασμό οφείλουμε επίσης να δείχνουμε στη θρησκευτική πίστη των προγόνων μας και των σύγχρονων ανθρώπων. Κανείς δεν αμφιβάλει ότι ο ελληνικός πολιτισμός πρόσφερε τα μέγιστα στην ανθρωπότητα αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να κλείνουμε τα μάτια στην προσφορά των άλλων. Οι Έλληνες δεν είναι περισσότερο ευλογημένος λαός από τους υπόλοιπους και ως προς αυτό δεν θα έπρεπε να μοιάζουμε με τους Εβραίους, οι οποίοι έχουν τη δική τους ευλογία ως λαός. Όλοι παιδιά του Εχεγιέ είμαστε και είναι τα ονόματα μόνο που αλλάζουν αλλά όχι η ουσία.
Τα Ελληνικά Μυστήρια αποτελούν σημαντικό μέρος της Δυτικής Εσωτερικής Παράδοσης όταν ασκούνταν στην πραγματική τους μορφή, πριν δηλαδή την παρακμή τους. Ήταν ισχυρά και φιλοσοφημένα, όπως όλα τα μυστήρια, για αυτό και συμμετείχαν σε αυτά σημαντικοί άνδρες της αρχαιότητας. Η εξωτερική μορφή της πίστης των αρχαίων ήταν το Δωδεκάθεο, δηλαδή ο απλός πιστός της αρχαίας Ελλάδας πίστευε στην ύπαρξη Δώδεκα Ανώτερων και ξεχωριστών θεοτήτων και κατά τη γνώμη μου δε διέφερε σημαντικά από τον πιστό της σημερινής εποχής, έστω και αν δωδεκαθεϊσμός και χριστιανισμός διαφέρουν σημαντικά ως προς τα εξωτερικά τους στοιχεία. Ο αρχαίος πιστός ήταν επίσης προληπτικός, δεισιδαίμονας και απλοϊκός, το ίδιο με τον σύγχρονο χριστιανό και δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί την Εσωτερική διδασκαλία, απλά γιατί δεν του είχε προσφερθεί, ανάμεσα σε άλλους λόγους. Δεν έχω σκοπό να αναλύσω την αρχαία θρησκεία καθώς δεν είμαι ειδικός σε αυτό τον τομέα, όμως η γνώση των αρχαίων μυστηρίων δεν ήταν ανοιχτή στο ευρύ κοινό, παρά σε έναν κύκλο εκλεκτών μυημένων οι οποίοι, ανάμεσα σε άλλα, είχαν συλλάβει την έννοια του Ενός Θεού από την εποχή του Ορφέα κιόλας. Τα ελληνικά μυστήρια, σε καμία περίπτωση δεν ήταν δαιμονικές λατρείες, αν και εξαιρέσεις υπήρξαν στις εποχές που επήλθε παρακμή. Η εμπλοκή του σεξουαλικού στοιχείου μέσα στα μυστήρια αλλοίωσε την αρχική τους σημασία, καθώς ήταν sex for sex και τίποτε άλλο. Στις εποχές που ο χριστιανισμός άρχισε να αναπτύσσεται τα αρχαία ελληνικά μυστήρια είχαν αρχίσει να παρακμάζουν. Αυτό είναι ένα αναμενόμενο επακόλουθο της Εξέλιξης. Κανείς δεν υποβιβάζει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό εάν ισχυριστεί αυτό που έγραψα παραπάνω.
Στη σημερινή εποχή, όμως, που επιχειρείται μια "αναβίωση" του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, παρατηρώ ότι το πράγμα έχει ξεφύγει εντελώς από την πορεία της ισορροπίας. Οι περισσότεροι "εθνικοί" επιδίδονται σε μια κατασυκοφάντηση του χριστιανισμού, αστήριχτη στις περισσότερες περιπτώσεις, καθώς και σε μια εντελώς αντίθετη με το αρχαίο πνεύμα σπίλωση του ονόματος του Ενός Θεού και των πιστών του και της πίστης σε αυτόν. Η τακτική τους αυτή αποδεικνύει σε όλους ότι οι σκοποί τους δεν περιλαμβάνουν την αναβίωση του αρχαίου πνεύματος αλλά τη συνέχιση της παρακμής του. Δυστυχώς η μοίρα το έφερε έτσι που να γνωρίζω καλά αυτά που λέω και να τα έχω βιώσει από κοντά. Όμως τα πάντα λειτουργούν ως μάθημα για την ψυχή και από αυτή την άποψη χαίρομαι πολύ που πήρα το μάθημα.
Όσο ακολουθούν πολωτικές τακτικές, όπως το να αμφιβάλουν για τη χριστιανική πίστη, να λοιδωρούν τους μάρτυρες και τους Αγίους και να σπιλώνουν το όνομα του Γιαχβέ, τόσο θα συναντούν την περιφρόνηση του κόσμου. Ας κατανοήσουν ότι ένας είναι ο Θεός και είναι απλά τα ονόματα που αλλάζουν. Ας καταλάβουν ότι υπάρχει Σοφία και Μυστικισμός και στο Ισραήλ και στο χριστιανισμό και ας προσπαθήσουν να βρουν τα σημεία που όλες οι φιλοσοφίες συγκλίνουν. Αν το κάνουν με ανοιχτό πνεύμα, τόσο ανοιχτό όσο το αρχαίο ελληνικό, θα είναι με έκπληξη που θα διαπιστώσουν πόσα πολλά τους ενώνουν.
Ορισμένες από τις ομάδες αυτές, εκείνες που ασχολούνται με τη μεταφυσική, σπεύδουν να χαρακτηρίσουν ως πραγματικά θαύματα εκείνα που αναφέρονται στον αρχαίο ελληνικό κόσμο και όλα τα υπόλοιπα για εκείνους είναι προϊόντα θρησκοληψίας ή απάτης.

Η χριστιανική δεισιδαιμονία

Δεν έκρυψα ποτέ από κανέναν πως είμαι θετικά διακείμενος προς το χριστιανισμό. Σε αυτόν βαπτίστηκα και ακολουθώ τα τυπικά του και σέβομαι την πίστη των χριστιανών. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν προτίθεμαι να χαριστώ στα μελανά του σημεία, που είναι πολλά, τόσα που εδώ θα κάνω μόνο μια εξαιρετικά μικρή αναφορά.
Ο χριστιανισμός ήρθε σε μια συγκυρία κατά την οποία ο αρχαίος κόσμος, βάσει της γνώσης που διέθετε, είχε ανάγκη από μια αλλαγή. Μέσα από κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, εκτός των άλλων, ο χριστιανισμός εδραιώθηκε ως θρησκεία και έφτασε στις ημέρες μας να αριθμεί περισσότερο από 1,5 δισεκατομμύρια πιστούς, με την πλειοψηφία τους να ασπάζονται το Καθολικό Δόγμα. Είναι θεσμός που μετράει σχεδόν 2.000 χρόνια ζωής και επηρέασε τον κόσμο θετικά και αρνητικά. Είναι σαφές πως επηρεάστηκε από σύγχρονά του ρεύματα και ανέδειξε μερικές πραγματικά φωτισμένες μορφές. Τα τυπικά του είναι ισχυρά και ακολουθούνται και από μη οπαδούς του.
Δεν αρνούμαι ότι ο χριστιανισμός και οι πρακτικές του αποτελούν μια ατραπό για την προσέγγιση του Θείου και είχα την τύχη να συναντήσω ανθρώπους με πραγματικά μυστικιστικές τάσεις, φωτισμένα μυαλά ενός υπερβατικού επιπέδου, καθώς και πολύ κόσμο να είναι ευτυχισμένος με την πίστη του και ευσεβής. Είδα όμως και κόσμο γεμάτο δεισιδαιμονία και προκατάλειψη να στενάζει δίχως ουσιαστικό λόγο κάτω από μια απολυταρχική εξουσία του Κλήρου. Είδα τη διαστρέβλωση αρκετών πραγμάτων, τη συσσώρευση πλούτου και αξιωμάτων, την απολυτότητα σχετικά με το ποιός κατέχει την αληθινή γνώση και άλλα πολλά. Κυρίως είδα τη δαιμονοποίηση του οτιδήποτε αποφάσισαν πως δεν είναι συμβατό με την Εν Χριστώ Ζωή. Για αυτό βιάστηκαν να χαρακτηρίσουν ως δαιμονολατρεία τα αρχαία μυστήρια και έχουν εκδόσει μια εκτενέστατη λίστα με όλες τις ομάδες που εκείνοι θεωρούν ως αιρετικές. Περίοπτη θέση στις λίστες αυτές αποτελούν ορισμένες οργανώσεις και λέσχες που ασχολούνται με τον Πνευματισμό και με ανάλογα πεδία. Είδα επίσης στο παρελθόν να κινούνται ολόκληροι πόλεμοι στο όνομα του χριστιανισμού και οι Πύλες του Κάτω Κόσμου άνοιξαν διάπλατα για να υποδεχτούν τις χιλιάδες ή και εκατομμύρια των ψυχών που χάθηκαν στο όνομα ενός Θεού που κανονικά είναι Θεός της Αγάπης. Στη σημερινή εποχή οι θρησκευτικοί πόλεμοι δεν έχουν εκλείψει, θα θυμάστε τις περίφημες δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ σχετικά με τους "αλλόθρησκους". Είναι πολλά στο χριστιανισμό που θα μπορούσαν να απογοητεύσουν τον ειλικρινή και αφοσιωμένο πιστό.
Στις διαδικτυακές και επικοινωνιακές τους γενικά απόπειρες, οι ομάδες που μελετούν τα της Εσωτερικής Γνώσης και τη Μεταφυσική δεν διαφέρουν σημαντικά από την επίσημη γραμμή της Εκκλησίας: ό,τι προέρχεται από τους κόλπους της είναι αξιόπιστο και οτιδήποτε άλλο ανήκει στη σφαίρα της πλάνης, μιας και είναι ο Σατανάς εκείνος που προκαλεί την εκδήλωση τέτοιων φαινομένων προκειμένου να εξαπατήσει τους πιστούς.

Οι διαδικτυακοί πόλεμοι των "πιστών"

Εξαιτίας της ανάπτυξης του διαδικτύου, όπως προαναφέραμε, οι δύο παραπάνω παρατάξεις δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν συγκρουστεί με μέσα που δεν αρμόζουν στο τι η κάθε μία πρεσβεύει. Αποτελεί συνηθισμένη παρατήρηση για όποιον έχει ασχοληθεί το ότι η μια κατηγορεί την άλλη για υιοθέτηση απόψεων και πρακτικών με τις οποίες στην ουσία και η ίδια επιδίδεται. Θεωρώ εξαιρετικά γελοίο το να κατηγορούν ορισμένοι νεοεθνικοί τους χριστιανούς για φανατισμό, τη στιγμή που και οι ίδιοι κάνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω συγκρουστεί με τις ακραίες απόψεις και των δύο. Διότι για τους μεν δεν είμαι "καλός χριστιανός" επειδή ορισμένα τα δέχομαι και άλλα δεν τα δέχομαι ή τα δέχομαι κάπως διαφορετικά ενώ για τους δε επειδή, όντας χριστιανός στο θρήσκευμα, δεν συνιστώ "σωστό έλληνα". Δεν χρειάζεται να πω ότι οι θέσεις τους αυτές περνούν σαν σφαίρα το ένα αυτί και βγαίνουν από το άλλο. Καλή και Άγια Σεφίρα το Γκεβούρα αλλά οφείλει να εξισορροπείται από το Χέσεντ και το αντίστροφο. Αλλιώς, η Κλιφωθική ζώνη είναι το μόνο λογικό επακόλουθο.
Νομίζω ότι υπάρχουν αρκετοί δρόμοι για να προσεγγίσει κανείς το Θείο. Η απεραντοσύνη του κάνει λογικότερη την ύπαρξη πολλών διαφορετικών δρόμων παρά μιας και μόνης λεωφόρου. Και έχω την εντύπωση πως σε κάποιο απομακρυσμένο σημείο, τα πολλά και αποκομμένα το ένα από το άλλο δρομάκια ενώνονται σε ολοένα και μεγαλύτερους δρόμους, μέχρι να φτάσει κανείς στη Λεωφόρο, στην Ευθεία Οδό, της οποίας η Θεότητα αποτελεί τη μοναδική κατάληξη.

Η μοναξιά της έρευνας

Θα ήμουν εντελώς ισοπεδωτικός εάν ισχυριζόμουν ότι όλοι οι ερευνητές ανήκουν σε κάποια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένας ικανός αριθμός από αυτούς που πραγματοποιούν σοβαρές μελέτες, αποστασιοποιημένοι από τον εύκολο εντυπωσιασμό και τα οικονομικά οφέλη, τα οποία σε κάποιο βαθμό είναι αναπόφευκτα. Εάν το μεγαλύτερο μέρος του κοινού αρέσκεται στο να διαβάζει υπερβολές, τότε καλά κάνουν μερικοί και πλουτίζουν από το τίποτα. Είναι οι ίδιοι που σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθούν σε εντυπωσιακά και ενδιαφέροντα συμπεράσματα, διότι η έρευνά τους είναι ισορροπημένη.
Υπάρχουν και στην Ελλάδα κάποιοι από αυτούς αλλά συνήθως επιλέγουν την αφάνεια και την εργασία μέσα στη μυστικότητα και τη μοναξιά. Έχω καταλήξει στο ότι είναι απαραίτητη μια ικανή δόση μοναξιάς και αποστασιοποίησης, προκειμένου κανείς να μελετήσει όλα αυτά τα ζητήματα. Ξέρω καλά πως πολλούς από αυτούς θα τους βρείτε ψάχνοντας εκεί που δεν θα πήγαινε το μυαλό σας αλλά, πιστέψτε με, αποτελεί εξαιρετική εμπειρία εάν κανείς τους συναντήσει γιατί, καλώς ή κακώς δεν θα τους βρείτε συνήθως ανάμεσα σε γνωστούς αρθρογράφους και συγγραφείς αν και αυτό δεν αποκλείεται εντελώς.
Δεν προτρέπω κανέναν να σταματήσει να προμηθεύεται περιοδικά, να αγοράζει βιβλία, να παρακολουθεί εκπομπές ή να σερφάρει σε σχετικές ιστοσελίδες. Του λέω απλά ότι θα πρέπει να φιλτράρει τις πληροφορίες που παίρνει από εκεί, για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Υπό αυτή την έννοια, δεν ζητώ από κανέναν να θεωρήσει ακόμα κι εμένα ως αξιόπιστη πηγή, παρά το ότι κάνω το καλύτερο δυνατό για να μεταφέρω "ασφαλείς" γνώσεις. Η μεταφυσική ενασχόληση είναι μια εξαιρετικά ατομική διαδικασία και οι όποιες εμπειρίες έχει κανείς, έχουν σχετική και μόνο σημασία και συνήθως για τον ίδιο που τις βιώνει. Σε ανώτερα επίπεδα μπορεί να τις εντάξει σε ευρύτερα φαινόμενα και αντιλήψεις, παρά τις πολλές παγίδες που υπάρχουν. Η Εσωτερική Αναζήτηση δεν είναι παιδική χαρά που κανείς θα σκοτώσει το χρόνο του. Δυστυχώς όμως, ως τέτοια αντιμετωπίζεται από τον περισσότερο κόσμο και εδώ είναι το σημείο που θα επιθυμούσα από όλους εκείνους να εξαντλήσουν τη σοβαρότητά τους.
Ίσως θεωρηθώ υπερβολικός από πολλούς, όμως μου είναι αδιανόητο να παραθέτουν κάποιοι μαγικά τυπικά και συμβουλές για το πως να φτιάξει κανείς φυλαχτά, να επιτύχει Αστρική Προβολή ή να πραγματοποιήσει εξαγνισμό του χώρου και "έλεγχο" στην Κουνταλίνι. Και μου είναι αδιανόητο (κι εδώ ίσως θεωρηθώ υπερβολικός), διότι τα θεωρώ επικίνδυνα με όλη τη σημασία της λέξης. Δεν θα δίνατε ποτέ σπίρτα στα χέρια ενός μικρού παιδιού ούτε και θα το αφήνατε να μάθει ποδήλατο στην άκρη ενός γκρεμού, εκτός και αν ήξερε να πετάξει.

Η ελληνική πραγματικότητα της Μεταφυσικής (μέρος 1ο)

2008-05-23T09:17:00.001+03:00

Ζούμε σε μια χώρα που έχει μακραίωνη παράδοση στο χώρο της μεταφυσικής και της εναλλακτικής σκέψης. Οποιοσδήποτε κάνει μια μικρή μόνο αναζήτηση στην περιοχή του, θα ανακαλύψει παραδόσεις και μαρτυρίες για μια σειρά από μεταφυσικά φαινόμενα οι οποίες αν συγκεντρώνονταν θα μπορούσαν να αποτελέσουν το υλικό για πολλούς τόμους μιας φορτεανής μελέτης.
Παράλληλα, ζούμε σε μια χώρα που διαθέτει εξαιρετικά ισχυρό το θρησκευτικό φρόνημα, το οποίο με τη σειρά του επηρεάζει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο κανείς "βλέπει" τη μεταφυσική, η μελέτη της οποίας δεν είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη, τουλάχιστον όχι συγκρίσιμη με χώρες του εξωτερικού, όπως είναι η Αμερική και η Μεγάλη Βρετανία και κυρίως μάλιστα η τελευταία. Ωστόσο, υπάρχουν μερικά περιοδικά, ιστοσελίδες, εκπομπές και κοινότητες γενικότερα που μελετούν το χώρο και παρουσιάζουν από μικρή έως αρκετή κινητικότητα, προσπαθώντας να φέρουν σε επαφή το ευρύ κοινό με το δύσκολο χώρο της εναλλακτικής σκέψης.
Σκοπός του σημερινού άρθρου είναι να παρουσιάσει μερικές γενικές σκέψεις μου γύρω από την εναλλακτική αναζήτηση στην Ελλάδα και να επισημάνει κάποια πράγματα που εγώ προσωπικά θεωρώ σημαντικά. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συμμετοχή των αναγνωστών μου στην συζήτηση που θα ακολουθήσει.

Είναι για όλους η Μεταφυσική;

Εάν η απάντηση έπρεπε να δοθεί μονολεκτικά, τότε σαφώς και θα ήταν "όχι". Ο σημαντικότερος ίσως λόγος είναι ότι η Μεταφυσική αναγκάζει τον άνθρωπο να αναθεωρήσει τον κόσμο που ο ίδιος έχει αποδεχτεί ως πραγματικό και μοναδικό, χωρίς να του παρουσιάζει απτές αποδείξεις. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο, γιατί από τη μία οι αποδείξεις υπάρχουν αλλά έχουν ατομική μόνο αξία, από την άλλη έχει σημασία επίσης το τι θεωρεί ο καθένας ως απόδειξη. Η όποια εμπειρία μου, μου έχει δείξει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ερμηνεύουν τις αποδείξεις με τον ίδιο τρόπο που οι Εβραίοι περίμεναν από τον Ιησού να δείξει τη θεότητά του: κατέβα από το Σταυρό για να σε πιστέψουμε. στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, η φωτισμένη διάνοια αποδεικνύει τη φώτισή της ανεβαίνοντας και όχι κατεβαίνοντας από τον όποιο Σταυρό.
Από την άλλη, δεν σημαίνει πως κανείς πρέπει αδιαμαρτύρητα να δέχεται οτιδήποτε του σερβίρεται. Πολλοί εσωτεριστές διδάσκουν ότι ο καθένας μας πρέπει να αμφιβάλει ακόμα και για τις ίδιες του τις εμπειρίες, να τις υποβάλει σε λογική θεώρηση και να περιμένει. Ας μην ξεχνάμε πως στο υλικό πεδίο ισχύουν οι νόμοι που έχουν καθοριστεί για αυτό και ας μην περιμένουμε το θαύμα να εκδηλωθεί όπως η εμφάνιση του Θεού στο όρος Σινά, με αστραπές και βροντές.
Μια άλλη πλευρά είναι ο βαθμός της δεκτικότητας του καθενός. Από την καθημερινή μας εμπειρία όλοι έχουμε διαπιστώσει ότι ο κάθε άνθρωπος δεν είναι δεκτικός στο οτιδήποτε, ακόμα και αν του προσφερθούν οι αποδείξεις που θέλει, στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι δυνατό. Όπως υπάρχουν στελέχη στα μικρόβια που είναι ανθετικά σε αντιβιώσεις, έτσι υπάρχουν και άνθρωποι που θα πίστευαν στο Θεό ή στους εξωγήινους μόνο αν τους έβλεπαν μπροστά τους. Ο ισορροπημένος μεταφυσικός, δεν είναι εκείνος που δέχεται το οτιδήποτε ισχυρίζονται οι άλλοι αλλά ούτε και το απορρίπτει. Για εκείνον είναι ιδιαίτερα σημαντικό το ότι υπάρχει ένας αριθμός ανθρώπων που μοιράζονται κοινές εμπειρίες και ψάχνοντας προσπαθεί να φτάσει στη ρίζα των πραγμάτων, να εντοπίσει ομοιότητες και συμβολισμούς και να τα αναγάγει όλα αυτά τα φαινόμενα σε μια κοινή αρχή. Με τον τρόπο αυτό καταλήγει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα χωρίς υστερισμούς και ενθουσιασμούς και χωρίς τετελεσμένα. Από αυτή την πλευρά, η Ψυχολογία και η σύγχρονη Φυσική αποτελούν ίσως τις πλέον μεταφυσικές επιστήμες.
Μια άλλη παράμετρος αυτού του τελευταίου είναι πως η δεκτικότητα του καθενός δεν εξαρτάται μόνο από τις προσωπικές του εμπειρίες αλλά από μια σειρά άλλων παραγόντων για τις οποίες έχει μιλήσει ο Εσωτερισμός πολλούς αιώνες νωρίτερα από την επίσημη Ψυχολογία και την κβαντομηχανική, αποτελώντας το θεμέλιο και το ξεκίνημα αυτών των επιστημών αλλά και πολλών άλλων. Στο σημείο αυτό είναι που ενώνεται η Επιστήμη με τη "Μαγεία" με ισορροπημένο τρόπο και χωρίς ακρότητες. Γιατί αν η λογική επικρατήσει σε όλους τους χώρους πολλοί θα διαπιστώσουν ότι η ύπαρξη του αιθερικού σώματος δεν απειλεί σε τίποτα την επιστήμη και ούτε και αποτελεί προσβολή της Λογικής καθ' οποιονδήποτε τρόπο. Έχω την αίσθηση ότι η ιατρική θα ανακαλύψει το σώμα αυτό και νέοι ορίζοντες θα ανοιχτούν μπροστά της.

Η διαστρέβλωση της Εσωτερικής Γνώσης

Αυτή μπορεί να χωριστεί σε συνειδητή και μη συνειδητή. Στην πρώτη περίπτωση ένας ή περισσότεροι απατεώνες διαστρεβλώνουν τη γνώση με πλήρη επίγνωση του τι κάνουν, ενώ στη δεύτερη "ου γαρ οίδασι τι ποιούσι". Η δαιμονοποίηση της αρχαίας σοφίας από τυφλούς ιερωμένους αλλά και η αμαύρωση του χριστιανισμού από ορισμένους νεοεθνικούς, θα μπορούσε να εντάσσεται στη μια ή στην άλλη κατηγορία. Με αυτό το ζήτημα θα ασχοληθούμε αργότερα.
Η εκρηκτική ανάπτυξη της Πληροφορίας, που οδήγησε στη δημιουργία και γιγάντωση του διαδικτύου, προσέφερε στον οποιονδήποτε τη δυνατότητα να μοιραστεί πολυποίκιλες γνώσεις με τον υπόλοιπο πλανήτη, ακόμη και αρκετές από αυτές που για αιώνες χαρακτηρίζονταν ως απαγορευμένες. Μαζί με όλα αυτά, δημιουργήθηκαν και κοινότητες που έθεσαν ως σκοπό τους τη μελέτη της Μεταφυσικής, βρίσκοντας συμπαραστάτες σε έντυπα μέσα και σε κάθε λογής άλλες δραστηριότητες, ακολουθώντας τη μακραίωνη, χαμένη στο χρόνο τάση του ανθρώπου να οργανώνεται σε ομάδες με κοινό σχέδιο δράσης, στόχους και ιδανικά. Εάν η παράδοση αυτή όμως είναι μακραίωνη, το ίδιο αιωνόβια είναι και η τάση του ανθρώπου να επιθυμεί κέρδος μέσα από αυτές τις διαδικασίες, υλικό και μη.
Δεν θα ήμουν καθόλου ισοπεδωτικός εάν ισχυριζόμουν ότι οι περισσότερες ομάδες, αν και όχι όλες, λειτουργούν με βάση το κέρδος, την αναγνωσιμότητα και κάθε λογής άλλα οφέλη, μπροστά στα οποία, σε ακραίες περιπτώσεις, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε είδους μέσο απάτης, από αυτά που κατά καιρούς έχουμε δει δημοσιοποιημένα σε εφημερίδες και τηλεοπτικά δελτία. Ως αποτέλεσμα τούτου, δεν είναι λίγες οι φορές που μια Εσωτερική γνώση "τραβιέται" στα άκρα, προκειμένου να γίνει περισσότερο ελκυστική για το κοινό, το οποίο δεν έχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί την υπερβολή. Αυτό συνιστά μια απαράδεκτη διαστρέβλωση για εμπορικούς λόγους, η οποία σε μερικές περιπτώσεις μπορεί επίσης να γίνει μη συνειδητά αλλά εξαιτίας της άγνοιας και της δεισιδαιμονίας του παρουσιαστή της.
Ένας από τους λόγους που απομακρύνθηκα από ομάδες και σταμάτησα να προμηθεύομαι περιοδικά και όλα τα σχετικά ήταν αυτός ακριβώς που προανέφερα. Διότι στην προσωπική μου εσωτερική αναζήτηση γέμιζαν το δρόμο με τα ζιζάνια της παραπληροφόρησης και, αν μη τι άλλο, ο δρόμος εκείνου που ειλικρινά ψάχνει απαντήσεις, πρέπει να είναι όσο το δυνατό καθαρός. Ωστόσο, επειδή στη ζωή υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να μετατρέψει τα πάντα προς όφελός μας, η "μαθητεία" μου σε περιοδικά και ομάδες, με βοήθησε να κατανοήσω πολλά πράγματα, κυρίως σχετικά με τη μυστικότητα που συνοδεύει τις Εσωτερικές γνώσεις. Εκείνος που είναι πραγματικός γνώστης των πραγμάτων, ξέρει καλά πως υπάρχουν γνώσεις που δεν πρέπει να αποκαλύπτονται στον οποιονδήποτε. Τις γνώσεις αυτές διακριτικά τις αποσιωπεί, χωρίς να διακατέχεται από καμία ανόητη μυστικοπάθεια, απλά τις αποκρύπτει με τρόπο που δεν γίνεται αντιληπτός, μέχρι να τις μεταδόσει εκεί που πρέπει. Ο "επαγγελματίας" της μεταφυσικής, όμως, φροντίζει να τονίσει ότι δεν μπορεί να μιλήσει και να αποκαλύψει πράγματα, στοχεύοντας στην περιέργεια του αναγνωστικού κοινού, το οποίο θα τον τοποθετήσει σε μια θέση γνώσης που δεν του αξίζει, απλά και μόνο διότι και ο ίδιος ακόμα δεν ξέρει κυριολεκτικά τι του γίνεται. Ενώ ο μύστης αποκρύπτει κάποια πράγματα διότι θα μπορούσαν να καταστούν επικίνδυνα στα χέρια του αδαούς και, σε αντίθεση με τον επαγγελματία, δεν προσφέρει τη γνώση του προκειμένου να έχει προσωπικό όφελος με οποιονδήποτε τρόπο.
Βλέπω σε περιοδικά και ιστοσελίδες με απλοχεριά να προσφέρονται Τυπικά, Ονόματα Δύναμης και ένα σωρό άλλα πράγματα. Όλα αυτά είναι σαν τα σπίρτα στα χέρια ενός μωρού παιδιού: μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και πυρκαγιά, έστω και να τα Τυπικά δεν είναι ολοκληρωμένα (στην πραγματικότητα για αυτό το λόγο μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα) ή έστω και αν τα Ονόματα Δύναμης δεν είναι αυτά ακριβώς που χρησιμοποιούνται από εκείνους που ξέρουν. Το σοβαρό κοινό θα πρέπει να ξέρει ότι κανείς δεν πρόκειται να κάνει τα εντυπωσιακά εκείνα κόλπα που έκανε ο Γκάνταλφ στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και αν αυτός είναι ο σκοπός του, τότε μάλλον πήρε λάθος δρόμο στη ζωή.

Ο εντυπωσιασμός

Ένας ακόμη λόγος, πέραν της εμπορικής εκμετάλλευσης, για τον οποίο η ελληνική (και όχι μόνο) Μεταφυσική αναζήτηση έχει παρεξηγηθεί δικαιολογημένα, είναι εξαιτίας του εντυπωσιασμού που προσπαθεί να προκαλέσει στο κοινό. Συγγνώμη αλλά τη λογική του "εκεί φάνηκε ένα φάντασμα, ας σπεύσουμε όλοι να το δούμε", δεν μπορώ να την καταλάβω. Δεν είναι κακό να παρουσιάζει κανείς τους τόπους στους οποίους έχουν αναφερθεί μεταφυσικά φαινόμενα και περίεργη δραστηριότητα αλλά ο Μεταφυσικός Τουρισμός έχω την εντύπωση ότι δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά εύκολο κέρδος σε επιτήδειους.
Όπως επίσης δεν μπορώ να καταλάβω την τάση που υπάρχει στον ελληνικό χώρο προς την υπερβολή. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε παντού το μυστήριο, αυτό είναι σίγουρο ότι υπάρχει, όσο σίγουρο είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει και καθόλου. Η Λογική είναι μια από τις δυνάμεις κατανόησης του κόσμου και δεν θα πρέπει να την παραβλέπουμε. Αντίθετα, πρώτα από όλα επιστρατεύουμε αυτή και μετά όλους τους άλλους τρόπους. Στα περισσότερα πράγματα της ελληνικής μεταφυσικής αναζήτησης η Λογική αυτή δεν υπάρχει, αντίθετα τεχνιέντως επιχειρείται να αντικατασταθεί από τη δεισιδαιμονία. Οφείλουμε να έχουμε ανοιχτό μυαλό αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει με ισοπεδωτικό τρόπο. Δεν σημαίνει πως τα δεχόμαστε όλα μόνο και μόνο επειδή ζούμε σε ένα σύμπαν σχεδόν άπειρων δυνατοτήτων.
Το πιο απλό που θα μπορούσα να κάνω, θα ήταν να καλλιεργήσω το προφίλ του βαθιά χωμένου στον Εσωτερισμό, εκείνου που κατέχει μια σειρά από σημαντικές μυστικές γνώσεις και γράφοντας με ανάλογο τρόπο με εκείνον που βλέπω σε περιοδικά να προσπαθήσω να εντυπωσιάσω το κοινό μου. Κάτι τέτοιο όμως δεν ανήκει στις επιθυμίες μου, καθώς δηλώνω ότι υπάρχουν θέματα και παράμετροι που δεν κατέχω και δεν είναι λίγες οι φορές που από το ιστολόγιό μου έχω ζητήσει τη συνδρομή ανθρώπων που γνωρίζουν κάτι παραπάνω, να με διαφωτίσουν κι εμένα. Οι προσωπικές μου εμπειρίες, όσο λίγες ή πολλές και αν είναι, έχουν σχετική αξία και αποκλειστικά και μόνο για μένα. Όταν τις παραθέτω, δεν είναι για εντυπωσιασμό αλλά για να στηρίξουν κάτι που λέω και για να προσπαθήσουμε να τις μελετήσουμε στην ευρεία τους κλίμακα και όχι στη στενά προσωπική. Αντίθετα, έχει πάρει το μάτι μου διάφορους "ειδήμονες" να μιλούν με στόμφο για τους πειραματισμούς τους με την Κουνταλίνι και το Ταντρικό Σεξ και το πόσο δειευρύνθηκε η συνείδησή τους μετά από αυτό. Συγχωρείστε με και πάλι αλλά δεν με πείθουν ότι γνωρίζουν στο ελάχιστο τι είναι η Κουνταλίνι. Μια μικρή αλλά διεισδυτική ματιά σε άλλα τους άρθρα, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές αλλά και το αναληθές.
Αποτέλεσμα όλης αυτής της διαστρέβλωσης είναι η αυξανόμενη δυσπιστία του κοινού, το οποίο δεν έχει κανένα άδικο. Διότι θεωρεί με αυτά που διαβάζει ότι η Μεταφυσική είναι το πεδίο του παραλογισμού και του κενού εντυπωσιασμού και ως εκ τούτου την απορρίπτει.
(συνεχίζεται)

Αύριο στις 10

2008-05-22T18:41:00.003+03:00

Υπάρχουν επαναστάσεις που γίνονται με όπλα, με απεργίες και διαμαρτυρίες και έχουν τα δικά τους αποτελέσματα, ανοιχτά στην κριτική των ιστορικών του μέλλοντος. Υπάρχουν τρόποι αντίδρασης που απέχουν από τη συνείδηση του πολύ κόσμου αλλά είναι περισσότερο αποτελεσματικοί, γιατί λειτουργούν σε πολλά επίπεδα. Υπάρχουν κάποιες καρδιές που είναι πράσινες ή που πρέπει να γίνουν. Ένας χτύπος της δικής μας κόκκινης καρδιάς μπορεί να είναι ισοδύναμος με μια από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις που γνωρίζει ο κόσμος.
Είναι από εδώ http://isisveiled.wordpress.com/ που ξεκίνησαν όλα αλλά είναι στην πράσινη καρδιά που πρέπει να καταλήξουν, με τη βοήθεια όλων μας. Ένας χτύπος αφιερωμένος στην πράσινη καρδιά είναι μικρό αντίτιμο μπροστά στον κόσμο που προσπαθεί μόνο με υλικούς όρους να ερμηνεύσει τη δυστυχία του.
Αύριο στις δέκα το βράδυ, ένας χτύπος της καρδιάς μου θα ενωθεί με έναν χτύπο του καθενός σας που το επιθυμεί και οι χτύποι αυτοί όλοι μαζί, όσο περισσότεροι τόσο το καλύτερο, θα δονήσουν τα κρυφά πεδία και θα ενωθούν με τις πράσινες ακτίνες. Ακόμα και το Φως θα γίνει πράσινο αύριο...

Επικοινωνία με τους Νεκρούς (μέρος δεύτερο)

2008-05-19T17:56:00.000+03:00

Η Εσωτερική φιλοσοφία δέχεται ότι ο φυσιολογικός θάνατος συμβαίνει σε σχετικά προχωρημένη ηλικία και είναι ειρηνικός, χωρίς να βασανίζεται η ψυχή ή το υλικό σώμα, καθώς η αρρώστεια κρίνεται ως μια παθολογική κατάσταση που δεν έχει σχέση μόνο με τον υλικό φορέα της ψυχής αλλά με το αιθερικό σώμα και με το Κάρμα του ατόμου. Ο καρκίνος, για παράδειγμα, θεωρείται βλάβη του διπλού αιθερικού που μέσω του φαινομένου του Αντίκτυπου επηρεάζει το θνητό σώμα αλλά έχει σχέση πάνω από όλα με το Κάρμα. Αυτά είναι βαθιά νερά του Εσωτερισμού, όμως, τα οποία θα ξενίσουν πολλούς, ιδιαίτερα όταν έχουν ιατρική εκπαίδευση, για αυτό και δεν θα μιλήσουμε για αυτά περισσότερο.
Στις μέρες μας υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ατόμων που πεθαίνουν από καρκίνο και άλλες χρόνιες ασθένειες, όπως επίσης και άνθρωποι που βιώνουν βίαιο θάνατο εξαιτίας ατυχήματος ή εγκληματικής ενέργειας, με αποτέλεσμα ο θάνατός τους να μην είναι ειρηνικός και να μη συμβαίνει στην προχωρημένη ηλικία. Σχετικά λίγοι άνθρωποι φεύγουν πλήρεις ημερών και αυτή είναι από τις πλέον σκληρές όψεις του Θανάτου για όλους εκείνους που μένουν πίσω. Αυτές οι περιπτώσεις, δυστυχώς, δεν προκαλούν προβλήματα μόνο στους ζωντανούς αλλά και σε εκείνον που φεύγει, καθώς διαταράσσεται η φυσιολογική αλληλουχία των γεγονότων του θανάτου που περιγράψαμε στο προηγούμενο μέρος και είναι αυτά τα δυσάρεστα συμβάματα που θα περιγράψουμε ευθύς αμέσως προτού περάσουμε στο κύριο θέμα των άρθρων αυτών.

Δυσλειτουργικοί θάνατοι

Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται όλες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες το πέρασμα της ψυχής στα Εσωτερικά Πεδία δεν είναι ομαλό. Μια τέτοια περίπτωση είναι το Στοίχειωμα. Αυτό μπορεί να προκληθεί εξαιτίας μιας απενσαρκωμένης οντότητας ή λόγω της δημιουργίας μιας συγκεκριμένης σκεπτοατμόσφαιρας. Στην πρώτη περίπτωση, μια ψυχή που δεν συμφιλιώνεται με το θάνατο εξαιτίας του ότι είναι φοβερά προσκολλημένη στα γήινα πράγματα, υπό πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, μπορεί να αποφύγει το Δεύτερο Θάνατο, εγκαθιστώντας μια ιδιότυπη ψυχοσυναισθηματική επαφή μέσα από το φυσικό σώμα ενός άλλου ανθρώπου. Ο τελευταίος αυτός άνθρωπος, με τη συμπεριφορά που έχει εξαιτίας του πόνου του αποχωρισμού, αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ του Νεκρού και του υλικού πεδίου. Υπάρχουν πολλές τέτοιες θλιβερές ιστορίες και, κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται διακριτικά μεν αλλά δυναμικά ο άνθρωπος εκείνος που αρχίζει να παρουσιάζει τις συνήθειες εκείνου που έφυγε στην καθημερινή του ζωή.
Στη δεύτερη περίπτωση, το Στοίχειωμα δεν είναι παρά η επίδραση της σκεπτοατμόσφαιρας και δεν έχει να κάνει με τη δράση κάποιας οντότητας. Σε χώρους όπου συνέβη βίαιος θάνατος, ο χώρος κατά κάποιον τρόπο φορτίζεται από την ενέργεια της βιαιότητας και αυτό το αντιλαμβάνονται κυρίως τα ψυχικά ευαίσθητα άτομα, αναλόγως και του βαθμού της φόρτισης αυτής. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει γενικά σε σημαντικούς ενεργειακά τόπους.
Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη του Βαμπιρισμού, κατά την οποία η ψυχή που έχει κάποιου είδους Γνώση, μπορεί με συγκεκριμένο τρόπο να αποφύγει το Δεύτερο Θάνατο, τη διάλυση δηλαδή του Αστρικού Σώματος και να διατηρηθεί στο Αιθερικό Διπλό. Στην κατάσταση εκείνη, προσπαθεί απεγνωσμένα να αντλήσει το Πράνα από τους ζωντανούς, ώστε να παρατείνει όσο μπορεί περισσότερο αυτή την άθλια "ζωή".
Τα παραπάνω είναι ακραίες περιπτώσεις, ωστόσο συμβαίνουν. Η ψυχή που εξωθείται βίαια από τη ζωή συνήθως φτάνει στην απέναντι όχθη μπερδεμένη και ζαλισμένη, χωρίς ωστόσο να φοβάται ή να πονάει. Κάποιες ψυχές δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι έχουν πεθάνει και προσπαθούν να επιστρέψουν στο υλικό πεδίο, χωρίς να γνωρίζουν ότι αυτή είναι μια μάταια σκέψη, εφόσον δεν υπάρχει μια τέτοια δυνατότητα. Το πράγμα χειροτερεύει εάν εμείς τους καλούμε πίσω.

Επικοινωνία με τους Νεκρούς

Αφού ανακεφαλαιώσαμε μερικές βασικές γνώσεις, ας περάσουμε τώρα στο κυρίως μέρος του άρθρου. Οι άνθρωποι από παλιά προσπάθησαν να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο των Νεκρών, κυρίως για λόγους μαντείας, ώστε να τους αποκαλυφθεί το μάλλον που υποτίθεται πως γνώριζαν οι Νεκροί. Θυμόμαστε την επίκληση του μάντη Τειρεσία στην Οδύσσεια Νέκυϊα), καθώς και την επίκληση του Σαμουήλ από τη γυναίκα της Ενδώρ (Α' Βασ. ΚΗ 3 - 25). Αναφορές σε νεκρομαντικές πρακτικές υπάρχουν σε όλους τους πολιτισμούς και αναφέρονται από πολλές πηγές και με αρκετές μάλιστα λεπτομέρειες, ξεκινώντας από τον ίδιο τον Όμηρο που μας περιγράφει πως εγκαταστάθηκε η επικοινωνία του Οδυσσέα με τις ψυχές του Άδη και φτάνοντας ως τα μαγικά βιβλία του Μεσαίωνα.
Με την ανάπτυξη της επιστήμης και τεχνολογίας σε πιο σύγχρονες εποχές, ξεκίνησαν οι επιστημονικές απόπειρες επικοινωνίας, με τη χρήση κυρίως της φωτογραφίας, ακουστικών μέσων και του βίντεο αργότερα. Σήμερα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο χιλιάδες φωτογραφίες "φαντασμάτων", εκατοντάδες βίντεο και χιλιάδες ηχογραφήσεις λευκού θορύβου, μέσα στον οποίο υποτίθεται πως υπάρχουν οι φωνές των πνευμάτων. Πρόκειται για τα γνωστά σε όλους Electronic Voice Phenomena. Αυτές οι τεχνικές έχουν δεχτεί τα πυρά των σκεπτικιστών και όχι άδικα, καθώς παρουσιάζουν πολλές ανακρίβειες.
Φυσικά, παρά την εκρηκτική ανάπτυξη της τεχνολογίας, δεν παύουν να υπάρχουν άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία με τα πνεύματα των Νεκρών, τις περισσότερες φορές έναντι αδράς αμοιβής. Μόλις χθες ένας συνάδελφος μου διηγήθηκε την ιστορία ενός συγγενικού του προσώπου, η οποία είχε χάσει τον άντρα της σε ένα ναυτικό δυστύχημα, χωρίς ποτέ ο ίδιος να βρεθεί. Ένας γνωστός στον ελληνικό χώρο επιτήδειος, αφού έλαβε ένα σημαντικό ποσόν, τη διαβεβαίωσε ότι είχε επικοινωνήσει μαζί του, πως δεν ήταν νεκρός και ότι θα επέστρεφε στο σπίτι του τα Χριστούγεννα. Η δύστυχη γυναίκα στόλισε το σπίτι της για πρώτη φορά, έφτιαξε γλυκά και φαγητά αλλά πέρασε τις γιορτές μόνη της. Τέτοιες ιστορίες αφθονούν αλλά δεν υπάρχει λόγος να αναφέρουμε περισσότερες. Κλείνοντας, σας θυμίζω ότι είναι γενικά πιστευτό ότι μπορεί και ο καθένας από εμάς να επικοινωνήσει με τους νεκρούς μέσω των ονείρων.

Η περίπτωση Gordon Smith

Ίσως είναι η περισσότερο γνωστή προσωπικότητα στο ελληνικό κοινό, μιας και έχει επανειλημένα παρουσιαστεί από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Την προηγούμενη εβδομάδα ήταν προσκεκλημένος της Τατιάνας Στεφανίδου και το Σάββατο το βράδυ εμφανίστηκε στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα, ενώ έχει επίσης εμφανιστεί σε ξένα τηλεοπτικά μέσα και είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων σχετικά με την επικοινωνία που ισχυρίζεται πως αναπτύσσει με τους Νεκρούς.
Παρακολούθησα τη μία εκπομπή, μιας και τον έχω ξαναδεί στο παρελθόν και ήμουν ιδιαίτερα προσεκτικός τις στιγμές που μιλούσε σε κάποιον από το κοινό, δηλαδή σε γυναίκες που είχαν χάσει κυρίως τα παιδιά τους και συνήθως από τραγικό και βίαιο θάνατο, δηλαδή από ατύχημα τις περισσότερες φορές και ήταν με λύπη αλλά όχι με κατάπληξη που αμέσως διαπίστωσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Εκείνο που δεν πήγαινε καλά ήταν το ίδιο ακριβώς που είχε εντυπωσιάσει γνωστά και άγνωστά μου πρόσωπα, όταν τους έριχνα τα χαρτιά προκειμένου (χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν) να αποδείξω στον εαυτό μου ότι η χρήση της ψυχολογίας είναι η καλύτερη "μαντική" μέθοδος για τους αδαείς. Τόσο εγώ όσο και ο Gordon Smith χρησιμοποιούσαμε μερικά γνωστά στερεότυπα, προκειμένου να φανεί ότι κατέχουμε κάποιες ξεχωριστές δυνάμεις ενώ στην πραγματικότητα ίσως και να διαπρέπαμε ως ψυχολόγοι. Ας δώσω μερικά παραδείγματα για να γίνω περισσότερο κατανοητός.
Σε όλες τις περιπτώσεις του, ανέφερε στους ανθρώπους ότι οι εκλιπόντες χαρακτηρίζονταν από ένα πολύ ζεστό και τρυφερό χαμόγελο. Προσωπικά δεν ξέρω καμία μητέρα που να μην ισχυρίζεται το ίδιο για το παιδί της, πόσω μάλλον όταν αυτό έχει πλέον πεθάνει. Μιλούσε για φωτογραφίες από ευτυχισμένες στιγμές, τις οποίες φαντάζομαι πως όλοι θα έχουμε. Τόνιζε πως εκείνο που ήθελε να περάσει ως μήνυμα η ψυχή είναι πως είναι γαλήνια και αναπαυμένη. Το ίδιο ακριβώς θέλουμε όλοι για τους τεθνεώτες, μιας και στη σφαίρα που βρίσκονται είναι και το μόνο που πρέπει να μας νοιάζει, όντας μακριά από τη βοήθειά μας πλέον. Ας σημειωθεί ότι τουλάχιστον στη μία εκπομπή που παρακολούθησα, απέτυχε να προσδιορίσει το φύλο που είχε η ψυχή όσο ήταν ενσαρκωμένη. Με λίγα λόγια, έλεγε στον καθένα εκείνο που θα ήθελε να ακούσει, εκείνο που είχε περισσότερο ανάγκη από οτιδήποτε άλλο: το ότι είναι γαλήνιος ο νεκρός και ότι βρίσκεται μαζί μας.
Αν με ρωτήσετε αν θεωρώ απατεώνα τον συγκεκριμένο κύριο, θα με φέρετε μπροστά σε ένα ερώτημα που μου είναι δύσκολο να απαντήσω. Εάν ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει και πως χρησιμοποιεί τις τεχνικές που ανέφερα παραπάνω, τότε σαφώς και είναι απατεώνας. Και αν κανείς βιαστεί να ισχυριστεί ότι δεν παίρνει χρήματα, θα χρειαστεί να του υπενθυμίσω ότι είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων, διοργανωτής συνεδρίων και προσκεκλημένος εκπομπών σε όλο τον κόσμο. Εάν έχει και ο ίδιος πιστέψει ότι οι ικανότητές του είναι μεταφυσικές ενώ στην ουσία στηρίζονται στην ψυχολογία και την υποβολή, τότε θα πρέπει να έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο της αυταπάτης και θα έχει τη συμπάθειά μου. Πάντως, ό,τι και αν ισχύει, η επίδειξη που έκανε δεν με έπεισε σε καμία περίπτωση ότι μπορεί και φέρνει σε επαφή τους ζωντανούς με τους Νεκρούς.

Ένα μικρό παράθυρο ανοιχτό

Είμαι βέβαιος πως οι άνθρωποι που έχουν έστω και μια μικρή επαφή με τον Εσωτερισμό θα σταθούν στο ότι ακόμα και αν κατείχε τη δυνατότητα επικοινωνίας με τον κόσμο των Νεκρών, σε καμία περίπτωση δεν θα έδινε δημοσιότητα στις "δυνάμεις" του αυτές, όχι μόνο ο Gordon Smith αλλά ο οποιοσδήποτε. Η διαταραχή του Νεκρού θεωρείται ασέβεια και ιεροσυλία, όχι μόνο στις περιπτώσεις βανδαλισμού του νεκρού σώματος ή του ταφικού μνημείου αλλά ακόμα και της παρενόχλησης της ψυχής. Το πνεύμα του Σαμουήλ ήρθε στο Σαούλ οργισμένο για την ενόχλησή του και ο Κέρβερος δεν τοποθετήθηκε τυχαία στην Πύλη του Άδη, όπως άλλωστε οι Φύλακες στο Κατώφλι δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία αλλά έχουν ένα ρόλο που πολλοί λίγοι έχουν διαπιστώσει το πόσο σημαντικός είναι.
Δεν έχω κανένα σκοπό και καμία διάθεση να μιλήσω για θέματα που δεν προσφέρονται για δημόσια συζήτηση, όμως θα μπορούσαμε να θέσουμε το ζήτημα της επικοινωνίας σε μια βάση στην οποία Εσωτερισμός και Ψυχολογία ταυτίζονται, με τον πρώτο να προηγείται χρονικά της δεύτερης. Ας δείξουμε τον τρόπο.
Όταν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο πεθαίνει, είναι λογικό επακόλουθο η σκέψη μας να βρίσκεται γύρω από αυτό, παρά την "ανακουφιστική" επίδραση που έχει ο χρόνος επάνω στις εκδηλώσεις της οδύνης μας. Φανταστείτε πόσο έντονο είναι αυτό σε μια μητέρα που έχει χάσει το παιδί της και αναγκάστηκε να το θάψει. Ο πόνος, όσο και αν κατευνάζεται, δεν εξαφανίζεται ποτέ. Και μπορεί η ίδια να μη σκέφτεται τόσο συχνά τη δική της μητέρα που πέθανε σε προχωρημένη ηλικία, όμως το παιδί της θα το θυμάται πάντοτε, κάθε ώρα και κάθε στιγμή, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Η σκέψη της αυτή δημιουργεί μια σκεπτομορφή στο Αστρικό Πεδίο, η οποία "φέρει" τα χαρακτηριστικά του νεκρού, ειδωμένα μέσα από το προσωπικό πρίσμα του προσώπου που βιώνει την απώλεια. Έχω τη γνώμη ότι εάν δεν συντελείται απάτη, σε μερικές περιπτώσεις ίσως εκείνο που γίνεται αντιληπτό από όλους εκείνους που ισχυρίζονται επικοινωνία με τους Νεκρούς να είναι η σκεπτομορφή που παράγει το οικείο τους πρόσωπο.

Επίλογος

Το ζήτημα των Σκεπτομορφών και των εμψυχώσεών τους, είναι από τα κεφαλαιώδη του Εσωτερισμού και έχω τη γνώμη πως μέσα από αυτό μπορούμε να εξηγήσουμε πολλά παρόμοια φαινόμενα. Λέγεται πως οι μητέρες που είναι μακριά από τα παιδιά τους, από τη διαρκή τους ανησυχία παράγουν τέτοιες σκεπτομορφές, που αποτελούν τους φύλακες Αγγέλους της παράδοσης. Σκεφτείτε πόσο έντονο μπορεί να γίνει αυτό στις περιπτώσεις θανάτου.
Όπως και να έχει το πράγμα, είναι κοινή παράδοση σε όλους τους πολιτισμούς ότι ο Νεκρός πρέπει να αφήνεται να πορευθεί το ταξίδι του Όσιρη με ειρήνη. Τα μάταια καλέσματά του μπορεί να του κάνουν μεγάλο κακό, περισσότερο ίσως από όσο θα κάνουν σε εκείνον που είναι ζωντανός ακόμη. Διότι, από απερισκεψία αν και όχι από έλλειψη αγάπης (παθολογικής αγάπης) υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ο ζωντανός να εγκλωβιστεί στο Αστρικό Πεδίο και να μοιάζει σαν χαμένος τόσο στο αστρικό όσο και στο υλικό επίπεδο. Το ίδιο θα συμβεί και στην απενσαρκωμένη ψυχή, ανάμεσα σε πολλά άλλα δυσάρεστα αποτελέσματα.
Ο Νεκρός πρέπει να αφήνεται να αναπαυθεί εν ειρήνη. Δεν χρειάζεται να τρέχουμε σε μέντιουμ που τις περισσότερες φορές διαλογίζονται μέχρι το επίπεδο της τσέπης μας και κανένα άλλο, προκειμένου να μας φέρουν το Νεκρό να μας διαβεβαιώσει ότι δεν πονάει και πως είναι καλά. Αυτό το ξέρουμε ή θα πρέπει να το ξέρουμε, μιας και η Αγάπη και το Έλεος του Εχεγιέ είναι μια από τις Δυνάμεις που διατρέχουν όλα τα επίπεδα...

Επικοινωνία με τους Νεκρούς (μέρος πρώτο)

2008-05-16T22:25:00.006+03:00

Πριν από λίγες ημέρες, σε γνωστή μεσημεριανή εκπομπή, παρουσιάστηκε για δεύτερη φορά στο τηλεοπτικό κοινό ο Gordon Smith, ένα γνωστό διάμεσο από τη Σκωτία, ο οποίος ισχυρίζεται πως από μικρό παιδί έχει την ικανότητα να επικοινωνεί με τις ψυχές των ανθρώπων που έχουν περάσει από το κατώφλι του θανάτου. Η περίπτωσή του ήταν γνωστή σε εμένα από παλιά: υποτίθεται πως έχει μελετηθεί από επιστήμονες, είναι συγγραφέας μερικών βιβλίων σχετικών με αυτά τα ζητήματα και έχει εμφανιστεί σε πολλές εκπομπές καθώς και σε ντοκυμανταίρ, με αξιοσημείωτη επιτυχία στην αποκάλυψη πληροφοριών που κανονικά δεν θα έπρεπε να γνωρίζει, όπως ισχυρίζονται οι υποστηρικτές του τουλάχιστον.
Την επόμενη ημέρα διάφοροι γνωστοί, συνάδελφοι και φίλοι που γνωρίζουν τα ενδιαφέροντά μου και την όποια μου ενασχόληση με αυτούς τους τομείς γνώσης, ζήτησαν την άποψή μου τόσο για τον ίδιο το Gordon Smith όσο και για το ευρύτερο φαινόμενο που κρύβεται από πίσω: την πιθανότητα επικοινωνίας με τις ψυχές των νεκρών. Το τι ενδέχεται να υπάρχει στην απέναντι όχθη μας έχει απασχολήσει ξανά στο ιστολόγιο αυτό, ωστόσο η επανάληψη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Για το λόγο αυτό θα ασχοληθούμε ξανά με το θέμα αυτό, επικεντρώνοντας περισσότερο το ενδιαφέρον μας αυτή τη φορά στην επικοινωνία με τον κόσμο των Νεκρών, όπου θα μιλήσουμε για αρκετά ενδιαφέροντα ζητήματα. Ας δούμε επί τροχάδην για αρχή τι συμβαίνει τη στιγμή του θανάτου, σύμφωνα με τον Εσωτερισμό.

Η Εσωτερική πλευρά του θανάτου

Η ψυχή είναι δυνατό να εγκαταλείψει το υλικό σώμα αρκετές ώρες έως και ημέρες πριν το θάνατο του τελευταίου, πριν την παύση των βιολογικών του λειτουργιών δηλαδή. Το αιθερικό σώμα, στερούμενο του Πράνα, πεθαίνει και εκείνο μετά από τρεις περίπου ημέρες και πλέον η ψυχή αποδεσμεύεται και από τον τελευταίο της συνδετικό κρίκο με το υλικό πεδίο. Η μετάβαση της ψυχής στην επόμενη συνειδησιακή κατάσταση γίνεται ανώδυνα συνήθως, παρά το ότι το υλικό σώμα μπορεί να υποφέρει: κλείνονται οι δίαυλοι επικοινωνίας με το υλικό πεδίο, η ψυχή αποκοιμιέται και ξυπνάει στην απέναντι πλευρά, όπου την προϋπαντούν οι ψυχές των αγαπημένων της προσώπων που έφυγαν νωρίτερα από αυτή, καθώς και άλλες διάνοιες που είναι επιφορτισμένες με το ρόλο αυτό. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα "προσαρμογής", η ψυχή καλείται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών της. Αυτή η διαδικασία έχει διδακτικό σκοπό, προκειμένου να πάρει το μάθημά της και να σβήσει ένα μέρος από το Κάρμα της. Όταν η διαδικασία αυτή ολοκληρωθεί, τότε η ψυχή εισέρχεται στο πεδίο του Παραδείσου όπου αναρρώνει από τη δοκιμασία αυτή και της δίνεται η δυνατότητα να διαλογιστεί βάσει των μαθημάτων που πήρε, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επόμενη ενσάρκωσή της.
Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι μόλις ο θάνατος του υλικού σώματος είναι πολύ πρόσφατος, τότε ο Εσωτερισμός αναφέρει ότι υπάρχει μια δυνατότητα επικοινωνίας με την ψυχή για πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα αλλά πάνω σε αυτό θα μιλήσουμε παρακάτω. Προς το παρόν ας κρατήσουμε το ότι μόλις η ψυχή εισέλθει στο πεδίο της δοκιμασίας της καθώς και στο στάδιο της ανάρρωσης, δεν υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας.

Μια προσωπική θέση

Θα μου επιτρέψετε να παραθέσω μερικές σκέψεις μου, πριν περάσουμε στα περισσότερο ενδιαφέροντα σημεία του ζητήματος. Οποιαδήποτε και αν είναι η θρησκευτική μου πεποίθηση και έχοντας μελετήσει ένα σημαντικά ευρύ πεδίο γνώσεων γύρω από αυτά τα ζητήματα, έχω σχηματίσει την άποψη ότι το τι ακριβώς υπάρχει ή να ισχύει στην άλλη όχθη της ύπαρξης, κανείς δεν το ξέρει με ακρίβεια. Μπορεί απλά να το πιστεύει και αυτό είναι ένα δικαίωμά του εξαιτίας του οποίου κανείς δεν θα πρέπει να θεωρείται μωρόπιστος ή αφελής, εκτός και αντιβαίνει στις γενικές αρχές της λογικής και της μυστικής γνώσης. Εάν για παράδειγμα κάποιος νομίζει ότι στην άλλη πλευρά υπάρχει η Κόλαση μέσα στην οποία βράζουν καζάνια, τότε απλά θα μου επιτρέψει να μην τον πάρω στα σοβαρά, δεδομένου ότι αυτό είναι ενάντια στη λογική. Δεν είναι δυνατόν ο σοβαρός άνθρωπος να πιστεύει ότι θα κρέμεται από τσιγκέλια και θα κατατρώγεται από σκουλίκια ολόκληρη την αιωνιότητα για μια αμαρτία που έκανε στην πεπερασμένη του ζωή. Και αν μάλιστα αναλογιστεί πως αυτή η επικράτηση μιας τέτοιας κόλασης αντιβαίνει ουσιαστικά στο ρόλο και στην αποστολή του υιού ενός αγαθού και πολυεύσπλαχνου Θεού που δημιούργησε τον Άνθρωπο κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωσιν, καταλαβαίνει πως αυτά δεν είναι δυνατό να γίνουν αποδεκτά.
Όσοι έχετε σχέση με το χριστιανισμό, θα έχετε υπόψην σας διάφορες "Αποκαλύψεις" που κυκλοφορούν ευρέως σε παραεκκλησιαστικούς κύκλους, οι οποίες διηγούνται τα οράματα που είχαν Άγιοι σχετικά με τα βασανιστήρια στην Κόλαση. Με κάθε σεβασμό σε εκείνους που επέλεξαν να απαρνηθούν τον κόσμο για να αφοσιωθούν στο Θεό, πιστεύω ότι τα οράματά τους αυτά δεν είναι παρά οι προβολές ή οι σκεπτομορφές αν θέλετε του κατώτερου εαυτού τους, τον οποίο προσπάθησαν να χαλιναγωγήσουν. Με άλλα λόγια είναι οι ασυνείδητες, καταπιεσμένες επιθυμίες τους που κάνουν θριαμβευτική την εμφάνισή τους στο Αστρικό Πεδίο, το οποίο είναι ένα άλλο όνομα για το Συλλογικό Ασυνείδητο. Σε αυτή την κατάσταση επικρατούν οι κατώτερες όψεις του ανθρώπου, τα ένστικτα, από τα οποία ένα από τα βασικότερα είναι το σεξουαλικό. Οι Άγιοι, λοιπόν, αντιμετώπισαν σεξουαλικούς πειρασμούς και κάθε είδους δοκιμασία ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία τους. Θεωρώντας τις ως αμαρτία τις συμβολοποίησαν ενώ δέχομαι επίσης ότι ορισμένοι από αυτούς είχαν τη δυνατότητα να τις υλοποιήσουν μέσα από τις γνωστές διαδικασίες που περιγράφει ο Εσωτερισμός. Η Κόλαση που περιγράφεται σε αυτές τις "Αποκαλύψεις" δεν είναι παρά η προσωπική Κόλαση του καθενός, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος και έχει όση αξία μπορεί να έχει μια εμπειρία του Αστρικού, διανθισμένη με άφθονες σαδιστικές και μαζοχιστικές τάσεις εκείνων που τις αναπαρήγαγαν.
Για να είμαστε δίκαιοι, όμως, δεν πρέπει να παραβλέψουμε την πιθανότητα οι ίδιοι να είχαν πλήρη επίγνωση του τι συνέβαινε και όλες αυτές οι "αποκαλύψεις" να είναι διηγήσεις που εκείνοι έκαναν σε μαθητές τους, οι οποίοι εντυπωσιασμένοι μεν αλλά όχι τόσο μυημένοι όσο οι δάσκαλοί τους δε, να τις κατέγραψαν και να τις θεώρησαν ως αποκαλύψεις περί της Κόλασης. Το Αστρικό Πεδίο, όμως, αν φημίζεται για κάτι είναι για την παραπλανητικότητά του. Δεν είναι το πεδίο της "Αλήθειας", όσο και αν η Πρόνοια του Θεού εκτείνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της ύπαρξης. Για αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τις Αστρικές εμπειρίες, αμφιβάλοντας περισσότερο παρά σπεύδοντας να τις αποδεχτούμε ως αληθινές.

Η πρόκληση του Θανάτου

Τα όσα παρενθετικά αναφέρθηκαν παραπάνω, θα μας φανούν χρήσιμα στη συνέχεια. Χωρίς να επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε μια ολοκληρωμένη μελέτη της φιλοσοφίας του Θανάτου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί τη σίγουρη κατάληξη όλων μας αλλά ταυτόχρονα και το μείζον ίσως ερώτημα που απασχόλησε ποτέ την ανθρωπότητα: υπάρχει ζωή μετά το θάνατο και αν ναι, τότε είναι δυνατό με κάποια μέθοδο να έρθουμε σε επικοινωνία με εκείνους που έχουν φύγει με τη βάρκα του Χάροντα;
Σχετικά με το πρώτο ερώτημα φαίνεται πως η πλειοψηφία των θρησκειών και των φιλοσοφιών συμφωνεί, ανακαλώντας ίσως στη συνείδηση κάποια αρχαία μνήμη: ο Θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πέρασμα σε μια άλλη συνειδησιακή κατάσταση, σε μια άλλη ύπαρξη. Επομένως, εκείνοι που εμείς αποκαλούμε νεκρούς συνεχίζουν να ζουν κάπου αλλού, σε μια άλλη ίσως διάσταση, άρα υπάρχει ίσως τρόπος να επικοινωνήσει κανείς μαζί τους, μέσα από μια κατάλληλη μαγική τελετουργία ή ψυχικές δυνάμεις ή χρησιμοποιώντας επιστημονικές μεθόδους και τα επιτεύγματα της τεχνολογίας. Η αλήθεια είναι πως όλες αυτές οι μέθοδοι έχουν δοκιμαστεί, παρουσιάζοντας αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, οπότε το ευρύ κοινό και ιδιαίτερα οι άνθρωποι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, δεν έχουν πειστεί για την επιβίωση της ψυχής μετά το Θάνατο.
Στο άρθρο αυτό, για τους δικούς μας λόγους, δεχόμαστε ότι δεν υφίσταται Θάνατος με την έννοια της ολοκληρωτικής απώλειας της ψυχής αλλά ότι αυτή συνεχίζει να υπάρχει σε μια άλλη κατάσταση, όπως έχουμε περιγράψει και παραπάνω. Οπότε, δεν θα αναλωθούμε σε θεωρίες και επιχειρήματα υπέρ της θέσης αυτής αλλά θα τη δεχτούμε αξιωματικά και θα ενημερώσουμε σχετικά με τους κινδύνους που υπάρχουν κατά την προσπάθεια επικοινωνίας με τους Νεκρούς, καθώς και με το κατά πόσο μια τέτοια επικοινωνία είναι εφικτή. Προκειμένου ο σκοπός μας να επιτευχθεί, όμως, είναι απαραίτητο να μιλήσουμε για ορισμένες δυσλειτουργίες που μπορεί να συμβούν στη διαδικασία του θανάτου...
(συνεχίζεται)

Το όραμα του Ιεζεκιήλ

2008-05-13T18:03:00.008+03:00

Τα βιβλία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης είναι περίεργα, γεμάτα από παράξενες εικόνες και μυστηριώδη νοήματα που αποτελούν πρόκληση για τον αναζητητή της αλήθειας. Προσωπική μου άποψη, όπως την έχω εκφράσει σε πολλά κείμενά μου, είναι ότι τα βιβλία αυτά είναι ενδιαφέροντα από πολλές απόψεις και όχι μόνο από το αμφισβητούμενο από πολλούς προφητικό τους μέρος.
Ένα από τα πολύ διάσημα προφητικά βιβλία είναι κι εκείνο του Ιεζεκιήλ για το οποίο υπάρχει μια παράξενη άποψη: ότι το όραμα που ο Προφήτης περιγράφει, στην πραγματικότητα είναι η διήγηση της επαφής του με ένα ιπτάμενο όχημα και τον οδηγό του. Στο διπλανό σχήμα βλέπετε το ιπτάμενο όχημα έτσι όπως σχεδιάστηκε από ειδικούς σύμφωνα με τη λεπτομερή περιγραφή του Ιεζεκιήλ. Όμως ας δούμε πριν από όλα μερικά πράγματα για τον Προφήτη και αργότερα θα παραθέσουμε το ακριβές κείμενο ώστε ο οποιοσδήποτε να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ

Πρόκειται για έναν Προφήτη της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης, ο οποίος έζησε κατά την παράδοση περίπου τον 6ο π. Χ αιώνα στην Εξορία, πιθανώς κοντά στην περιοχή του ποταμού Χοβάρ, πιθανώς κοντά στο σημερινό Τελ Αβίβ. Ήταν ο γιός του Βουζί και ξεκίνησε να έχει προφητικά οράματα περίπου στην ηλικία των τριάντα ετών, διατηρώντας αυτό του το χάρισμα για εικοσιδύο χρόνια. Το όνομά του σημαίνει ¨ο Θεός είναι δυνατός¨ή ¨Εκείνος που ο Θεός δυναμώνει¨.

Το όραμα του Ιεζεκιήλ

Θα περάσουμε τώρα να δούμε το κείμενο όπου περιγράφεται το όραμα που είχε ο Ιεζεκιήλ με το Θεό. Παραθέτω το ακριβές κείμενο, παραλείποντας μόνο τα σημεία στίξης πέραν των τόνων, ώστε οποιοσδήποτε επιθυμεί μπορεί να κάνει από μόνος του τη μετάφραση.
" Και ίδον και ιδού πνεύμα εξαίρον ήρχετο από βορρά και νεφέλη μεγάλη εν αυτώ και φέγγος κύκλω αυτού και πυρ εξαστράπτον και εν τω μέσω αυτού ως όρασις ηλέκτρου εν μέσω του πυρός και φέγγος εν αυτώ και εν τω μέσω ως ομοίωμα τεσσάρων ζώων και αυτη η ορασις αυτών. Ομοίωμα ανθρώπου επ΄αυτής και τέσσαρα πρόσωπα τω ενί και τα σκέλη αυτών ορθά και πτερωτοί οι πόδες αυτών και σπινθήρες ως εξαστράπτων χαλκός και ελαφροί οι πτέρυγες αυτών. Και χειρ ανθρώπου υποκάτωθεν των πτερύγων αυτών επί τα τέσσαρα μέρη αυτών και τα πρόσωπα αυτών των τεσσάρων ουκ επεστρέφοντο εν τω βαδίζειν αυτά, έκαστον απέναντι του προσώπου αυτών επορεύοντο.
Και ομοίωσις των προσώπων αυτών, πρόσωπον ανθρώπου και πρόσωπον λέοντος εκ δεξιών τοις τέσσαρσι και πρόσωπον μόσχου εξ αριστερών τοις τέσσαρσι και πρόσωπον αετού τοις τέσσαρσι. Και αι πτέρυγες αυτών εκτεταμέναι άνωθεν τοις τέσσαρσιν, εκατέρω δυο συνεζευγμέναι προς αλλήλας και δυο επεκάλυπτον επάνω του σώματος αυτών. Και εκάτερον κατά πρόσωπο αυτού επορεύετο. Ου αν ην το πνεύμα πορευόμενον, επορεύοντο και ουκ επέστρεφον. Και εν τω μέσω των ζώων όρασις ως ανθράκων πυρός καιομένων, ως όψις λαμπάδων συστρεφομένων αναμέσον των ζώων και φέγγος του πυρός και του πυρός εξεπορεύετο αστραπή. Και είδον και ιδού τροχός εις επί της γης εχόμενος των ζώων τοις τέσσαρσι. Και το είδος των τροχών ως είδος θαρσείς και ομοίωμα εν τοις τέσσαρσι και το έργον αυτών ην καθώς αν ειη τροχός εν τροχώ..."
Το όραμα συνεχίζεται, συνεχίζοντας να μας παρέχει λεπτομερείς περιγραφές του άρματος του Θεού, λέγοντας μάλιστα πως υπήρχε "πνεύμα ζωής" στους τροχούς, μιας και κινούνταν από μόνοι τους και στήριζαν έναν κρυστάλλινο θόλο, στην κορυφή του οποίου ο Προφήτης είδε ένα ον που έμοιαζε με άνθρωπο, το οποίο μάλιστα αργότερα του μίλησε. Ο ίδιος ο Ιεζεκιήλ θεωρεί στο κείμενό του ότι είδε τη Δόξα, το Άρμα του Θεού και το Θρόνο του, το οποίο προφανώς του έκανε μεγάλη εντύπωση, δεδομένου ότι μας το περιγράφει με ιδιαίτερα κατατοπιστικές λεπτομέρειες, επαρκείς ώστε να ζωγραφιστεί το σκίτσο που το αναπαριστά, όπως βλέπετε και στην παραπάνω φωτογραφία.

Ο Ιεζεκιήλ είδε UFO;

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι στην πραγματικότητα ο Ιεζεκιήλ είδε έναν ιπτάμενο δίσκο μαζί με τον οδηγό του και μας τον περιγράφει αναλυτικά, μιας και είναι προφανές ότι αποτελούσε ένα θέαμα προτόγνωρο και τρομερό για τον Προφήτη. Ο οδηγός του οχήματος παρουσιάζεται όμως ως ο Θεός των Εβραίων, για τους οποίους φαίνεται να γνωρίζει πολλά πράγματα, ενώ αναθέτει αποστολή στον Ιεζεκιήλ, δίνοντάς του μάλιστα το προφητικό χάρισμα.
Όλοι αυτοί δεν διστάζουν να επισημάνουν πως σε αρκετά άλλα σημεία της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και στις παραδόσεις άλλων αρχαίων λαών, υπάρχουν σκανδαλιστικά παρόμοιες αναφορές, από τη Ραμαγιάνα και τη Μαχαμπαράτα των Ινδέων έως τα νοήμονα πλοία των Φαιάκων του Ομήρου. Είναι οι ίδιοι που θεωρούν ότι οι αρχαίοι λαοί είχαν έρθει πολλές φορές σε επαφή με εξωγήινους αποίκους του πλανήτη μας, οι οποίοι και αποτέλεσαν τους πρώτους θεούς της ανθρωπότητας. Ένας από τους πρωτεργάτες της άποψης αυτής είναι ο πασίγνωστος Έρικ φον Νταίνικεν, καθώς και ο Ζεκάρια Σίτσιν, αμφότεροι από τους οποίους έχουν δεχθεί σφοδρές επιθέσεις από την επιστημονική και όχι μόνο κοινότητα για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζουν και ερμηνεύουν τα στοιχεία τους. Είναι ο τελευταίος μάλιστα που έχει κατηγορηθεί για λανθασμένη μετάφραση των σουμεριακών δελτών, καθώς και για το "στήσιμο" ολόκληρης της φιλολογίας περί των εξωγήινων Ανουνάκι, που ήρθαν από τον πλανήτη Νιμπιρού και αποίκησαν τη γη.
Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αυτό το όραμα δεν ήταν τίποτε άλλο από μια θρησκευτική εμπειρία που βίωσε ένα θρησκόληπτο άτομο, ίσως και υπό την επήρρεια ψυχοτρόπων ουσιών. Αυτή είναι η υλιστική άποψη, με την οποία δεν συμφωνώ. Κάποιοι άλλοι τη θεωρούν ως μια κατεξοχήν θεϊκή επαφή, ενώ μερικοί τελευταίοι επισημαίνουν ότι μοιάζει πολύ με εμπειρία στο Αστρικό Πεδίο...

Καμπάλα: Η γιόγκα της Δύσης (μέρος 6ο)

2008-05-11T12:44:00.004+03:00

Μαζί με τη μικρή αναφορά στα Κλιφώθ, σας είπα όσα μπορούσα να σας πω για την Καμπάλα. Ελπίζω το ενδιαφέρον σας να κεντρίστηκε αρκετά και να είστε σίγουροι πως μελετώντας την θα σας απορροφήσει πολύ περισσότερο από τα 6 μικρά και ανώριμα άρθρα μου.
Ολοκληρώνοντας την παρουσίασή της, κρίνω απαραίτητο να δώσω απάντηση σε μερικές ερωτήσεις που έχουν τεθεί για αυτή, τόσο από αναγνώστες μου σε προσωπική επικοινωνία, όσο και από οικεία πρόσωπα που γνωρίζουν τη λατρεία που της τρέφω, όπως επίσης και από παρατηρήσεις και σχόλια που αλίευσα στο διαδίκτυο και την αφορούν. Επίσης, θα παρατεθεί και μια ενδεικτική βιβλιογραφία για όποιον ενδιαφέρεται, καθώς και μια τελευταία συνοπτική της παρουσίαση.

Σε τι μας βοηθάει η μελέτη της Καμπάλα;

Το ερώτημα είναι το ίδιο με το σε τι μας βοηθάει η γνώση της Θεολογίας, της Φιλοσοφίας, της Κοσμογονίας και άλλων τομέων γνώσης. Η Καμπάλα δεν είναι μια νεκρή γνώση ούτε και μια θεωρητική και μόνο διδασκαλία. Αποτελεί, όπως είπαμε, μια περιεκτική σύνοψη της Εσωτερικής Γνώσης, η οποία έχει εφαρμογή στην καθημερινή μας ζωή και όχι μόνο, αρκεί κανείς να ξέρει πως να τη χρησιμοποιήσει. Το Δέντρο της Ζωής, όμως, δεν είναι σύστημα γνώσης αλλά διαλογισμού και με το έργο επάνω σε αυτό μπορεί κανείς να κάνει αρκετά πράγματα, από το να κατανοήσει δυσνόητα σημεία των χριστιανικών Γραφών αλλά και των πολυθεϊστικών συστημάτων έως του να ενημερωθεί να την κοσμογονία από Εσωτερικής άποψης. Σε κάθε περίπτωση, είτε χρησιμοποιείται για τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η Καμπάλα μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στη ζωή του ατόμου. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτή είναι το μοναδικό μονοπάτι προς τη Φώτιση, αλλά σαφώς και είναι ένα περιεκτικότατο από κάθε άποψη. Μια άλλη χρήση της είναι στη Μαγεία αλλά αυτή απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμένο και περιορισμένο ακροατήριο.

Μπορεί κάποιος που είναι χριστιανός στο θρήσκευμα να μελετάει την Καμπάλα ή κάτι τέτοιο είναι αιρετικό;

Οι Αρχές της Καμπάλα διέπουν το χριστιανισμό και είναι πασιφανείς κυρίως στην Παλαιά Διαθήκη. Άλλωστε δεν είναι παρά η αρχαία ιουδαϊκή θρησκεία, από την οποία ξεπήδησε ο χριστιανισμός. Από αυτή την άποψη, κανονικά η Καμπάλα δεν θα έπρεπε να θεωρείται ως μια αιρετική, αντίθετη στο χριστιανισμό γνώση, πόσω μάλλον όταν φωτίζει πολλά δυσνόητα σημεία του. Γνωρίζετε όμως καλά πως η θέση της Εκκλησίας είναι πως μόνο μέσα από τη διδασκαλία της, όπως έχει καθιερωθεί, μπορεί να υπάρξει σωτηρία. Πολλές από τις Αρχές της Καμπάλα θεωρούνται αιρετικές και ως εκ τούτου οι Ιερείς δεν συνιστούν τη μελέτη της. Από την άλλη, εάν κάποιος ασχοληθεί με την Καμπάλα, πολύ γρήγορα απορρίπτει κάποια πράγματα που έχει διδαχθεί ή μάθει να πιστεύει, χωρίς αυτό απαραίτητα να σημαίνει πως εγκαταλείπει ο ίδιος τον χριστιανισμό. Σε κάθε περίπτωση, εάν το θρησκευτικό σας συναίσθημα όπως το έχετε διδαχθεί είναι ισχυρότερο από την Καμπάλα, εάν δηλαδή δεν μπορείτε να δεχτείτε μερικές από τις Αρχές της, τότε το σίγουρο είναι πως θα την θεωρήσετε ως μια αιρετική γνώση και θα πράξετε τα δέοντα. Εάν όμως διακατέχεστε από ανοιχτό πνεύμα, τότε η Καμπάλα θα σας βοηθήσει να καταλάβετε την ύπαρξη μιας ενοποιητικής γνώσης που βρίσκεται πίσω από κάθε θρησκεία και διδασκαλία.

Υπάρχουν βιβλία που ασχολούνται με την Καμπάλα, ώστε να ενημερωθώ λεπτομερέστερα γύρω από αυτή;

Η κεντρική πηγή πληροφοριών που χρησιμοποίησα είναι η Μυστική Καμπάλα της Dion Fortune. Πολύ σημαντικά έργα επίσης είναι το Αποκεκαλυμμένη Καμπάλα του Mc Gregor Mathers, όπως και το 777 του Aleister Crowly. Αυτά είναι κλασικά στο είδος τους και λίγο πολύ όλοι οι υπόλοιποι σε αυτά έχουν βασιστεί. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να μελετήσει και την κεντρική πηγή όλων των προαναφερθέντων, που είναι το ίδιο το Σεφέρ Γετζιρά. Υπάρχουν επίσης και διάφορες λέσχες που ασχολούνται με την Καμπάλα αλλά μη γνωρίζοντας εκ των έσω καμία από αυτές, δεν είμαι σε θέση να σας συστήσω.

Η Καμπάλα δεν είναι ένα ¨απρόσωπο¨ φιλοσοφικό σύστημα; Ο Άνθρωπος έχει ένα σχεδόν μηδαμινό ρόλο σε αυτή.

Αυτό δεν είναι ακριβές και πρόκειται για εσκεμμένη παραπληροφόρηση. Ο Άνθρωπος έχει το δικό του ρόλο μέσα στην Κοσμογονία της Καμπάλα, χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι είναι η μοναδική ύπαρξη, μέσα σε ένα εκδηλωμένο Σύμπαν όπου κυριαρχεί ο Εχεγιέ, οι Αρχάγγελοι, Οι κλιφωθικοί Δαίμονες, η Δύναμη με τις πολικότητές της και τόσα άλλα που μας διδάσκει στο διάβα των αιώνων ο Εσωτερισμός. Άλλωστε, εξηγήσαμε τα του ανθρώπου στα άρθρα που προηγήθηκαν και μιλήσαμε για τις αντιστοιχίες του Δέντρου της Ζωής στο μικρόκοσμο. Σε ό,τι αφορά στον Άνθρωπο, η Καμπάλα ενισχύει την πεποίθηση ότι σκοπός της ζωής του είναι η ένωσή του με το Θεό και παρέχει ένα ακόμη ασφαλές μονοπάτι προς αυτή την κατεύθυνση.

Η κοσμογονία της Καμπάλα είναι αντίθετη από τις επιστημονικές απόψεις.

Καθόλου, αρκεί βέβαια να γίνουν σωστοί συσχετισμοί. Η Καμπάλα δεν είναι ένα επιστημονικό σύγγραμμα. Το μέρος που πραγματεύεται την Κοσμογονία είναι καθαρά από Εσωτερικής πλευράς και όχι από αυστηρά επιστημονικής, με την έννοια που της έχει δοθεί. Άλλωστε, η Καμπάλλα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια Κοσμογονία, δεδομένου ότι δεν ασχολείται με τα φυσική, χημικά και λοιπά φαινόμενα αλλά με το πνευματικό μέρος της Δημιουργίας. Ας μην περιμένει κανείς, λοιπόν, ούτε από την Καμπάλα αλλά ούτε και από τη Γένεση να του λύσουν τα επιστημονικά αδιέξοδα, να του δώσουν την εξίσωση που λείπει από την εργασία του. Θα του δώσουν κυρίως τις πνευματικές αρχές πάνω στις οποίες στηρίχθηκε και στηρίζεται το οικοδόμημα του Κόσμου και είναι στο χέρι του καθενός από τους ειδικούς να συγκεκριμενοποιήσουν τις Αρχές αυτές στο υλικό επίπεδο, να ισχυριστούν δηλαδή ότι το Κέτερ, για παράδειγμα, ίσως να αντιστοιχεί στο πρωταρχικό Χάος, στην κατάσταση πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη, η οποία ίσως να είναι η εκδήλωση του Χόχμα και ου το κάθε εξής.

Πως μπορεί κανείς να εργαστεί πάνω στο Δέντρο της Ζωής;

Με διαλογισμό, ξεκινώντας από μια Σεφίρα και έπειτα να ακολουθήσει την Άτραπό που τη συνδέει με κάποια άλλη. Για παράδειγμα, όταν διαλογίζεται κανείς επάνω στο Χοντ, θα διαλογιστεί στις ¨ιδιότητές¨του, στα σύμβολά του, στις αντιστοιχίες του. Αυτό θα του δαπανήσει αρκετό χρόνο και μερικούς διαλογισμούς. Στη συνέχεια θα αφήσει τη Σεφίρα να του ¨μιλήσει¨από μόνη της και να του αποκαλύψει τα όσα εκείνη θέλει. Υπόψην, πάντα στην αρχή του διαλογισμού, οφείλει να επικαλεστεί το αντίστοιχο θεϊκό όνομα πρώτα από όλα. Έπειτα, θα ζητήσει την άδεια από τον Αρχάγγελο που κυβερνά το αγγελικό τάγμα στο όνομα του Ενός Θεού, ώστε να διευκολύνουν το διαλογισμό του και να μην του φέρουν εμπόδια. Τα υπόλοιπα είναι σχετικά εύκολα, απαιτούν όμως ικανό βαθμό συγκέντρωσης. Προσωπική μου άποψη είναι να ξεκινήσει κανείς από τα χαμηλότερα Σεφιρώθ και σιγά σιγά, σε βάθος χρόνου να ανέλθει σε πιο ψηλά άρα και πιο λεπτοφυή επίπεδα, όταν πλέον θα έχει εκπαιδευτεί αρκετά. Αυτά αφορούν εκείνον που θα προσεγγίσει το Δέντρο μέσω ¨απλού¨διαλογισμού. Για το Μαγικό Έργο επάνω στο Οτζ Χιϊμ, δεν μπορώ να πω τίποτε.

Αυτές είναι οι κυριότερες ερωτήσεις που μου τέθηκαν. Ελπίζω να έδωσα ικανοποιητικές απαντήσεις και να έριξα όσο περισσότερο φως μπορούσα πάνω στο δαιδαλώδες αλλά ταυτόχρονα τόσο συνοπτικό αυτό σύστημα. Κυριολεκτικά αδυνατώ να φανταστώ κάτι που δεν θα μπορούσε κανείς να κατανοήσει με το έργο πάνω στο Δέντρο της Ζωής, όσο και αν αυτό δεν αποτελεί σύστημα γνώσης αλλά διαλογισμού, όπως έχουμε τονίσει ήδη καμιά δεκαριά φορές έως τώρα.
Η Καμπάλα, ξεκινώντας από τους αρχαίους ραββίνους που τη συστηματοποίησαν, πέρασε στα χέρια των αλχημιστών και των Εσωτεριστών χάρη στην αδιάσπαστη αλυσίδα της παράδοσης που αποτελεί τη ζωτική αρτηρία του κόσμου και έφτασε στα χέρια μας ως ένα ζωντανό μνημείο που έχει άπειρες εφαρμογές τόσο στον πρακτικό αποκρυφισμό όσο και σε πιο εξειδικευμένες πλευρές του. Δοκιμάστε την, πειραματιστείτε μαζί της και θα έχετε σημαντικά αποτελέσματα.
Για οποιεσδήποτε περισσότερες πληροφορίες μπορώ να δώσω καθώς και για την επίλυση των όποιων αποριών, παραμένω στη διάθεση των αναγνωστών μου.

Καμπάλα: Η γιόγκα της Δύσης (μέρος 5ο)

2008-05-07T19:10:00.001+03:00

Είδαμε στο προηγούμενο μέρος ότι οι εκπορεύσεις όλων των Σεφιρώθ κατέρχονται τελικά στο υλικό επίπεδο, στο Βασίλειο του Μαλκούτ, εξισορροπημένες . Αυτή είναι μια βασική αρχή του Σύμπαντος και κεντρική αρχή της Καμπάλα, η Αρχή της Ισορροπίας των Εκπορεύσεων. Τα ζεύγη των αντιθέτων, οι πολικότητες, όλα πρέπει να είναι σε ισορροπία. Η μία Σεφίρα εξισορροπεί την άλλη, το έλεος και η υπομονή του Χέσεντ ισορροπούν με τη δράση και την ενεργητικότητα του Γκεβούρα. Η τεράστια έκλυση Δύναμης από το Χόχμα, εξισορροπείται από την τροχοπέδη του Μπίνα, που είναι ο δωρητής της μορφής άρα και του θανάτου. Στη σφαίρα του Τίφαρετ, εξισορροπούν όλες οι εκπορεύσεις.
Τι συμβαίνει, όμως, εάν η ισορροπία αυτή διαταραχθεί είτε προς τη θετική είτε προς την αρνητική πλευρά; Τι θα συμβεί, για παράδειγμα, εάν η δύναμη του Χέσεντ δεν αντισταθμιστεί από το Γκεβούρα, εάν η παθητικότητα και η υπομονή υπάρχουν σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι το θάρρος και η ενεργητικότητα; Ας δούμε μερικά απλά παραδείγματα. Εάν η ακτινοβολία βρίσκεται μέσα σε ορισμένα επιτρεπτά όρια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση ασθενειών, καθώς και για την αντιμετώπισή τους. Εάν η δόση της είναι μεγαλύτερη από το επιτρεπτό, όμως, μπορεί να προκαλέσει πολλές και σοβαρές ασθένειες και δυσλειτουργίες του οργανισμού, όπως είναι ο καρκίνος. Από την άλλη, ένας ήρεμος και υπομονετικός άνθρωπος σίγουρα μας κερδίζει με τη συμπεριφορά του και πετυχαίνει σπουδαία πράγματα στη ζωή του. Εάν αυτή του η αρετή, της υπομονής και καρτερικότητας, όμως, υπερβεί τα όρια, μπορεί να καταλήξει σε αβουλία, σε απάθεια και νωθρότητα. Από την άλλη, ένας θαραλλέος και ενεργητικός τύπος, που δεν διστάζει να συγκρουσθεί για το καλό όλων, μπορεί να καταλήξει να ζει για άσκοπους καυγάδες και συγκρούσεις. Είναι πολλά τα παραδείγματα της ιστορίας όπου λαοπρόβλητοι επαναστάτες κατέληξαν σε αιμοσταγείς τυράννους.
Η ανισόρροπη δύναμη, λοιπόν, καταλήγει σε μια ζώνη για την οποία όλοι οι Καββαλιστές μιλούν με αποτροπιασμό, θεωρώντας την επικίνδυνη ακόμα και να τη σκφτεί κανείς. Εμείς όμως, για να έχουμε μια κατά το δυνατό σφαιρική περιγραφή της Καββαλιστικής σκέψης, θα πρέπει αναγκαστικά να μιλήσουμε για αυτή. Πρόκειται για τα Κλιφώθ.

Τα Κλιφώθ

Ας προσπαθήσουμε να περιγράψουμε λίγο το τι ακριβώς είναι τα Κλιφώθ και πως δημιουργήθηκαν. Ο ενικός της λέξης είναι Κλίφα και μεταφράζεται ως ¨κέλυφος¨αλλά και ως ¨πόρνη¨. Αναφέρονται επίσης και ως εκπορεύσεις από το Αριστερό Χέρι του Θεού ή ως Αριστερή Ατραπός, σε αντίθεση με τα Άγια Σεφιρώθ που είναι εκπορεύσεις από το Δεξί Χέρι του Θεού ή Δεξιά Ατραπός.
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μερικούς Καββαλιστές, τα Κλιφώθ είναι οι αρνητικές όψεις των ίδιων των Σεφιρώθ, η ανισόρροπη Δύναμη και αυτή φαίνεται να είναι η επικρατέστερη θεωρία. Προσπαθήστε να φανταστείτε τα Άγια Σεφιρώθ ως δεξαμενές που γεμίζουν διαδοχικά: το Κέτερ, η πρωταρχική δεξαμενή, αδειάζει στο Χόχμα κι εκείνο με τη σειρά του στο Μπίνα και ου το κάθε εξής. Η ιδανική κατάσταση είναι εκείνη κατά την οποία μόλις γεμίσει μια δεξαμενή αδειάζει το περιεχόμενό της στην επόμενη. Εάν αυτή η διαδικασία γίνει με ακανόνιστο ρυθμό, τότε οι δεξαμενές γεμίζουν γρήγορα τόσο που δεν προλαβαίνουν να αδειάσουν το περιεχόμενό τους στην επόμενη, έτσι που μια σημαντική ποσότητα από το περιεχόμενο, χύνεται έξω από τη δεξαμενή. Τότε, αυτό το ανισόρροπο πλεόνασμα, είναι εκείνο που αποκαλούμε Κλιφώθ.
Λέγεται ότι κατά τη Δημιουργία, τα πρώτα δέκα Κλιφώθ που σχηματίστηκαν ήταν αδύνατο να συγκρατήσουν το προελαύνον κύμα της Εξέλιξης, για αυτό τα επτά κατώτερα αποκόπηκαν από το Δέντρο και πέρασαν σε άλλη διάσταση, ενώ αντικαταστάθηκαν από επτά καινούρια. Το Δαιμονικό Δέντρο, που περιγράφει και σχηματοποιεί τα Κλιφώθ, συνήθως απεικονίζεται να αντανακλάται μέσα από έναν καθρέφτη τοποθετημένο στη βάση του Μαλκούτ, στην κατώτερη όψη του οποίου λέγεται πως ακουμπούν τα Κλιφώθ.
Σε κάθε Κλίφα αντιστοιχεί ένας Αρχιδαίμονας, επικεφαλής συγκεκριμένων δαιμονικών ταγμάτων που ανήκουν στους δαιμονικούς οίκους.
Το ζήτημα ξέρω πως δεν είναι τόσο απλό όσο ίσως να φαντάζονται μερικοί. Στην πραγματικότητα για τον Αποκρυφισμό υπάρχουν δύο είδη Κακού, το Θετικό και το Αρνητικό και από αυτά το καθένα έχει μια ¨θετική¨ και μια ¨αρνητική¨ όψη. Θα χρειαστεί να μιλήσουμε λίγο περισσότερο για τα είδη αυτά του Κακού, εάν επιθυμούμε να κατανοήσουμε κάπως περισσότερο τη φύση των Κλιφώθ.

Τα είδη του Κακού στον Αποκρυφισμό

Είπαμε ότι, κατά τον Αποκρυφισμό, υπάρχει το Θετικό και το Αρνητικό Κακό. Ας ανατρέξουμε στη Dion Fortune για να κατανοήσουμε κάπως τις έννοιες αυτές. Το Αρνητικό Κακό έχει δυο όψεις: την Αρνητική και τη Θετική. Η πρώτη είναι η αρχή της αντίστασης, το σημείο από το οποίο ξεκινά το Καλό. Η δεύτερη είναι η Αρχή της Καταστροφής και Εσωτερικά αναφέρεται ως Οδοκαθαριστής των Θεών. Για να το εξηγήσουμε λίγο περισσότερο, είναι η Δύναμη εκείνη που απομακρύνει οτιδήποτε άχρηστο και επιβλαβές αφήνει πίσω του το προελαύνον κύμα της Εξέλιξης, ώστε αυτό να μην καταστεί εμπόδιο στην ίδια την Εξέλιξη, Είναι σαν τον κηπουρό που απομακρύνει τα ζιζάνια και τα ξερά χόρτα, ώστε να μην πνίξουν τα λουλούδια του. Οι δύο όψεις του Αρνητικού Κακού, αποτελούν εκείνο που έχει επικρατήσει να ονομάζεται Διάβολος, οπότε αυτός είναι το σημείο ώθησης του Καλού και ο Οδοκαθαριστής των Θεών και έχει κάποιο ρόλο να παίξει στην Εξέλιξη, ένα ρόλο αρκετά διαφορετικό ίσως από εκείνον που συνηθίζουμε να του αποδίδουμε.
Το Θετικό Κακό, από την άλλη, έχει επίσης δύο όψεις. Η αρνητική του είναι το Χάος και η ασυντόνιστη δύναμη. Ονομάζεται Κοσμικό Έκτρωμα και είναι μια ζώνη, μια κατάσταση συνείδησης στην οποία κανείς δεν πρέπει να εισέρχεται. Η θετική όψη είναι τα Κλιφώθ, που είπαμε ότι είναι η χωρίς αντιστάθμιση δύναμη που εκπορεύεται κατά τη διάρκεια της εκπόρευσης μιας Σεφίρα από την προηγούμενη, το διάστημα δηλαδή στο οποίο το ζεύγος των Σεφιρώθ δεν είναι εξισορροπημένο. Στη σφαίρα των Δέκα Κλιφώθ πηγαίνει κάθε ΅κακή΅σκέψη και πράξη ανάλογα με το είδος της, από την μικρότερη, που επιφέρει τη λιγότερη ανισορροπία έως και τη χειρότερη, εκείνη που προκαλεί τα πλέον οδυνηρά αποτελέσματα και τη μεγαλύτερη δυνατή ανισορροπία. Εάν κανείς αναλογιστεί ολόκληρη τη γκάμα αυτών των πράξεων, κατά τα χιλιάδες χρόνια ύπαρξης του ανθρώπινου είδους, μπορεί να συλλάβει σε έναν βαθμό το τι ακριβώς ενδέχεται να έχει μαζευτεί στα Δέκα εκείνα είδη Θετικού Κακού και ίσως κατανοήσει τον τρόμο και την απέγχθεια των Ραββίνων όταν αναφέρονταν σε αυτά.
Τα Δέκα Κλιφώθ αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη ως Βασιλείς της Εδόμ, σύμφωνα με τον Μακ Γκρέγκορ Μάδερς, ενώ αν σκεφτεί κανείς και κάνει τις αναλογίες μεταξύ της άποψης που θέλει τα πρώτα Κλιφώθ να πέρασαν σε άλλη διάσταση και των εξορισμένων Μεγάλων Παλαιών του Λαβκραφτ, ίσως παρατηρήσει ενδιαφέρουσες ομοιότητες.
Υπάρχει μια άποψη την οποία οφείλω να αναφέρω προς ενημέρωσή σας αν και διατηρώ πολλές επιφυλάξεις. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η ενασχόληση με τα Κλιφώθ είναι μεν μια διαδικασία που πρέπει να γίνεται με προσοχή, ωστόσο δεν είναι παρά ένα ακόμη μονοπάτι, διαφορετικό από το δεξιό, το οποίο οδηγεί και αυτό με τη σειρά του προς το Θεό και την ένωση με αυτόν. Ποιός ξέρει πόσους δρόμους έχει ανοίξει ο Εχεγιέ ώστε να φτάσουμε σε αυτόν; Πρέπει όμως να τονιστεί ότι η Δεξιά Ατραπός είναι δρόμος δύσκολος μεν αλλά χωρίς σημαντικούς κινδύνους εάν κανείς είναι σοβαρός στο ¨περπάτημά¨του, σε αντίθεση με τον γεμάτο στροφές κι επικίνδυνα σημεία δρόμο των Κλιφώθ. Εάν υπήρξε κανείς κερδισμένος από την αριστερή ατραπό δεν το ξέρω και δεν μπορώ να σας το μεταφέρω. Χαμένους γνωρίζω.
(συνεχίζεται)

Καμπάλα: Η γιόγκα της Δύσης (μέρος 4ο)

2008-05-05T09:42:00.000+03:00

Ένας ακόμη παράγοντας δυσκολίας στη συγγραφή αυτών των άρθρων είναι ότι δεν είναι δυνατό, στον περιορισμένο αυτό χώρο να αναλύσουμε κάθε Σεφίρα χωριστά, καθώς και το Τρίγωνο στο οποίο ανήκει, πόσο μάλλον τους συμβολισμούς και τις αντιστοιχίες τους. Αναγνωρίζοντας ότι η οποιαδήποτε αναφορά μου θα είναι κάτι περισσότερο από ελλειπής, θα προσπαθήσω να σας παραθέσω δυο λόγια για την κάθε Σεφίρα. Οποιοσδήποτε επιθυμεί βαθύτερη γνώση (και υπάρχει σε τεράστια έκταση), ας απευθυνθεί στα έργα των ειδικών που σας έχω προαναφέρει. Εδώ θα αρκεστούμε σε μια απόλυτα επιφανειακή και περιληπτική περιγραφή.

Οι θεϊκές Εκπορεύσεις

Κέτερ. Το Κέτερ ή Στέμμα αντιπροσωπεύει την Ύψιστη και πιο υπερβατική κατανόηση του Θεού που μπορεί να γίνει αντιληπτή από τον άνθρωπο. Από εκεί και πίσω υπάρχουν τα τρία πέπλα της Αρνητικής Ύπαρξης, ο Θεός στην ολότητά του, δηλαδή. Το Κέτερ είναι η στατική αλλά πλήρης ύπαρξη, που μέσα της φέρει εν δυνάμει τους σπόρους για όλα τα υπόλοιπα επίπεδα, τους σπόρους ολόκληρης της Δημιουργίας. Υπό το φως των επιστημονικών θεωριών περί της Δημιουργίας, το Κέτερ είναι πιθανό να αντιστοιχούσε στην κατάσταση εκείνη πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη, στο Χάος που ονομάστηκε έτσι επειδή χώρος και χρόνος δεν υφίσταντο και όλες οι δυνάμεις της φύσης και οι σπόροι της δημιουργίας ήταν σε λανθάνουσα κατάσταση. Το Κέτερ, στη γλώσσα του αποκρυφισμού, είναι η συμπύκνωση του Αϊν Σοφ Αούρ, η πρώτη εκδήλωση του Μεγάλου Ανεκδήλωτου, στην οποία το όνομα του Θεού είναι Εχεγιέ, το οποίο ερμηνεύεται ως ¨Ο Ων¨δηλαδή ¨Αυτός που είναι¨ή σε πιο Εσωτερικό επίπεδο ως ¨Αυτός που θα είναι¨. Αν θυμάστε (και αυτό έχει το ενδιαφέρον του), ο Θεός είχε συστηθεί στον Μωϋσή με αυτό το όνομα. Οτιδήποτε και αν πούμε για το Κέτερ και τα υπόλοιπα δύο Ουράνια Σεφιρώθ είναι ατελές, διότι βρίσκονται έξω από τη σφαίρα της ανθρώπινης συνειδητότητας. Από την ουσία του εκπορεύονται όλα τα υπόλοιπα Σεφιρώθ.

Χόχμα. Στα εβραϊκά σημαίνει ¨Σοφία¨και αποτελεί τον μεγάλο διεγέρτη του σύμπαντος, την εκπόρευση καθαρής δύναμης χωρίς μορφή, ο Δημιουργικός Λόγος που είπε το ¨Γεννηθήτω Φως¨της Γένεσης. Σε αυτό βρίσκονται οι ρίζες της Πολικότητας, που είναι μια από τις θεμελιώδεις αρχές του Εσωτερισμού και για αυτό το Χόχμα ονομάζεται ¨Ουράνιος Πατέρας¨. Αντιστοιχία του στον κόσμο του Ασσιά είναι τα σημεία του Ζωδιακού.

Μπίνα. Εάν το Χόχμα είναι η Δύναμη της Ζωής, το Μπίνα είναι η δύναμη του Θανάτου και για αυτό βρίσκεται στην κορυφή της στήλης της Αυστηρότητας. Το Μπίνα είναι η τροχοπέδη στην ακατάπαυστη ροή δύναμης του Χόχμα. Είναι η θηλυκή δύναμη που επειδή δίνει Μορφή στη Δύναμη, αναγκαστικά την εισάγει στη διαδικασία του περιορισμού και του θανάτου. Εδώ βρίσκονται οι ρίζες της κατανόησης της έννοιας του ¨Κακού¨και της πολικότητάς του, που είναι μια βασική αποκρυφιστική γνώση, αρκετά δύσκολη μεν αλλά απόλυτα διασαφηνιστική. Όποιος ωστόσο τη συλλάβει, καταλαβαίνει πολλά για την έννοια του Κακού και για τον ίδιο το Διάβολο, καθώς και γιατί τον ¨ανέχεται¨ο Θεός. Είναι η αρχέγονη ρίζα της ύλης, χωρίς όμως το Μπίνα να υπάρχει στο υλικό πεδίο.

Χέσεντ. Είναι η πρώτη Σεφίρα του εκδηλωμένου Σύμπαντος, η συγκεκριμενοποίηση των Αρχετυπικών Ιδεών που εκπορεύονται από το Θείο Νου, από τη Λογοϊκή Συνείδηση. Είναι μια καθαρά αναβολική δύναμη που εξισορροπεί την καταβολική δράση του Γκεβούρα. Αντιστοιχεί στον πλανήτη Κρόνο, εκπορεύεται από το Μπίνα και είναι το Χόχμα σε ένα χαμηλότερο επίπεδο. Κοσμικό του κέντρο είναι ο πλανήτης Δίας.

Γκεβούρα. Πολλοί θεώρησαν τη Σεφίρα αυτή ως τη μοναδική ¨κακή¨Σεφίρα που υπάρχει. Αυτό δεν είναι αλήθεια, διότι τα Δέκα Άγια Σεφιρώθ είναι εξίσου Άγια και απαραίτητα στην Εξέλιξη. Το Γκεβούρα είναι η δύναμη της αυστηρότητας, ο καταβολισμός, όχι όμως με την καταστροφική έννοια αλλά με εκείνη της διατήρησης του Νόμου και της ισορροπίας με δραστικά μέτρα. Είναι το θάρρος, η δυναμικότητα και η ενεργητικότητα, σε αντίθεση με το έλεος, την υπομονή και την παθητικότητα του Χέσεντ, η οποία όμως είναι εξίσου απαραίτητη και όχι λιγότερο Άγια. Κοσμικό κέντρο είναι ο πλανήτης Άρης, που είναι ο Κρόνος, δηλαδή το Μπίνα, σε ένα χαμηλότερο επίπεδο.

Τίφαρετ. Σημαίνει ¨Ομορφιά¨και αποτελεί τη Σεφίρα ισορροπίας ολόκληρου του Δέντρου της Ζωής. Είναι η εκδήλωση του Θεού στη σφαίρα της μορφής, η κάθοδός του δηλαδή στην ανθρώπινη συνείδηση και αυτό είναι λογικό, μιας και στην ουσία είναι το ίδιο το Κέτερ σε ένα χαμηλότερο επίπεδο. Είναι ο Υιός του Θεού που θυσιάζεται για το καλό της ανθρωπότητας και μέσω εκείνου γνωρίζουμε όλοι μας τον Πατέρα, τον Εχεγιέ. Είναι ο λυτρωτής και Σωτήρας της ανθρωπότητας, μια ύπαρξη τέλεια ισορροπημένη.

Νετζά. Η σφαίρα της Αφροδίτης, τα ένστικτα. Σημαίνει ¨Νίκη¨ και ως σφαίρα της Αφροδίτης, δηλαδή του Έρωτα με την ανώτερη όψη του αλλά και με τις υπόλοιπες, έχει να κάνει με τις πολικότητες και παίζει μεγάλο ρόλο στο αποκρυφιστικό έργο. Ερμηνεύεται ως η συγκινησιακή, καλλιτεχνική αν μπορούμε να την ορίσουμε έτσι πλευρά του ψυχισμού μας.

Χοντ. Σημαίνει ¨Δόξα¨και κοσμικό του κέντρο είναι ο πλανήτης Ερμής. Είναι η μορφική όψη της αστρικής συνείδησης, δεδομένου ότι πλέον είμαστε σε επίπεδα όπου η ανθρώπινη συνείδηση είναι αναπτυγμένη. Το Χοντ είναι το Γκεβούρα και το Μπίνα σε ένα χαμηλότερο επίπεδο, δηλαδή ο Κρόνος σε χαμηλότερο επίπεδο, στη βάση της στήλης της αυστηρότητας, άρα και πολύ πιο κοντά στο υλικό πεδίο. Το Χοντ είναι ο διανοητικός κόσμος και η σφαίρα της μαγείας, κάτι που γίνεται κατανοητό αν σκεφτούμε τον Ερμή. Είναι το πεδίο της οριστικής οργάνωσης των Μορφών.

Γεσούντ. Σημαίνει ¨Θεμέλιο¨και κοσμικό του κέντρο είναι η Σελήνη. Είναι ο δέκτης των εκπορεύσεων όλων των προηγούμενων Σεφιρώθ και η Σεφίρα εκείνη που τις μεταβιβάζει στο Μαλκούτ. Εντελώς απλοϊκά θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε αυτό το επίπεδο γίνονται οι επαληθεύσεις και οι πιθανές διορθώσεις πριν η Δύναμη κατέλθει στο υλικό επίπεδο. Είναι το περίφημο Αιθερικό Επίπεδο, η Άκασα της ανατολικής παράδοσης και σχετίζεται με τις λειτουργίες του Διπλού Αιθερικού.

Μαλκούτ. Σημαίνει ¨Βασίλειο¨και κοσμικό του κέντρο είναι η σφαίρα των στοιχείων, το υλικό επίπεδο. Είναι το επίπεδο όπου συναντώνται και εκφράζονται όλες οι υπόλοιπες εκπορεύσεις, είναι η σφαίρα της Μορφής όπως την κατανοούμε, η εκδήλωση του Κέτερ, μέσω της Γνώσης του Ντάατ, του θυσιασμένου Θεού του Τίφαρετ και της τελικής μορφοποίησης των ιδεών στο Γεσούντ, στο υλικό επίπεδο. Όπως πάνω, έτσι και κάτω, σύμφωνα με το Ερμητικό Δόγμα.

Ας μη φανταστεί κανείς πως οι παραπάνω αναφορές εξάντλησαν τις λειτουργίες και τους συσχετισμούς των Δέκα Σεφιρώθ. Κάτι τέτοιο απαιτεί ογκώδη συγγράμματα και άφθονο πρακτικό έργο. Οι συνοπτικότατες και άρα αναγκαστικά ελλειπείς αυτές αναφορές, σκοπό έχουν απλά να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη, ώστε να αφεθεί από μόνος του στη μελέτη του Δέντρου της Ζωής και της Καββαλιστικής φιλολογίας.
(συνεχίζεται)

Καμπάλα: Η γιόγκα της Δύσης (μέρος 3ο)

2008-05-01T15:00:00.000+03:00

Δείξαμε δυο παραδείγματα του τι μπορεί να κάνει κάποιος με το Δέντρο, εάν κατανοήσει σωστά τους συμβολισμούς και τις αντιστοιχίες και ιδιαίτερα εκείνος που ασχολείται με τη μελέτη της χριστιανικής φιλολογίας. Θα καταφέρει να κατανοήσει τα δυσνόητα σημεία στα βιβλία των Προφητών, στη Γένεση και αλλού και θα αποφύγει τις ανοησίες, από όπου και αν προέρχονται. Θυμάμαι ένας αρχαιόπληκτος συγγραφέας, από εκείνους τους ημιμαθείς που περιμένουν την κάθοδο των Θεών από το Σείριο, οι οποίοι Θεοί θα σώσουν μόνο την Ελλάδα, ειρωνευόταν κάποτε το χωρίο της Παλαιάς Διαθήκης όπου ο Θεός συστηνόταν στον Μωϋσή ως ¨Ο Ων¨. Δεν το κατανοούσε κι επειδή δεν το κατανοούσε, πάει να πει ότι ήταν και ανοησία. Ο μοναδικός ανόητος, φυσικά, ήταν ο ίδιος, διότι ¨Ο Ων¨είναι ένα από τα προσωνύμια του Κέτερ και αυτό εξηγείται ικανοποιητικά στην Καμπάλα. Είτε αρέσει στους αρχαιόπληκτους είτε όχι, υπάρχει ένα ρεύμα γνώσης, που διατρέχει όλους τους πολιτισμούς και όλους τους λαούς. Ο Μωϋσής δεν ήταν περισσότερο ανόητος από τον Πυθαγόρα. Ούτε και λιγότερο μυημένος.

Θεϊκά ονόματα, Αρχάγγελοι και Αγγελικά Τάγματα

Σε κάθε Σεφίρα, ο Θεός γίνεται αντιληπτός με διαφορετικό όνομα, σαν Ένας Βασιλιάς με πολλά προσωνύμια. Επίσης υπάρχει μια Αρχαγγελική συνείδηση και αγγελικά τάγματα που εκτελούν το Θείο θέλημα. Στο Ατζιλούθ ο Θεός λειτουργεί με το Θεϊκό του όνομα, στο Μπριά ενεργεί μέσω του διαλογισμού των Αρχαγγέλων, στο Γετζιρά μέσω των αγγελικών ταγμάτων και στο Ασσιά μέσα από τα κοσμικά κέντρα, τους πλανήτες, τα στοιχεία και τα σημεία του Ζωδιακού. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό και με αυτό τον τρόπο ότι στο υλικό επίπεδο ο Θεός δεν καταλύει τους νόμους Του αλλά τους χρησιμοποιεί, αντίθετα με την άποψη που έχουν πολλοί για το τι είναι θαύμα. Ας δούμε τώρα τα ονόματα του Θεού, των Αρχαγγέλων και των αγγελικών ταγμάτων αντίστοιχα κατά Σεφίρα.
Κέτερ. Εχεγιέ. Μέτατρον. Χαϊόθ Χα Καντές (Άγια Ζώντα Δημιουργήματα)
Χόχμα. Γεχόβα. Ρατζιήλ. Οφανίμ (Τροχοί)
Μπίνα. Γεχόβα Ελοϊμ. Τζαφκιήλ. Αραλίμ (Θρόνοι)
Χέσεντ. Ελ. Τζαντκιήλ. Χασμαλίμ (Λαμπροί)
Γκεβούρα. Ελοϊμ Γκιμπόρ. Καμαήλ. Σεραφείμ (Πύρινα Ερπετά)
Τίφαρετ. Γεχόβα Αλοάχ βα Ντάατ. Ραφαήλ. Μαλαχίμ (Αγγελιοφόροι)
Νετζά. Γεχόβα Τζαμπαόθ. Χανιήλ. Ελοϊμ (Θεοί)
Χοντ. Ελοϊμ Τζαμπαόθ. Μιχαήλ. Μπένε Ελοϊμ (Υιοί του Θεού)
Γεσούντ. Σαντάι ελ Χάι. Γαβριήλ. Χερουβείμ (Ισχυροί)
Μαλκούτ. Αντονάι Μελέκ. Σανταλφόν. Ασίμ (Πύρινες Ψυχές)

Έτσι λοιπόν ξεδιαλύνεται και το ερώτημα γιατί στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός αποκαλείται με διαφορετικά ονόματα. Τα ονόματα του Θεού και των Αγγέλων, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη Μαγεία, μαζί με αρκετές άλλες προϋποθέσεις που δεν είναι σκόπιμο να αποκαλυφθούν σε αυτό το σημείο.

Ο Διαλογισμός επάνω στο Δέντρο

Το Δέντρο της Ζωής είναι εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο διαλογισμού, καθώς κανείς μπορεί να ακολουθήσει τις ατραπούς και να διαλογιστεί επάνω στα Σεφιρώθ. Η Dion Fortune λέει ότι κανείς οφείλει πρώτα να επικαλεστεί το όνομα του Θεού, όπως εκδηλώνεται στην κάθε Σεφίρα, αναγνωρίζοντάς τον ως τη Μοναδική Αληθινή Ύπαρξη και ως τον Ένα και Αληθινό Θεό. Έπειτα, τιμά τον Αρχάγγελο, ζητώντας τη συνδρομή του, μαζί με το αγγελικό τάγμα που ορίζει στο όνομα του Ενός Θεού. Στη συνέχεια μπορεί να διαλογιστεί στη συγκεκριμένη Σεφίρα μέσα από τα σύμβολα που της έχουν αποδοθεί, ενώ σε δεύτερη φάση οφείλει να αφήνεται να του δείξει αυτή όσα έχει να του δείξει. Επίσης, πρέπει να λάβει υπόψη αυτό που έχουμε αναφέρει συχνά, ότι η κάθε Σεφίρα δεν είναι ανεξάρτητη αλλά πηγάζει από την προηγούμενη μέσω του σχήματος της Αστραπής που έχουμε αναφέρει πιο πάνω. Επομένως, σε ότι αφορά στο ζεύγος Χέσεντ και Γκεβούρα, η καταστροφική και ορμητική φύση του τελευταίου συγκρατείται και ισορροπεί χάρη στην επίδραση του πρώτου, διότι η ανισόρροπη δύναμη του καθενός μπορεί να επιφέρει δυσάρεστα αποτελέσματα και να περάσουμε στη ζώνη των Κλιφώθ που με τόσο μελανά χρώματα περιγράφονται στην Καμπάλα. Αυτό είναι παρατηρημένο και στον κόσμο μας, καθώς η ανισορροπία ενός πλεονεκτήματος μπορεί να οδηγήσει σε μειονέκτημα. Για παράδειγμα, η αρετή που αφορά το Τίφαρετ είναι η αφοσίωση στο Μεγάλο Έργο που για αυτό μίλησαν οι αλχημιστές. Η υπερβολική και ανισόρροπη αφοσίωση, όμως, μπορεί να οδηγήσει στην υπερηφάνεια. Η αρετή του Γκεβούρα είναι το θάρρος και η ενεργητικότητα. Η υπερβολική δόση από τις δυο αυτές αρετές, όμως, μπορεί να οδηγήσει στην σκληρότητα και την καταστροφή.

Τα σύμβολα των Δέκα Άγιων Σεφιρώθ

Η Κμαπάλα είναι ένα δυναμικό και όχι ένα στατικό σύστημα διαλογισμού. Από τα χρόνια του Σεφέρ Γετζιρά, ολόκληρες γενιές μυημένων εργάστηκαν πάνω σε αυτό και ¨αποτύπωσαν¨τις αντιστοιχίες του με τα σύμβολα του διαλογισμού, καθώς και τις αντιστοιχίες του με τον μικρόκοσμο. Για αυτό το λόγο το Οτζ Χιίμ είναι ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαλογισμού. Στα άρθρα αυτά δεν θα αναφερθούμε στις αντιστοιχίες της κάθε Σεφίρα με τα χρώματα και τις κάρτες των ταρώ, θα περιοριστούμε μόνο στις αντιστοιχίες με το μικρόκοσμο, καθώς και στα σύμβολα του καθενός από τα Δέκα Σεφιρώθ.

Κέτερ. Το κρανίο. Το σημείο, το Στέμμα, η Σβάστικα.
Χόχμα. Η αριστερή πλευρά του προσώπου. Ο φαλλός, το γιόντ, ο οβελίσκος, η ανυψωμένη ράβδος της δύναμης, η ευθεία γραμμή.
Μπίνα. Η δεξιά πλευρά του προσώπου. Το εφηβαίο, το Δισκοπότηρο.

Χέσεντ. Ο αριστερός βραχίονας. Στερεό, τετράεδρο, πυραμίδα, σφαίρα, ράβδος, ισοσκελής σταυρός, ποιμαντορική ράβδος, σκήπτρο.
Γκεβούρα. Ο δεξιός βραχίονας. Πεντάγωνο, ξίφος, λόγχη, μαστίγιο, αλυσίδα.
Τίφαρετ. Το στήθος. Ο σταυρός του Γολγοθά, η κόλουρος Πυραμίδα, ο κύβος.

Νετζά. Λαγόνες, γοφοί και πόδια. Λυχνία, ζώνη, ρόδο.
Χοντ. Γοφοί και πόδια. Ονόματα, κάλυμμα.
Γεσούντ. Τα γεννητικά όργανα. Αρώματα, σανδάλια.

Μαλκούτ. Τα πόδια και ο πρωκτός. Ισοσκελής σταυρός, μαγικός κύκλος.

(συνεχίζεται)